Het Britse werkloosheidscijfer is gezakt tot 7,2 %. Het Duitse werkloosheidscijfer daarentegen bedraagt 10,6 %, het Italiaanse 11,7 %, het Franse 12,6 %. De Britse ervaring na het verlaten van het wisselkoersmechanisme toont aan dat de Europese werkloosheid vooral te wijten is aan het beleid dat de weg moet vrijmaken voor de eenheidsmunt en de strenge convergentiecriteria. De Duitse, Franse, Italiaanse en Spaanse economieën zijn onderworpen aan een deflatoir beleid, en dat op een ogenblik waarop de werkloosheidscijfers aantoonden dat ze al gedeprecieerd waren. De Duitse mark en de Franse frank bevinden zich op een onconcurrentieel niveau, wat op zijn beurt heeft geleid tot minder export, meer import en investeringen overzee in plaats van in het eigen land. Het verschil tussen de Duitse en Britse werkloosheidscijfers kan gedeeltelijk worden verklaard doordat Duitsland jobs heeft uitgevoerd en Groot-Brittannië jobs ingevoerd.
...

Het Britse werkloosheidscijfer is gezakt tot 7,2 %. Het Duitse werkloosheidscijfer daarentegen bedraagt 10,6 %, het Italiaanse 11,7 %, het Franse 12,6 %. De Britse ervaring na het verlaten van het wisselkoersmechanisme toont aan dat de Europese werkloosheid vooral te wijten is aan het beleid dat de weg moet vrijmaken voor de eenheidsmunt en de strenge convergentiecriteria. De Duitse, Franse, Italiaanse en Spaanse economieën zijn onderworpen aan een deflatoir beleid, en dat op een ogenblik waarop de werkloosheidscijfers aantoonden dat ze al gedeprecieerd waren. De Duitse mark en de Franse frank bevinden zich op een onconcurrentieel niveau, wat op zijn beurt heeft geleid tot minder export, meer import en investeringen overzee in plaats van in het eigen land. Het verschil tussen de Duitse en Britse werkloosheidscijfers kan gedeeltelijk worden verklaard doordat Duitsland jobs heeft uitgevoerd en Groot-Brittannië jobs ingevoerd. ( Commentaar in The Times van 14 november) Mij maakt niemand wijs dat je met jaarlijks 40 miljard mark structurele Europese hulp niet meer arbeidsplaatsen kan scheppen. De creatie van een bestendige arbeidsplaats kost ongeveer 150.000 mark. Daarom zouden er jaarlijks meer dan een half miljoen nieuwe arbeidsplaatsen moeten worden gecreëerd. Maar in de praktijk scheppen die EU-miljarden veel te weinig nieuwe jobs. Economisch gezien vormen de structuurfondsen dus een probleem. In het huidige concept verzwaart de structurele hulp de totstandkoming van een deficit van 3 % tegenover het BNP. De lidstaten moeten immers voor de helft tussenkomen bij, bijvoorbeeld, de bouw van een autosnelweg. Concreet betekent dit meer schulden en een verwijdering van de Maastricht-criteria. In 1999 zullen de landbouwuitgaven ongeveer 76 miljard frank bedragen. De helft daarvan wordt besteed aan inkomensverhogende uitgaven voor de boeren. Met het oog op de uitbreiding naar het oosten lijkt het me zinvol een deel van die uitgaven ten laste te laten nemen door de lidstaten. Het is bedenkelijk dat de helft van het EU-budget bestaat uit landbouwsubsidies. De toekomstige vooruitgang zal immers vooral gebeuren op het vlak van onderzoek en ontwikkeling. ( Bernhard Friedman, voorzitter van het Europese Rekenhof, in Focus van 18 november) Nederland moet behalve mainport ook in toenemende mate brainport worden. We hebben helaas te maken met een versnippering van het onderzoek in de verkeers- en vervoerssector. Een instituut voor verkeers- of transportkunde, zoals bijvoorbeeld de water- en scheepsbouw wel hebben, is niet voorhanden. Hoewel de kwaliteit van de kleinere, specialistische bureaus zeker