Ziek worden. Ongeneeslijk ziek. Het staat haaks op alles waar ondernemen, investeren en groeien voor staat. Toch gebeurt het veel vaker dan we denken. In Trends van deze week leest u twee bijzondere getuigenissen en geven we ook een beetje goede raad mee. Zie het maar als een levensles.

Uit Nederlands onderzoek blijkt dat één op de drie kmo's in de voorbije tien jaar geconfronteerd werd met een persoonlijke noodsituatie die de goede werking van het bedrijf op de helling zette. Overlijden, ernstige ziekte, arbeidsongeschiktheid, een conflict of echtscheiding die tot een impasse leidt... veel zaakvoerders en bedrijfsleiders zijn er niet mee bezig. Hooguit denken ze, zodra ze een bepaalde leeftijd naderen, dat het stilaan tijd wordt om eens over de opvolging na te denken. Bij veel ondernemers en toppers in het bedrijfsleven komt het nauwelijks op dat het noodlot soms toeslaat als je het helemaal niet verwacht, en dat loslaten plots onvermijdelijk kan worden. Een persoonlijk drama is dat altijd. Maar wie er in goede tijden nooit over nagedacht heeft, riskeert dat het ook een drama wordt voor de al dan niet familiale aandeelhouders, medewerkers en partners. Als het over iemands levenswerk gaat, is het maar de vraag wat dan het meest tot slapeloze nachten leidt.

Bij veel ondernemers komt het nauwelijks op dat het noodlot soms toeslaat als je het helemaal niet verwacht.

Over die kant van ondernemen wordt niet veel geschreven. We hebben ervoor gekozen dit verhaal op de cover van Trends te brengen. Twee straffe getuigenissen zijn het. Omdat ze de dingen benoemen, maar ook omdat de liefde voor het project, het bedrijf, de mensen nooit overgaat. Zo had het echtpaar Michel Obourdin en Ellen Van Look grootse plannen met hun bedrijf Bak-Fiets-Kar Specialist, dat ze achttien jaar geleden uit de grond hebben gestampt. Ellen werd ernstig ziek, het bedrijf wordt nu overgenomen en straks zijn ze werknemer in een zaak die ooit van hen was. "We hebben lang gepraat, want we wilden een oplossing in functie van onze klanten en onze werknemers", zeggen ze. Ook al hadden ze het liever anders gezien, toch overheerst nu de opluchting dat het met hun kindje wel goed komt. "Het ging ons niet om de centen, maar om de zaak te laten voortbestaan."

"Ik ben op een zucht na vier jaar CEO geweest", vertelt Heidi Theys. Haar consultancybureau LQ was een late roeping, want de vrouw heeft een rijkgevulde internationale carrière achter de rug. Na de diagnose heeft ze vooral zekerheden gezocht voor haar naaste omgeving én voor haar bedrijf. Ze is gestopt als CEO en heeft haar toekomstige rol in het bedrijf heel duidelijk gemaakt. Want ook al is het verdict zwaar, toch ziet ze die toekomstige rol wel degelijk. "LQ is klaar voor internationale groei. Het ploeteren door de modder ligt achter ons. Het valt me niet zwaar die stap in handen te geven van personen die ik ten volste vertrouw", zegt ze. Mensen coachen wil Heidi Theys nog doen. "Meer dan ooit zal ik voor de essentie gaan. Het échte gesprek."

Laat dat laatste misschien nog de belangrijkste zin zijn, bij wat deze twee vrouwen en hun omgeving overkomt. Uiteindelijk blijft inderdaad alleen de essentie over. Gelukkig hebben we in het bedrijfsleven steeds meer aandacht voor het leven zelf. Maar we kijken dan vooral naar onze medewerkers. De hr-afdeling is verantwoordelijk. En de leidinggevende krijgt er coaching voor. Maar wie coacht de ondernemer? Je eigen bedrijf uit de grond stampen, het familiebedrijf voortzetten waarin je bent opgegroeid, daar zit vaak zoveel achter. Passie, durf, ambitie. Maar ook erkentelijkheid naar vorige generaties, de wil om beter te doen en het bedrijf straks nog sterker door te geven. Bluvn goan, zoals ze dat in West-Vlaanderen zeggen. Te midden van de dadendrang die ondernemers nu eenmaal tekent, is het goed oog te blijven houden voor wat écht telt. En dat ben jijzelf en de mensen rondom je. Niemand - zelfs de hardst werkende ondernemer niet - mag dat ooit vergeten.

