De nieuwe Bill Gates welkom in België? (1)

Ik kan niets anders doen dan de visie van Geert Noels onderschrijven en applaudisseren (Trends, 15 januari 2004, blz. 21). Alleen is die waarheid dramatisch voor Vlaanderen, een regio waarvoor onze ouders en grootouders zo hard hebben gewerkt en sommigen nog steeds doen.
...

Ik kan niets anders doen dan de visie van Geert Noels onderschrijven en applaudisseren (Trends, 15 januari 2004, blz. 21). Alleen is die waarheid dramatisch voor Vlaanderen, een regio waarvoor onze ouders en grootouders zo hard hebben gewerkt en sommigen nog steeds doen. Aan de visie van Geert Noels valt weinig toe te voegen. Dit is een bijzonder sterk statement, zowel inhoudelijk en vormelijk. Ik volg Geert Noels volledig in zijn redenering, behalve wanneer hij het heeft over de kortzichtige afgunst van het actuele Vlaanderen. Zijn voorbeelden zijn ongelukkig gekozen, want wij hebben altijd een kleine markt gehad. In 1600 vertrok de 23-jarige Rubens voor acht jaar naar Italië en verkoos het kleine hof van Mantua boven alle mogelijkheden in Antwerpen. Teruggekeerd reisde hij vanuit Antwerpen Europa rond op zoek naar opportuniteiten die hij vond in Spanje, Frankrijk en Engeland (Sir Peter Paul). Hetzelfde geldt voor Van Dyck, die lang actief was in Genova en uiteindelijk ook de Sir-titel in ontvangst mocht nemen. En hoe kan je verwachten dat topsporters in België blijven als clubs in grote landen staan te wuiven met geld dat voortkomt uit de voordelen van schaalvergroting (denk aan de tv-rechten)? Maar wil dat zeggen dat we niet meer moeten investeren in de intellectuele en sportieve mogelijkheden van onze jeugd? Met bewondering heb ik de visie van Geert Noels gelezen. Toch één opmerking: in plaats van met angst het Chinese verhaal af te breken en de kop in het zand te steken, zou België er beter aan doen zich zodanig op te stellen dat zowel Chinese bedrijven als toeristen graag naar hier komen. Dat kan alleen als we komaf maken met de papieren rompslomp, met het treuzelen en met de ellenlange discussies. Iedereen moet aan het werk. Is het niet erg dat ik met een diploma Boekhouding in de hand geen job te pakken krijg? Mijn ouders hebben in mij geïnvesteerd, maar intussen krijg ik niet de kans om me verder te ontplooien. Waarom zouden die Chinezen niet naar ons komen als wij ervoor zorgen dat zij zich hier thuis kunnen voelen? Alles wat ze nodig hebben, bevindt zich hier ter plekke en anders bestellen we het wel voor hen in een van onze buurlanden. Geert Noels slaat de nagel op de kop. Als we zo voortdoen, zal straks alleen nog een spectaculaire big bang opnieuw enig perspectief bieden. Maar zolang er nog goud van de Nationale Bank kan worden verkocht, neem ik aan dat het allemaal niet zo problematisch is. Een prachtige column van Geert Noels. Na het doorbreken van de pensioen- omerta, zouden alle media beter eens de omerta doorbreken over twee immense ontsporingen in onze samenleving: die over de snelle afro-arabisering van onze steden en die over het dermate overbelasten van onze sociale welvaartsmaatschappij, dat de implosie ervan nabij is. Gefeliciteerd met de uitstekende column over de vraag of de nieuwe Bill Gates welkom is in België. Ik zou mijn mening omtrent de Belgische politiek nooit beter kunnen verwoorden. Jammer dat er geen mensen zoals Geert Noels in de politiek zitten en dat onze politici te weinig gevormd zijn om de visie van deze columnist te vertalen in deugdelijke politiek. Arm Vlaanderen. Karel Uyttendaele. In Trends van 2 januari 2004 (blz. 27) schreven we dat Karel Uyttendaele, de directeur van de Strategische Cel van de staatssecretaris voor Informatisering, vader van vier kinderen is. Dat klopt niet: Uyttendaele heeft één dochter en één zoon.