niet slecht is, belemmert versnippering een grootschalige, multidisciplinaire aanpak van de verkeers- en vervoersproblematiek. ( De Nederlandse minister van Verkeer Jorritsma in Nieuwsblad Transport van 16 november) Het enige resultaat van de vorige VN-Wereldvoedselconferentie in 1974 was de plechtige verkondiging dat "recht op voedsel een onloochenbaar recht is." Prachtig klinkende woorden. Maar mensen zijn er vandaag beter aan toe zelfs in de Derde Wereld. Per hoofd is de voeselvoorziening de voorbije twee decennia met 15 % gestegen. En dat heeft niets te maken met de verklaringen van de FAO. Terwijl de wetenschap en de vrije markt er vandaag zijn, gaat de FAO verder met zijn overjaarse voorstellen tot inkomenstransfers en door regeringen geleide programma's. Onbekwaamheid om economische basisgegevens te snappen, is één van de belangrijkste kenmerken van de Wereldvoedselorganisatie. ( Commentaar in Far Eastern Economic Review van 14 november) Wat moet ik met al die boekjes over zakendoen met Aziaten ? Flauwekul is het, grote flauwekul. Al die seminaries en cursussen ook. Je wordt hartstikke beroerd van wat ze je toesturen. Nooit gedaan. Als je een beetje gevoel voor stijl en omgeving hebt, dan weet je het wel. Als je in het Midden-Oosten zit, moet je de onderkant van je schoenen niet laten zien. Maar ik ben ook niet geïnteresseerd in de onderkant van een schoen. Je moet je overal een beetje gedragen. Ik geef nog wel mijn vistitekaartje met twee handen aan een Japanner, maar ik ga echt niet als een knipmes voor hem staan buigen. ( Gerrit de Bruyne, algemeen directeur van Farm Frites, in FEM van 16 november) De EMU is slechts de opmaat tot de herziening van het Verdrag van Maastricht. Als het aan Nederland ligt, gaat een herzien verdrag nog enkele stappen verder en wordt besluitvorming bij meerderheid van stemmen mogelijk. Dat zal de greep van de grote landen alleen maar vergroten, vooral van het duo Frankrijk-Duitsland. Onze nationale soevereniteit wordt daardoor nog verder uitgehold ten behoeve van een Europa zonder duidelijke identiteit en met een overmaat aan bureaucratie en technocratie. Een gevaarlijk project dat wel eens een voedingsbodem kan leggen onder die vorm van nationalisme waar wij terecht bang voor zijn. Het wordt tijd hierover eens echt met elkaar in debat te treden. ( Columnist Pim Fortuyn in Elsevier van 16 november) Eén miljard VS-dollar internationale hulp per dag om humanitaire redenen, heeft feitelijk bijgedragen tot een subsidiëring van deze oorlog (in Kivu) en de VN-kampen omgevormd tot militaire basissen. ( Commentaar The Financial Times van 15 november) De vraag naar "Mensenrechten of Winsten" kan destructief zijn. Op mijn reis naar China zal ik geen economische delegatie meenemen om duidelijk te maken dat ik een ander thema wil behandelen. Voor mij is het van belang dat China een opkomende wereldmacht is. Je moet het gesprek blijven voeren, natuurlijk ook op het vlak van mensenrechten. Maar het gaat om meer. Dit grote land heeft bij zijn ontwikkeling bijvoorbeeld een geweldig milieuprobleem. We mogen dat niet uit het oog verliezen. We leven op dezelfde aardbol en CO2 kent geen grenzen. Het verbruik van aardolie is in dat land al groter dan de productie. Stel je voor wat het betekent als zo'n kolos opduikt als grootconsument. Er zijn ontwikkelingen aan de gang die in elk geval een weerslag op ons zullen hebben. Met zo'n mensen moet je blijven praten. ( Bondspresident Roman Herzog in Der Spiegel van 18 november) Uit The Times van 12 november 1996.Uit The Times van 12 november 1996.