Eigenlijk is Bartsons 51 jaar oud. Het halve eeuwfeest wordt echter met een jaartje uitstel gevierd, omdat er nu écht weer reden tot feestvieren is voor het bedrijf uit Beerzel bij Heist-op-den-Berg. De midlife crisis lijkt voorgoed voorbij. De resultaten voor 1997 waren ronduit schitterend. En de nieuwe collecties, die getekend werden door Patrick De Muynck (vrouwenlijn) en de veelbelovende nieuwkomer Annelies Braeckman (mannenlijn), beloven heel veel goeds voor dit jaar. En nu maar duimen voor veel regen...
...

Eigenlijk is Bartsons 51 jaar oud. Het halve eeuwfeest wordt echter met een jaartje uitstel gevierd, omdat er nu écht weer reden tot feestvieren is voor het bedrijf uit Beerzel bij Heist-op-den-Berg. De midlife crisis lijkt voorgoed voorbij. De resultaten voor 1997 waren ronduit schitterend. En de nieuwe collecties, die getekend werden door Patrick De Muynck (vrouwenlijn) en de veelbelovende nieuwkomer Annelies Braeckman (mannenlijn), beloven heel veel goeds voor dit jaar. En nu maar duimen voor veel regen... Eind jaren '80 is het nochtans snel bergaf gegaan met Bartsons. Een verkeerde inschatting van de markt leidde vrij plots tot een onaangekondigde dood van het bedrijf. De oorzaak van het faillissement moet gezocht worden in een cumulatie van twee faktoren: de terugval van de Duitse markt leidde tot een ernstige inkrimping van de cash-flow; precies op dat ogenblik werd gestart met een volledige modelijn Dialogue, die een groot commercieel succes kende, maar een enorm werkkapitaal opslokte. In 1990 deed Bartsons de boeken dicht. " Jo Wijckman was het na een jaar of zeven beu om alleen maar regenmantels te tekenen", vertelt huidig afgevaardigd beheerder Philippe Ullens "Er werd een volledige lijn opgezet, met broeken, truien, jassen. Naar de trant van Scapa of Scotland of Ralph Lauren. Maar dat was voor Bartsons de verkeerde strategie. Of ze kwam op het verkeerde moment." Bartsons werd overgenomen door Scapa, maar die twee huizen hebben verschillende culturen en konden niet naar elkaar toegroeien. Na vier verlieslatende jaren werd een nieuwe constructie in het leven geroepen. Naast Scapa stapten ook een Chinese investeerder en de Belg Philippe Ullens in de onderneming. Twee jaar later stapte Scapa definitief uit en voerde Ullens - met de hulp van vrienden en familie - een nieuwe en belangrijke kapitaalsverhoging door om een ruime meerderheid van de aandelen te verwerven. Ullens - o.a. ex- Bekaert en Boston Consulting Group - heeft zich de voorbije jaren een reputatie opgebouwd in de restauratie van bedrijven, met een voorliefde voor die sectoren die op de grens liggen tussen ambacht en business. "Bartsons was technisch gezien de moeilijkste turnaround. Het bedrijf was dood en er vielen flink wat lijken uit de kasten. Even dacht ik dat het nooit zou lukken. Maar we zijn koppig blijven vasthouden aan onze eisen voor creativiteit en kwaliteit, en dat is onze redding geweest." In 1997 haalde Bartsons een omzet van 213 miljoen en verkocht 50.000 regenjassen, wat bijna een verdubbeling is tegenover 1994. Bartsonswerd in 1947 opgericht door twee broers: Octave en Eddy Schoonbaert. Van in het begin onderscheidde het bedrijf zich door een streven naar kwaliteit en positioneerde zich in de hogere prijsklasse. De fabriek in Antwerpen (en vanaf 1962 in Heist-op-den-Berg) beheerste de technische know-how en exporteerde die kennis in de jaren '60 naar Zuid-Europa (Spanje en Portugal) en vanaf de jaren '70 naar het Oostblok. Heist-op-den-Berg werd in 1996 definitief gesloten. Vandaag de dag is de totale productie verhuisd naar Oost-Europa: Polen, Servië en Tsjechië. "De enige landen waar men nog de technische kennis heeft om deze hoogkwaliteits-producten te vervaardigen", preciseert Ullens. De grondstoffen zijn meestal afkomstig uit Aziatische landen, maar worden verwerkt tot de