Als programmadirecteur artificiële intelligentie bij het onderzoekscentrum imec is Geertrui Mieke De Ketelaere de beste gids om in de wereld van algoritmes en data te duiken. Ze gooide zich op artificiële intelligentie tijdens haar studie in Duitsland. Ze bouwde een systeem dat het energieverbruik in de regio waar ze woonde kon voorspellen. Met haar doctoraatsproject wilde ze artificiële intelligentie ten dienste stellen van gynaecologen, om de inleiding van een geboorte beter te begeleiden. "Ondanks de goede bedoelingen en de nauwkeurigheid van het systeem ketste dat idee af op de persoonlijke agenda van veel artsen, die er hun golfpartijtjes niet voor wilden laten", herinnert ze zich.

Daarmee botste De Ketelaere op een aspect dat haar niet meer heeft losgelaten: ethiek. "Achter alle artificiële intelligentie zitten morele waarden. Daarom moeten de ingenieurs die zulke systemen bouwen, worden betrokken bij de gesprekken over het doel ervan en de context waarin die systemen moeten functioneren. Dat gebeurt nog te weinig", stelt ze. "Zo is sinds de uitbraak van het coronavirus 35 procent van de voorspellingen van de algoritmes in de retailsector fout, doordat de context is veranderd."

Artificiële intelligentie is dus niet onfeilbaar. "Die technologie kan heel goed dingen leren, maar ze kan niet redeneren", zegt De Ketelaere. Zo kunnen in artificiële-intelligentiesystemen vooroordelen ingebakken zitten die funeste gevolgen hebben voor de samenleving. De overheden hebben daarom een belangrijke rol te spelen. "Zij moeten het regelgevende kader scheppen waarin bedrijven en ingenieurs in een gecontroleerde en betrouwbare omgeving toepassingen kunnen bouwen."

Een andere belangrijke uitdaging voor de sector is zijn ecologische voetafdruk. "Artificiële-intelligentiesystemen zijn almaar groter geworden, omdat het technisch kon, maar dat heeft een prijs. Zo'n systeem trainen stoot evenveel CO2 uit als een vlucht van New York naar Los Angeles", legt ze uit. Het evenwicht tussen energie-efficiëntie en nauwkeurigheid wordt cruciaal voor de toekomst van artificiële intelligentie. Verrassend genoeg reikt de natuur tal van oplossingen en intelligentievormen aan om dat probleem aan te pakken.

Om nooit een aflevering van de Trends Podcast te missen, kunt u zich abonneren via

Als programmadirecteur artificiële intelligentie bij het onderzoekscentrum imec is Geertrui Mieke De Ketelaere de beste gids om in de wereld van algoritmes en data te duiken. Ze gooide zich op artificiële intelligentie tijdens haar studie in Duitsland. Ze bouwde een systeem dat het energieverbruik in de regio waar ze woonde kon voorspellen. Met haar doctoraatsproject wilde ze artificiële intelligentie ten dienste stellen van gynaecologen, om de inleiding van een geboorte beter te begeleiden. "Ondanks de goede bedoelingen en de nauwkeurigheid van het systeem ketste dat idee af op de persoonlijke agenda van veel artsen, die er hun golfpartijtjes niet voor wilden laten", herinnert ze zich. Daarmee botste De Ketelaere op een aspect dat haar niet meer heeft losgelaten: ethiek. "Achter alle artificiële intelligentie zitten morele waarden. Daarom moeten de ingenieurs die zulke systemen bouwen, worden betrokken bij de gesprekken over het doel ervan en de context waarin die systemen moeten functioneren. Dat gebeurt nog te weinig", stelt ze. "Zo is sinds de uitbraak van het coronavirus 35 procent van de voorspellingen van de algoritmes in de retailsector fout, doordat de context is veranderd." Artificiële intelligentie is dus niet onfeilbaar. "Die technologie kan heel goed dingen leren, maar ze kan niet redeneren", zegt De Ketelaere. Zo kunnen in artificiële-intelligentiesystemen vooroordelen ingebakken zitten die funeste gevolgen hebben voor de samenleving. De overheden hebben daarom een belangrijke rol te spelen. "Zij moeten het regelgevende kader scheppen waarin bedrijven en ingenieurs in een gecontroleerde en betrouwbare omgeving toepassingen kunnen bouwen." Een andere belangrijke uitdaging voor de sector is zijn ecologische voetafdruk. "Artificiële-intelligentiesystemen zijn almaar groter geworden, omdat het technisch kon, maar dat heeft een prijs. Zo'n systeem trainen stoot evenveel CO2 uit als een vlucht van New York naar Los Angeles", legt ze uit. Het evenwicht tussen energie-efficiëntie en nauwkeurigheid wordt cruciaal voor de toekomst van artificiële intelligentie. Verrassend genoeg reikt de natuur tal van oplossingen en intelligentievormen aan om dat probleem aan te pakken.