De voorstellen om de energiecrisis op te lossen vliegen ons om de oren. Overwinsten belasten, de gasprijs plafonneren, extra kerncentrales openhouden: al die plannen zijn ingegeven door kortetermijndenken. Dat is wat een acute crisis vergt, maar eigenlijk is deze crisis niet acuut. Volgens energiedeskundigen stond het in de sterren geschreven dat we in deze situatie zouden belanden als we niets aan onze energieafhankelijkheid deden. De timing van de crisis was niet te voorspellen, de uitkomst wel.

De beleidsmakers zouden veel meer moeten doen om de grondoorzaken aan te pakken in plaats van pleisters te kleven op kwetsbaarheden die alleen maar groter worden als er structureel niets verandert. Voor de elektriciteitsvoorziening zit er maar één ding op: zo snel mogelijk zo veel mogelijk extra hernieuwbare capaciteit creëren op Europees niveau. Wind, zon en biomassa moeten het gros van de tijd de prijs bepalen op een pan-Europees elektriciteitsnet dat sterk genoeg is om die stroom tot in alle uithoeken van de Europese Unie te krijgen. Alleen dan zal de prijs structureel zakken.

Voor de energietransitie mogen ze gerust een oorlogseconomie optuigen.

In crisistijden gebruiken politici graag de oorlogsmetafoor. Wel, voor de energietransitie mogen ze gerust een oorlogseconomie optuigen, om zo snel mogelijk onze afhankelijkheid van fossiele brandstoffen uit dubieuze regimes tot nul terug te herleiden.

Sommige bedrijven en huishoudens hebben voor de crisis al in hun eigen energieonafhankelijkheid voorzien door te investeren in zonnepanelen, windmolens of biomassacentrales, op een moment dat sommigen dat nog als overdreven kosten zagen. Hun langetermijnvisie heeft geloond. Veranker daarom vanaf nu de lange termijn in alle beleidsbeslissingen inzake energie.

De voorstellen om de energiecrisis op te lossen vliegen ons om de oren. Overwinsten belasten, de gasprijs plafonneren, extra kerncentrales openhouden: al die plannen zijn ingegeven door kortetermijndenken. Dat is wat een acute crisis vergt, maar eigenlijk is deze crisis niet acuut. Volgens energiedeskundigen stond het in de sterren geschreven dat we in deze situatie zouden belanden als we niets aan onze energieafhankelijkheid deden. De timing van de crisis was niet te voorspellen, de uitkomst wel. De beleidsmakers zouden veel meer moeten doen om de grondoorzaken aan te pakken in plaats van pleisters te kleven op kwetsbaarheden die alleen maar groter worden als er structureel niets verandert. Voor de elektriciteitsvoorziening zit er maar één ding op: zo snel mogelijk zo veel mogelijk extra hernieuwbare capaciteit creëren op Europees niveau. Wind, zon en biomassa moeten het gros van de tijd de prijs bepalen op een pan-Europees elektriciteitsnet dat sterk genoeg is om die stroom tot in alle uithoeken van de Europese Unie te krijgen. Alleen dan zal de prijs structureel zakken. In crisistijden gebruiken politici graag de oorlogsmetafoor. Wel, voor de energietransitie mogen ze gerust een oorlogseconomie optuigen, om zo snel mogelijk onze afhankelijkheid van fossiele brandstoffen uit dubieuze regimes tot nul terug te herleiden. Sommige bedrijven en huishoudens hebben voor de crisis al in hun eigen energieonafhankelijkheid voorzien door te investeren in zonnepanelen, windmolens of biomassacentrales, op een moment dat sommigen dat nog als overdreven kosten zagen. Hun langetermijnvisie heeft geloond. Veranker daarom vanaf nu de lange termijn in alle beleidsbeslissingen inzake energie.