allerbeste stoffen in Duitsland en vooral in Italië, het mekka van de mode. Uit Japan komt amaretta, een imitatieleder dat perfect waterafstotend is. Een ander voorbeeld is de pique, een micro fiber, de dunst mogelijke draad, in Japan geproduceerd en in Italië geweven. Belangrijk is ook het gebruik van gore-tex, een kunststof met minuscule gaatjes die wel lucht, maar geen water doorlaten, 100% bestand tegen regen en wind. Deze stof wordt tussen de buitenstof en de voering aangebracht. Urbain Rainwearis de noemer waaronder de hele collectie valt. De dameslijn bestaat uit een 35-tal basisstukken, de herenlijn omvat een 25-tal stuks. Elk jaar worden circa 40 nieuwe modellen gelanceerd. Sommige modellen kunnen jaren meegaan. Bijvoorbeeld de trench coat, een overblijfsel uit de loopgraven van de IJzer. De ringen aan de riem dienden dan ook oorspronkelijk om een veldfles aan te hangen. Wat sommige spitsvondige heren misschien op ideeën kan brengen. De trench coat bestaat vandaag nog, in een prachtige uitvoering die tegelijk klassiek en zeer hedendaags is. Voor dames en heren. De volledige collectie omvat verschillende lijnen: career dressing, heel klassiek, sober en chique, veelal lange jassen, voor een bezoek aan de bank of ... een begrafenis; weekend, comfortabel en sportief, niet om bergen te beklimmen, wel voor een wandeling in Knokke of de Ardennen; urban chic, comfortabel en design, keuze tussen Italiaans of Brits; fashion conscious, modieus en creatief, volgt de nieuwste modetrend, bestaat voorlopig alleen in de dameslijn. "Deze vier kategorieën vallen allen onder de noemer urban", zegt Ullens. "De helft van de wereldbevolking woont in de steden en dat aandeel zal nog toenemen. In die steden zit onze doelgroep." Bartsons heeft er een traditie van gemaakt grote ontwerpers aan het werk te zetten. Al is dat bij het grote publiek niet zo bekend. Martin Margiella werkte twee jaar voor Bartsons, alvorens naar JP Gaultier over te stappen; Ann De Meulemeester werkte vier jaar voor het huis; Walter Van Beirendonck zelfs tien jaar. Vinden we ook terug: Fred de Bouverie, Linda Loppa, Dirk Van Saene, Kristof De Muynck, Nelly Noren en Helena Desmet, met zijn allen afkomstig van de Antwerpse Academie. Bartsons onderhoudt trouwens de beste relaties met die academie. Vele studenten krijgen er de gelegenheid om naast de uitstekende patroneurs van het huis hun stielkennis bij te schaven in de technisch moeilijke discipline van de regenkleding. Sedert 35 jaar reikt Bartsons ook jaarlijks een prijs uit aan de meest creatieve student in de branche van de regenmantel. Hoe de toekomst eruit ziet? "Rooskleurig", meent Ullens. "We willen er spoedig werk van maken om de markt te bewerken via Internet, mogelijk zelfs met een aparte lijn. De ouderwetse winkels verdwijnen. Statistieken tonen aan dat binnen een termijn van vijf jaar de helft van de winkels zal verdwenen zijn. Alleen de meest dynamische winkels zullen overblijven en die zullen zich ook moeten herbronnen... Tevens willen we zo snel mogelijk een plaats veroveren bij de top vijf in de wereld, op gebied van kwaliteit. Naast het Duitse Jobis, het Oostenrijkse Schneiders en het Italiaanse Allegri, de Ferrari van de regenmantel. We blijven alleszins trouw aan ons marktsegment, maar denken aan een paar zijsprongen. Bijvoorbeeld: de ontwikkeling van een regenjas die bij koud én warm weer comfortabel om dragen is. Voor de reiziger die vandaag in Brussel, morgen in Stockholm, overmorgen in Marrakech is. We denken ook aan het creëren van bio-regenkleding. Weet u dat meer dan de helft van de pesticiden op aarde gebruikt worden om katoen te produceren? Er wordt biologisch katoen vervaardigd, maar dat wordt voorlopig alleen gebruikt voor hemden of polo's. Wij willen met dit biologisch katoen biologische regenjassen maken." HENK VAN NIEUWENHOVE / ERIK TANGHE