De Nationale Veiligheidsraad staat vandaag, vrijdag 24 april, voor de belangrijke uitdaging gepaste maatregelen te presenteren voor een doordachte en vooral veilige heropstart van de economie. Dat is geen eenvoudige opdracht, maar heel wat bedrijven uit cruciale sectoren, zoals de voeding, de farma en de chemie, tonen al weken dat het kan. Ze hebben zich aangepast, om hun vaak essentiële productie gaande te houden, met respect voor de veiligheid van hun werknemers, de strenge hygiënevoorschriften en de fysieke-afstandsregels.

De economische impact van de coronacrisis is ongezien, maar tegelijk is de economie het beste medicijn om te voorkomen dat onze samenleving nog meer in ademnood raakt en onze toekomstige welvaart verzwakt. Om uit deze crisis te raken, hebben we nood aan een economische hink-stap-sprong, een herneming van de bedrijvigheid in drie fasen. Want er is geen sociale zekerheid of kwaliteitsvolle gezondheidszorg zonder de financiële fundamenten van een sterke economie. Net zoals er geen geneesmiddelen, medische apparatuur, energie, voeding of drinkwater is zonder lokaal verankerde industrie.

De eerste fase, of de 'hink', is het vermijden van faillissementen en structurele werkloosheid. Dat is wat vandaag gebeurt met de systemen van tijdelijke werkloosheid en de steunmaatregelen van de overheid. Daarmee beschikken we over een stevige airbag om de eerste economische schokken op te vangen. Zo voorkomen we dat de financiële draagkracht van bedrijven en de koopkracht van gezinnen onmiddellijk zwaar beschadigd geraakt, maar het is bovenal een tijdelijke oplossing en geen structureel reddingsmiddel.

De tweede noodzakelijke stap is de geleidelijke heropstart van de economie. Gezondheid en economie gaan namelijk hand in hand. Een belangrijke les uit de coronacrisis is dat België en Europa een stevige industriële basis nodig hebben voor duurzame welvaartscreatie. De industrie heeft opnieuw haar waarde bewezen als fundamentele pijler van de economie, die materialen produceert met een hoge toegevoegde en maatschappelijke waarde.

Laat ons kritisch bekijken welke essentiële productie we op het Europese continent dienen te verankeren, om meer autonomie te verkrijgen in de vitale onderdelen van bepaalde waardeketens. We hebben nood aan een solide Europese eengemaakte markt en solidariteit tussen de lidstaten. We mogen ons niet op onszelf terugplooien, maar moeten blijven streven naar evenwichtige handelsakkoorden met andere werelddelen. Zeker voor een exportland als België is die internationale vrijhandel een levensbelangrijke economische slagader. Kortom, we moeten de economie weer op de rails krijgen, met een exportgerichte industrie als krachtige locomotief.

We hebben nood aan een economische hink-stap-sprong om uit de coronacrisis te raken.

Zodra de economie weer op toerental draait, moeten we, tot slot, de sprong vooruit durven te doen. Door te investeren in logistieke infrastructuur, energienetten van de toekomst en digitale technologie zoals 5G. Door investeringen in innovatie fiscaal maximaal te blijven stimuleren. Door de internationale concurrentiekracht van onze open economie voort te versterken en een attractief investeringsklimaat te garanderen dat binnen- en buitenlandse strategische investeringen aantrekt, met bijhorende banen, technologische expertise en welvaart.

Om de verschillende economische crisisscenario's te visualiseren, zijn intussen al zowat alle letters van het alfabet de revue gepasseerd: van de optimistische V-curve, het W-golfpatroon of de L-grafiek van een langdurige recessie. Het horrorscenario krijgt daarbij een I-vorm, een steile neergang zonder perspectief op herstel.

Desondanks is het door de puntjes op de i van de economie te zetten - industrie, internationaal en investeren - dat een economische relance de beste slaagkansen heeft. We mogen niet in een budgettaire of protectionistische kramp schieten, maar moeten wel lessen trekken uit deze coronacrisis om de samenwerking tussen de cruciale schakels in de logistieke en industriële waardeketens, die ons land en Europa de voorbije weken overeind hebben gehouden, verder te versterken.

Hink-stap-springen is technisch een bijzonder moeilijk onderdeel van de atletiek, dat een optimale verhouding vergt tussen de drie elementen. Het gaat erom de juiste balans en evenwichten te vinden. Anders dreigen snelheidsverlies en een verminderde sprongkracht. Het illustreert de uitdaging waar onze samenleving en beleidsmakers tegen aankijken. We zullen met zijn allen in elke fase uithoudingsvermogen en veerkracht moeten tonen, maar niet springen is geen optie.