Ziek worden. Ongeneeslijk ziek. Het staat haaks op alles waar ondernemen, investeren en groeien voor staat. Toch gebeurt het veel vaker dan we denken. In Trends van deze week leest u twee bijzondere getuigenissen en geven we ook een beetje goede raad mee. Zie het maar als een levensles. Uit Nederlands onderzoek blijkt dat één op de drie kmo's in de voorbije tien jaar geconfronteerd werd met een persoonlijke noodsituatie die de goede werking van het bedrijf op de helling zette. Overlijden, ernstige ziekte, arbeidsongeschiktheid, een conflict of echtscheiding die tot een impasse leidt... veel zaakvoerders en bedrijfsleiders zijn er niet mee bezig. Hooguit denken ze, zodra ze een bepaalde leeftijd naderen, dat het stilaan tijd wordt om eens over de opvolging na te denken. Bij veel ondernemers en toppers in het bedrijfsleven komt het nauwelijks op dat het noodlot soms toeslaat als je het helemaal niet verwacht, en dat loslaten plots onvermijdelijk kan worden. Een persoonlijk drama is dat altijd. Maar wie er in goede tijden nooit over nagedacht heeft, riskeert dat het ook een drama wordt voor de al dan niet familiale aandeelhouders, medewerkers en partners. Als het over iemands levenswerk gaat, is het maar de vraag wat dan het meest tot slapeloze nachten leidt. Over die kant van ondernemen wordt niet veel geschreven. We hebben ervoor gekozen dit verhaal op de cover van Trends te brengen. Twee straffe getuigenissen zijn het. Omdat ze de dingen benoemen, maar ook omdat de liefde voor het project, het bedrijf, de mensen nooit overgaat. Zo had het echtpaar Michel Obourdin en Ellen Van Look grootse plannen met hun bedrijf Bak-Fiets-Kar Specialist, dat ze achttien jaar geleden uit de grond hebben gestampt. Ellen werd ernstig ziek, het bedrijf wordt nu overgenomen en straks zijn ze werknemer in een zaak die ooit van hen was. "We hebben lang gepraat, want we wilden een oplossing in functie van onze klanten en onze werknemers", zeggen ze. Ook al hadden ze het liever anders gezien, toch overheerst nu de opluchting dat het met hun kindje wel goed komt. "Het ging ons niet om de centen, maar om de zaak te laten voortbestaan." "Ik ben op een zucht na vier jaar CEO geweest", vertelt Heidi Theys. Haar consultancybureau LQ was een late roeping, want de vrouw heeft een rijkgevulde internationale carrière achter de rug. Na de diagnose heeft ze vooral zekerheden gezocht voor haar naaste omgeving én voor haar bedrijf. Ze is gestopt als CEO en heeft haar toekomstige rol in het bedrijf heel duidelijk gemaakt. Want ook al is het verdict zwaar, toch ziet ze die toekomstige rol wel degelijk. "LQ is klaar voor internationale groei. Het ploeteren door de modder ligt achter ons. Het valt me niet zwaar die stap in handen te geven van personen die ik ten volste vertrouw", zegt ze. Mensen coachen wil Heidi Theys nog doen. "Meer dan ooit zal ik voor de essentie gaan. Het échte gesprek." Laat dat laatste misschien nog de belangrijkste zin zijn, bij wat deze twee vrouwen en hun omgeving overkomt. Uiteindelijk blijft inderdaad alleen de essentie over. Gelukkig hebben we in het bedrijfsleven steeds meer aandacht voor het leven zelf. Maar we kijken dan vooral naar onze medewerkers. De hr-afdeling is verantwoordelijk. En de leidinggevende krijgt er coaching voor. Maar wie coacht de ondernemer? Je eigen bedrijf uit de grond stampen, het familiebedrijf voortzetten waarin je bent opgegroeid, daar zit vaak zoveel achter. Passie, durf, ambitie. Maar ook erkentelijkheid naar vorige generaties, de wil om beter te doen en het bedrijf straks nog sterker door te geven. Bluvn goan, zoals ze dat in West-Vlaanderen zeggen. Te midden van de dadendrang die ondernemers nu eenmaal tekent, is het goed oog te blijven houden voor wat écht telt. En dat ben jijzelf en de mensen rondom je. Niemand - zelfs de hardst werkende ondernemer niet - mag dat ooit vergeten.