Zaakvoerders van repetitorenbureaus wurmen zich in de bizarste bochten om het negatieve imago van zich af te schudden. De sector is een wirwar van kleine nv's, bvba's, eenmanszaken en vzw's, die elk op hun eigen eiland leven. Met hun vaak verschillende aanpak hebben de bedrijfjes nauwelijks een idee van wat er rond hen gebeurt. Sectorieel overleg of cijfers zijn er niet.
...

Zaakvoerders van repetitorenbureaus wurmen zich in de bizarste bochten om het negatieve imago van zich af te schudden. De sector is een wirwar van kleine nv's, bvba's, eenmanszaken en vzw's, die elk op hun eigen eiland leven. Met hun vaak verschillende aanpak hebben de bedrijfjes nauwelijks een idee van wat er rond hen gebeurt. Sectorieel overleg of cijfers zijn er niet.Regionale verschillen tussen de universiteitssteden bemoeilijken bovendien de schaalvergroting. Gent, Leuven, Kortrijk en Brussel liggen bezaaid met dergelijke bedrijfjes, elk met een tweetal vaste werknemers en enkele tientallen freelance repetitoren, die bovendien concurrentie krijgen van privé-bijklussende leraren en zelfs van assistenten. Tussen de verschillende kantoortjes, hun doelstellingen en de waarde van hun dienstverlening, gaapt een enorme kloof.Wel spreekt de business aan: er valt geld te rapen enigszins buiten het gezichtsveld van de fiscus en zonder dat kwaliteitsgaranties zijn vereist. En de variabele kwaliteit is precies de achilleshiel van de bedrijfssector van de repetitoren. Niet-gesubsidieerde privé-scholen zijn immers aan geen enkele vorm van overheidscontrole onderworpen. De klant legt de enige controlenorm op. "De studiebegeleidingsbusiness teert op mond-tot-mondreclame. Repetitoren die alleen aan snelle winsten denken, maken het niet lang," verzekert Danièle Dhulst, directrice van de vzw die Metodika in Brussel, Namen en Luik overkoepelt. De reden van het negatieve imago ligt ook in de geschiedenis van de sector vervat. Studiebegeleiding als bedrijfstak is een idee van Jean-Pierre Van Rossem, die in 1980 Metodika nv stichtte. Waar het angstzweet studenten en vooral hun ouders van het voorhoofd parelt, zag hij een gat in de markt. Metodika begeleidde studenten, maakte hun taken, schreef zelfs licentiaatsthesissen tegen betaling. André Janssens, de voorzitter van Metodika, heeft de nv - omzet in 1992 nog 11 miljoen frank - in vereffening laten gaan. De activiteiten gingen over in de gelijknamige vzw, die filialen opende in Brussel, Namen, Luik, Gent en Antwerpen. Dhulst bezweert dat de vzw komaf maakte met de praktijken van de stichter. "Metodika geeft uitsluitend begeleiding en onderwijst studiemethodes," legt ze uit. De begeleiding gebeurt individueel. Het gros van de klanten zijn eerstejaarsstudenten - of beter: hun ouders. Repetitoren zijn vooral populair bij studenten geneeskunde, rechten, farmacie en economie. Studiebegeleiders - vooral jong afgestudeerden - stellen voor hun klanten een planning op, overlopen de voorbereide stof, leggen moeilijke stukken op aanvraag uit en testen de kennis van vooraf ingestudeerde delen van de cursus. Luc Dewilde, zaakvoerder van de nv Full Marks in Kortrijk, een kantoor met drie vaste lesgevers en een zestigtal losse medewerkers, vindt de repetitorenbusiness helemaal niet zo'n uitzonderlijke bedrijfstak. "We leveren gewoon een specifieke vorm van privé-onderricht." De lesgevers zijn niet noodzakelijk in het onderwijzen geschoold. Hooguit moeten ze zich bewijzen in een testles of krijgen ze intern enkele uurtjes pedagogische bijscholing. "Maar die bieden net zoveel garanties als een theoretische aggregaatscursus," vindt Dewilde. ONDEMOCRATISCH.Studiebegeleiders gaan prat op een - onbewijsbaar - slaagpercentage van 75% bij de vakken waarvoor ze volledige begeleiding verschaffen. De diensten voor studieadvies binnen de universiteiten zijn minder overtuigd van de kwaliteit van de repetitiekantoren. Die beklemtonen dat de kantoortjes geen uitstaans hebben met de onderwijsinstelling. Ze hekelen ook het ondemocratische karakter van de bedrijfjes en veroordelen hun wazige beloftes. "Er zijn zelfs kantoren die schermen met Niet slagen, geld terug-slogans," verzekert Greet Lowyck van de dienst studieadvies aan de KU Leuven. Niet de grote kantoren. "Voor zulke beloftes is onze dienstverlening veel te abstract," stelt Luc Dewilde. "Slagen vergt bovendien verregaande medewerking van de student." De grotere kantoren houden om die reden vol dat ze regelmatig studenten weigeren als ze niet meewerken. Dewilde: "Onze contracten stipuleren dat we ze op elk ogenblik van beide kanten kunnen opzeggen." Repetitoren laten zich betalen per uur of per module van 15, 30 of 46 uur. De factuurprijs van een kantoor varieert tussen de 900 en de 1800 frank voor een uurloon of van 50.000 tot 150.000 voor een algemeen contract. Full Marks, bijvoorbeeld, factureert 1500 frank per uur. "Niet duur," argumenteert Dewilde. "Voor onze universitair geschoolde vakmensen mogen we hetzelfde uurloon vragen als, pakweg, voor een loodgieter of stukadoor." De repetitoren zelf krijgen vaak slechts een deel daarvan uitbetaald.FD