Ik behoor tot de groep van mensen die het soms moet ontgelden in jouw betoog : de politici. We zouden nog niks ondernomen hebben of we zie het belang van de klimaat niet in. Niets is minder waar.

Het is namelijk zo dat er geen magische knop bestaat in het parlement dat ons klimaatprobleem doet smelten als sneeuw voor de zon. Een ambitieus en doeltreffend klimaatbeleid laat zich niet vangen in slogans of kortzichtige maatregelen. Voor beleidsmakers komt er heel wat kijken bij een alles omvattend klimaatbeleid, dat lossen we niet zomaar eventjes op.

En Anuna, echt waar, ik merk dat in de politiek en het parlement al veel langer een groene wind waait. Wie een euro zou krijgen telkens het woord 'klimaat' in het Vlaams Parlement valt, zou nu een groene miljonair zijn. Er wordt wel degelijk, en al langer sinds jij je marsen organiseert, gewerkt rond klimaat. Politiek is echter de kunst van de evenwichten. Er zijn meer uitdagingen dan het klimaat alleen. Vraag maar eens aan de mensen van welzijn, van onderwijs, van mobiliteit. Klimaat is geen domein op zich. Het is een domeinoverschrijdend thema.

Zo werden in de visienota "Vlaanderen 2050" de bakens uitgezet voor een circulaire economie en de evolutie naar een CO2-arme samenleving. Ook op korte termijn nemen de politici korte en krachtige beslissingen.

Zo is er de slooppremie, die een financieel duwtje in de rug geeft aan wie een nieuwe duurzame woning wil bouwen. Er is het mobiliteitsbudget, de isolatiepremies, duurzame landbouw, en ga zo maar verder. Het parlement onderzoekt de mogelijkheden van kweekvlees om dier en natuur te redden.

Beste Anuna De Wever, politici hebben geen magische knop om het klimaatprobleem morgen op te lossen.

Een revolutionaire manier van werken om onze planeet te redden is echter niet simpel, want elke klimaatmaatregel heeft een sociaaleconomische impact. Tussen 2011 en 2016 is het aantal jobs in de autosector in ons land gedaald met bijna 17 procent. Mensen beginnen zich meer en meer op een andere manier te verplaatsen en dat is goed. Maar een economische ontwrichting moeten we te allen tijde vermijden. Zo'n omslag gebeurt geleidelijk.

Het is dus voor de politici de uitdaging om én de jobs te behouden én het klimaat te redden. Dat doe je niet door wagens te verwensen, dat doe je door innovatief over mobiliteit na te denken en de mensen daar fiscaal in te stimuleren. Bedrijfswagens hoeven niet weg, maar we kunnen ze wel groener maken. Mensen moeten zich nog kunnen verplaatsen én ze moeten hun job behouden.

Ook thuiswerk kan gestimuleerd worden, en liefst in woningen die goed geïsoleerd zijn. Zo behouden we de jobs en werken we toch voor het klimaat. Dit zijn zeer recente maatregelen en voorstellen. Het is dus niet zo dat de politiek niets doet. We zijn geëngageerde mensen die oor hebben naar wat jij op straat roept.

We moeten alleen doordacht nadenken over hoe we sociaaleconomisch een mouw passen aan onze klimaatambities. De transitie naar een groene economie gebeurt niet van de ene dag op de andere.

Er zijn trouwens nog andere belangrijke thema's : onderwijs, cultuur, armoedebestrijding, en ga zo maar door. En ja, ook klimaat speelt daar een rol in. Bij elke maatregel moeten we de mogelijk effecten wikken en wegen. Ik ben echter vol optimisme en ambitie hierover : als de economie hand in hand evolueert met de ecologie, gaan we een schitterende tijd tegemoet.

Dus Anuna, ik moet je toch tegenspreken : het is niet zo dat de politiek niets doet. We zitten in een beroep van evenwichten : de maatschappelijke puzzel moet kloppen, de rekening moet betaald kunnen worden en liefst van al moet het welbevinden van iedereen er op vooruit gaan. We zijn dus geen tegenstanders, Anuna. Alleen wil jij morgen resultaat en moeten wij het in een bredere context bekijken. Maar er wordt aan gewerkt en er zal resultaat zijn.