In de jaren negentig was de West-Vlaming Gino Coorevits niet weg te branden uit de media. Die brachten smeuïge verhalen over de overnames van de holglasfabrikant Verlipack en andere noodlijdende textielondernemingen door Coorevits en zijn zakenpartner Walter De Backer. De overheid pompte miljoenen in die "nationale sectoren", die spoorslags verdampten. Het gerecht zocht naar subsidie- en later fiscale fraude nadat de tapijtfabrikant Beaulieu Verlipack had overgenomen. Het eerste deel van het onderzoek liep op een sisser uit.
...

In de jaren negentig was de West-Vlaming Gino Coorevits niet weg te branden uit de media. Die brachten smeuïge verhalen over de overnames van de holglasfabrikant Verlipack en andere noodlijdende textielondernemingen door Coorevits en zijn zakenpartner Walter De Backer. De overheid pompte miljoenen in die "nationale sectoren", die spoorslags verdampten. Het gerecht zocht naar subsidie- en later fiscale fraude nadat de tapijtfabrikant Beaulieu Verlipack had overgenomen. Het eerste deel van het onderzoek liep op een sisser uit.Daarna werd het stil rond Coorevits. Ook zijn investeringsvehikel Portus leidde een discreet bestaan, tot het in 2010 plots werd aangemeld als aandeelhouder (1,49%) van KBC Ancora, de beursgenoteerde medeaandeelhouder van KBC. Portus voerde een groep aandeelhouders aan, die in 2008 een minderheidsvordering startte tegen de holding (zie Luis in de pels van KBC). Coorevits laat, net als zijn zakenpartner en N-VA-burgemeester van Sint-Pieters-Leeuw Luc Deconinck, het dagelijkse bestuur van zijn ondernemingen tegenwoordig over aan een nieuw management. Hij komt nu en dan naar De Panne, maar verblijft meestal in het landelijke Goriach, ten zuiden van Salzburg in Oostenrijk. "Ik woon graag in die bergen, betoverend wit in de winter en vol bloei en geklater 's zomers", mijmert hij. Voor het eerst wil de zakenman meer kwijt over zijn rechtszaak en die woelige periode in zijn leven. Coorevits: "Ik begon op het kantoor Leysen, dat veel handelsrecht behandelde, en werd vrij snel curator. In de jaren zeventig werden boedels uit een faillissement gewoon in stukken verkocht aan de meest biedende. Al snel werkte ik met generatiegenoten, zoals Jef Lievens (nu Eubelius, nvdr), aan de doorstart van entiteiten na een faillissement. De basisidee was dat schuldeisers, maar ook de werknemers en de samenleving, er meer baat bij hebben als economisch levensvatbare activiteiten kunnen worden voortgezet."Ik adviseerde ook bedrijven in moeilijkheden. Soms waren klanten in het begin bereid fouten recht te zetten, maar hervielen ze in oude gewoontes als het beter ging. Dan verschenen de eerder geschrapte buitensporige uitgaven, zoals een te luxueuze auto of zelfs een boot, weer op de balans. Dat was ontmoedigend en het heeft er mee toe geleid dat ik zelf iets wilde opbouwen met de ambitie beter te doen. Ik verliet in 1985 de balie om investeerder te worden."Coorevits:"Hoofdzakelijk met een grote lening van twee bankiers uit de regio, die hun nek durfden uit te steken en me subjectieve kredietwaardigheid toekenden. Zoiets zou nu onmogelijk zijn. Ze wisten trouwens niet van elkaar dat ze me een grote lening gaven, maar dat hoeft u niet noodzakelijk op te schrijven. Dat beginkapitaal investeerde ik in allerlei ondernemingen, al dan niet in moeilijkheden."Coorevits: "Ik werd betrokken bij de overname na faillissement van het holglasbedrijf. Ik was geen bestuurder, maar tekende de basisherstructurering uit onder toezicht van de voorzitter van de rechtbank, Jean-Louis Duplat. Er was overheidssteun, die correct en integraal bij het bedrijf terechtkwam. Een ploeg rond Walter De Backer heeft Verlipack geherstructureerd en winstgevend gemaakt. Ik bewaar een genegen herinnering aan Walter. Hij stierf bij een ongeval in 1989 en kan zich niet langer verdedigen. Hij verdiende het in elk geval niet om nadien zo door bepaalde media in het verdomhoekje te worden gezet. Trends wist beter en daarom kwam hij ook in de shortlist terecht van de eerste kandidaat-managers van het jaar 1985, toen John Cordier het haalde.".Coorevits: "Die zogenaamde beursgoeroe was een charlatan met indianenverhalen. Hij heeft me steeds kwalijk genomen dat ik een intussen overleden textielondernemer advies gaf over zijn belegging bij hem. Van Rossem en zijn entourage promootten de "laatste beleggingstrein waar je nog snel op kon springen". Mijn antwoord: "Die trein rijdt wel richting Dachau." Net voor hij wilde toehappen, trok de zakenman de beslissing daarom in."Coorevits:"Quatsch. Ik heb me in mijn bestuursperiode van amper achttien maanden nauwgezet aan de regels gehouden en enkel het belang van die bedrijven nagestreefd. In geen enkel textielbedrijf heb ik in mijn bestuursperiode staatssteun gevraagd. We namen De Leie over nadat het onder het vorige bestuur subsidies had gekregen. Onze ploeg heeft het veredelingsbedrijf er weer bovenop geholpen en verkocht. Toen het weer in de problemen kwam, hebben we het op verzoek van de curator opnieuw overgenomen, de rendabele kern heropgestart en het na een paar jaar opnieuw verkocht. Tussen 1985 en 1994 was ik voorzitter-bestuurder van de ververij Groeninghe, naast gedelegeerd bestuurder Urbain Lecluyse. Dat bedrijf vroeg niet eens staatssteun, want het maakte mooie winsten (na de overname werd het Groeninghe-Ten Bos, dat in 2003 failliet ging, nvdr). Ik had de wolspinnerij La Herseautoise al in 1987 verkocht aan het management. In een sector die uit de markt wordt gedreven, kun je niet tegen de stroom op roeien met flinterdunne winstmarges en moordende buitenlandse concurrentie, zoals blijkt uit het faillissement in 1997."In lengte van dagen, met dank aan de zoekmachine van Google, worden mij onzorgvuldige schrijfsels en leugens uit kranten van lang vervlogen dagen voor de voeten geworpen. Onlangs nog door een bankier en natuurlijk ook op het proces tegen CERA. Het was, bij gebrek aan beter, gefundenes Fressen, voor de tegenpartij. Natuurlijk heeft die kwetsende mediahetze pijn gedaan, zoals ook bedoeld. Ondertussen ben ik er mild en rustig in geworden." Coorevits: "Ramboer is een gecultiveerd, intelligent en bruisend man. Hij was beschikbaar en onze beslissing om hem aan te stellen als bedrijfsleider bleek de juiste. Neon Elite is vandaag marktleider in reclameverlichting in België (het verwerkte vorig jaar wel een omzetdaling van 8,4 naar 5,8 miljoen en boekte een licht verlies , nvdr). Over Ramboer kan ik enkel maar getuigen dat hij steeds integer was en wist waarover hij sprak, ook tijdens zijn kabinetsperiode. Dat gerechtelijk onderzoek was een aanfluiting."Coorevits: "Met het investeringsvehikel Portus investeren we in beursgenoteerde aandelen, het meest transparante en correct gecontroleerde marktsegment. Met succes, en in stilte, ver van de media. Dat geeft me veel voldoening na die woelige jaren tachtig. Portus, dat eerst Hadrianus heette, is in 1993 gestart met een vermogen van 10 miljoen euro. Nu heeft de vennootschap ongeveer 220 miljoen euro aandelen in beursgenoteerde bedrijven. Die pikken we na nauwgezet onderzoek op, wanneer naar ons oordeel de prijs op de beurs hun waarde onvoldoende weerspiegelt. We beoordelen die waarde onafhankelijk van koop- of verkooppaniek."Coorevits:"Ik respecteer Frère. Wij zijn al decennia een trouwe, kritische aandeelhouder in GBL. De voornaamste uitdaging is hoe een nieuwe generatie daar de fakkel overneemt. De eerste tekenen zijn hoopvol met nieuwe participaties in SGS, Adidas en Umicore, met veel minder klemtoon op Frankrijk."Coorevits: "De omslag kwam in het najaar van 1998. Toen leidden de roebelcrisis en het wankelende, gigantische hedgefund LMTC tot zwaar weer op de financiële markten. We besloten dat we lang genoeg met schulden geleefd en gebeefd hadden. Alle leningen zijn toen afbetaald om voortaan schuldenvrij en ook ver van afgeleide instrumenten te investeren. In de recente crisis bleek weer dat verschillende vastgoedspelers in slechte papieren kwamen en moesten verkopen onder druk van hun schuldeisers. Terwijl er dan net kansen zijn voor kopers met contanten. Financiële hefbomen breken iedere keer opnieuw ondernemingen en mensen wanneer een crisis hard toeslaat. Ik mijd ze."