Links leidt in de Duitse opiniepeilingen. Een signaal voor een economisch zwakker beleid? Bij onze pragmatische oosterburen hoeft dat niet zo te zijn. Daar profiteren ze nog steeds van de 'Agenda 2010', een grootscheepse hervorming van de Duitse arbeidsmarkt door de voormalige sociaaldemocratische kanselier Gerhard Schröder....

Links leidt in de Duitse opiniepeilingen. Een signaal voor een economisch zwakker beleid? Bij onze pragmatische oosterburen hoeft dat niet zo te zijn. Daar profiteren ze nog steeds van de 'Agenda 2010', een grootscheepse hervorming van de Duitse arbeidsmarkt door de voormalige sociaaldemocratische kanselier Gerhard Schröder. Angela Merkel (CDU), kanselier sinds 2005, surft al jaren mee op dat succes. De wereld kijkt met een combinatie van bewondering en jaloezie naar die nieuwe variant van het Wirtschaftswunder. Opnieuw klonk de voorbije dagen kritiek op de solide Duitse exportprestaties. Met ruim 1200 miljard euro aan exportwaarde was Duitsland vorig jaar opnieuw de wereldwijde exportkampioen. De wereld wil zijn hoogwaardige industriegoederen: chemie, machinebouw, de premiumwagens Audi, BMW en Mercedes. De Duitse industriearbeider is in tegenstelling tot zijn collega in het Verenigd Koninkrijk of de Verenigde Staten de winnaar van de globalisering. Maar die industriearbeider ziet ook het grote verschil tussen bruto en netto op zijn loonbriefje. Kandidaat-bondskanselier Martin Schulz (SPD) pleit daarom als sociaaldemocraat voor belastingverlagingen. Uiteraard belooft hij zoals elke volleerde linkse politicus ook hogere lonen voor de zwakste inkomens. Die loonsverhogingen, al jarenlang een eis van de internationale concurrenten, kunnen de kritiek op het Duitse handelsoverschot doen verstommen. De hogere Duitse koopkracht zal de binnenlandse consumptie aanwakkeren. De wereld kan dan eindelijk mee profiteren van het Duitse conjunctuurfeestje.