De Nationale Veiligheidsraad staat vandaag, vrijdag 24 april, voor de belangrijke uitdaging gepaste maatregelen te presenteren voor een doordachte en vooral veilige heropstart van de economie. Dat is geen eenvoudige opdracht, maar heel wat bedrijven uit cruciale sectoren, zoals de voeding, de farma en de chemie, tonen al weken dat het kan. Ze hebben zich aangepast, om hun vaak essentiële productie gaande te houden, met respect voor de veiligheid van hun werknemers, de strenge hygiënevoorschriften en de fysieke-afstandsregels.De economische impact van de coronacrisis is ongezien, maar tegelijk is de economie het beste medicijn om te voorkomen dat onze samenleving nog meer in ademnood raakt en onze toekomstige welvaart verzwakt. Om uit deze crisis te raken, hebben we nood aan een economische hink-stap-sprong, een herneming van de bedrijvigheid in drie fasen. Want er is geen sociale zekerheid of kwaliteitsvolle gezondheidszorg zonder de financiële fundamenten van een sterke economie. Net zoals er geen geneesmiddelen, medische apparatuur, energie, voeding of drinkwater is zonder lokaal verankerde industrie.De eerste fase, of de 'hink', is het vermijden van faillissementen en structurele werkloosheid. Dat is wat vandaag gebeurt met de systemen van tijdelijke werkloosheid en de steunmaatregelen van de overheid. Daarmee beschikken we over een stevige airbag om de eerste economische schokken op te vangen. Zo voorkomen we dat de financiële draagkracht van bedrijven en de koopkracht van gezinnen onmiddellijk zwaar beschadigd geraakt, maar het is bovenal een tijdelijke oplossing en geen structureel reddingsmiddel.De tweede noodzakelijke stap is de geleidelijke heropstart van de economie. Gezondheid en economie gaan namelijk hand in hand. Een belangrijke les uit de coronacrisis is dat België en Europa een stevige industriële basis nodig hebben voor duurzame welvaartscreatie. De industrie heeft opnieuw haar waarde bewezen als fundamentele pijler van de economie, die materialen produceert met een hoge toegevoegde en maatschappelijke waarde.Laat ons kritisch bekijken welke essentiële productie we op het Europese continent dienen te verankeren, om meer autonomie te verkrijgen in de vitale onderdelen van bepaalde waardeketens. We hebben nood aan een solide Europese eengemaakte markt en solidariteit tussen de lidstaten. We mogen ons niet op onszelf terugplooien, maar moeten blijven streven naar evenwichtige handelsakkoorden met andere werelddelen. Zeker voor een exportland als België is die internationale vrijhandel een levensbelangrijke economische slagader. Kortom, we moeten de economie weer op de rails krijgen, met een exportgerichte industrie als krachtige locomotief.Zodra de economie weer op toerental draait, moeten we, tot slot, de sprong vooruit durven te doen. Door te investeren in logistieke infrastructuur, energienetten van de toekomst en digitale technologie zoals 5G. Door investeringen in innovatie fiscaal maximaal te blijven stimuleren. Door de internationale concurrentiekracht van onze open economie voort te versterken en een attractief investeringsklimaat te garanderen dat binnen- en buitenlandse strategische investeringen aantrekt, met bijhorende banen, technologische expertise en welvaart.Om de verschillende economische crisisscenario's te visualiseren, zijn intussen al zowat alle letters van het alfabet de revue gepasseerd: van de optimistische V-curve, het W-golfpatroon of de L-grafiek van een langdurige recessie. Het horrorscenario krijgt daarbij een I-vorm, een steile neergang zonder perspectief op herstel.Desondanks is het door de puntjes op de i van de economie te zetten - industrie, internationaal en investeren - dat een economische relance de beste slaagkansen heeft. We mogen niet in een budgettaire of protectionistische kramp schieten, maar moeten wel lessen trekken uit deze coronacrisis om de samenwerking tussen de cruciale schakels in de logistieke en industriële waardeketens, die ons land en Europa de voorbije weken overeind hebben gehouden, verder te versterken.Hink-stap-springen is technisch een bijzonder moeilijk onderdeel van de atletiek, dat een optimale verhouding vergt tussen de drie elementen. Het gaat erom de juiste balans en evenwichten te vinden. Anders dreigen snelheidsverlies en een verminderde sprongkracht. Het illustreert de uitdaging waar onze samenleving en beleidsmakers tegen aankijken. We zullen met zijn allen in elke fase uithoudingsvermogen en veerkracht moeten tonen, maar niet springen is geen optie.