Ze worden verguisd of zijn geliefd, al naargelang de stemming van de publieke opinie, de politici of de regeringen. Vaak worden ze 'klootzakken' genoemd, en nog vaker worden ze verantwoordelijk geacht voor alle kwaad: als ze het te goed doen, krijgen ze het verwijt hun geld te verdienen op de rug van hun werknemers en consumenten; als ze falen, volgt de kritiek dat ze hun bedrijf niet goed hebben beheerd en tientallen banen in gevaar hebben gebracht; als ze winst maken, worden ze beschuldigd van hebzucht; en als ze niet competitief genoeg zijn, worden ze bekritiseerd omdat ze niet voldoende niveau hebben en het imago van ons land internationaal niet versterken.

Velen zijn verrast dat het ondernemersvertrouwen aanzienlijk is afgenomen in maart, zoals de conjunctuurenquête van de Nationale Bank ons leert. Voor mij is het absoluut geen verrassing. Ook ik ben een van die bedrijfsleiders van een kleine kmo met minder dan honderd werknemers. Die kmo's verzekeren bijna 70 procent van de werkgelegenheid in dit land. De politieke klasse heeft ons in deze lockdown gedwongen, vooral wegens een gebrek aan voorbereiding, maar de kleine ondernemer zal het gelag betalen: de restauranteigenaar, de kleine handelaar, de zelfstandige...

Klootzakken van werkgevers!

Ik heb het over al die 'klootzakken' die vaak niet op een loonlijst staan, en dus geen recht hebben op werkloosheidsuitkeringen als hun bedrijf instort. Over al die 'klootzakken' die dagelijks, niet zonder kleerscheuren, vechten om een maximum aan banen te behouden. Over al 'klootzakken' die door hun activiteit, inspanningen en investeringen miljoenen burgers in staat stellen hun families eten te geven, een auto of zelfs een huis te kopen.

Over al die 'klootzakken' die tijdens deze ongeziene crisis een ongelooflijk aanpassingsvermogen hebben getoond, door telewerken in te voeren, processen te hervormen en hun klanten te ondersteunen. Over al die 'klootzakken' die nu bang zijn voor de toekomst, bereid om hun strafrechtelijke verantwoordelijkheid te dragen als er gevallen van besmetting zouden voorkomen in hun onderneming, maar kordaat op post blijven! Die zichzelf en hun onderneming ter discussie stellen en hun geduld beginnen te verliezen in afwachting van duidelijke voorwaarden voor de heropstart, of die zich nog altijd zorgen maken over de zorg en het onderwijs voor hun eigen kinderen of die van hun werknemers.

Daarom is het misschien hoog tijd om het woord 'klootzakken' te vervangen door 'helden'. De geleidelijke versoepeling van de lockdown belooft vrij chaotisch te verlopen en de economische crisis hijgt in onze nek. We zullen hier enkel uitkomen door het vertrouwen te herstellen en door de keizer te geven wat de keizer toekomt; door eindelijk te accepteren dat de ondernemer van de 21ste eeuw noch Bill Gates noch Rockefeller is, maar iemand die meestal niet verder kan kijken dan de 31ste van de maand.

Ze worden verguisd of zijn geliefd, al naargelang de stemming van de publieke opinie, de politici of de regeringen. Vaak worden ze 'klootzakken' genoemd, en nog vaker worden ze verantwoordelijk geacht voor alle kwaad: als ze het te goed doen, krijgen ze het verwijt hun geld te verdienen op de rug van hun werknemers en consumenten; als ze falen, volgt de kritiek dat ze hun bedrijf niet goed hebben beheerd en tientallen banen in gevaar hebben gebracht; als ze winst maken, worden ze beschuldigd van hebzucht; en als ze niet competitief genoeg zijn, worden ze bekritiseerd omdat ze niet voldoende niveau hebben en het imago van ons land internationaal niet versterken.Velen zijn verrast dat het ondernemersvertrouwen aanzienlijk is afgenomen in maart, zoals de conjunctuurenquête van de Nationale Bank ons leert. Voor mij is het absoluut geen verrassing. Ook ik ben een van die bedrijfsleiders van een kleine kmo met minder dan honderd werknemers. Die kmo's verzekeren bijna 70 procent van de werkgelegenheid in dit land. De politieke klasse heeft ons in deze lockdown gedwongen, vooral wegens een gebrek aan voorbereiding, maar de kleine ondernemer zal het gelag betalen: de restauranteigenaar, de kleine handelaar, de zelfstandige...Ik heb het over al die 'klootzakken' die vaak niet op een loonlijst staan, en dus geen recht hebben op werkloosheidsuitkeringen als hun bedrijf instort. Over al die 'klootzakken' die dagelijks, niet zonder kleerscheuren, vechten om een maximum aan banen te behouden. Over al 'klootzakken' die door hun activiteit, inspanningen en investeringen miljoenen burgers in staat stellen hun families eten te geven, een auto of zelfs een huis te kopen. Over al die 'klootzakken' die tijdens deze ongeziene crisis een ongelooflijk aanpassingsvermogen hebben getoond, door telewerken in te voeren, processen te hervormen en hun klanten te ondersteunen. Over al die 'klootzakken' die nu bang zijn voor de toekomst, bereid om hun strafrechtelijke verantwoordelijkheid te dragen als er gevallen van besmetting zouden voorkomen in hun onderneming, maar kordaat op post blijven! Die zichzelf en hun onderneming ter discussie stellen en hun geduld beginnen te verliezen in afwachting van duidelijke voorwaarden voor de heropstart, of die zich nog altijd zorgen maken over de zorg en het onderwijs voor hun eigen kinderen of die van hun werknemers.Daarom is het misschien hoog tijd om het woord 'klootzakken' te vervangen door 'helden'. De geleidelijke versoepeling van de lockdown belooft vrij chaotisch te verlopen en de economische crisis hijgt in onze nek. We zullen hier enkel uitkomen door het vertrouwen te herstellen en door de keizer te geven wat de keizer toekomt; door eindelijk te accepteren dat de ondernemer van de 21ste eeuw noch Bill Gates noch Rockefeller is, maar iemand die meestal niet verder kan kijken dan de 31ste van de maand.