België heeft een gouden generatie jonge techondernemers, maar die had nog veel groter kunnen zijn. Het is nog al te veel een onderonsje van blanke mannen uit de middenklasse en we benutten daardoor slechts een fractie van het aanwezige talent.

Dat gebrek aan diversiteit is het meeste zichtbaar bij de ondernemers die al op grote schaal internationaal actief zijn of een succesvolle exit hebben gehad. Bij de start-ups die op de rand van de grote doorbraak staan, zijn er gelukkig al wat meer vrouwen of mensen met buitenlandse roots onder de oprichters. Maar ze blijven zeldzaam. Een ander lichtpuntje is dat sommige Belgische start-ups en investeerders beseffen dat ze in een veel te kleine vijver vissen naar talent. Ze voeren een gericht en actief rekruteringsbeleid waaraan hun sectorgenoten zich moeten spiegelen.

Meer diversiteit in tech is nodig.

Dat is noodzakelijk, want ondanks wereldspelers zoals Collibra en Showpad, is het succes van de Belgische internet- en softwarebedrijven nog fragiel. We zijn nog altijd maar een middenmoter in een markt waar slechts de absolute top effectief profiteert van zijn inspanningen. We moeten daarom het succes van de huidige generatie Rode Duivels als voorbeeld nemen. Zonder Vincent Kompany, Romelu Lukaku en andere talenten met buitenlandse roots was die generatie topvoetballers nooit doorgebroken.

Onze start-ups zijn cruciaal om het onvermijdelijke falen van oudere bedrijven op te vangen en om banen met veel toegevoegde waarde te creëren, die onze welvaart in stand kunnen houden. België moet bovendien opboksen tegen landen met meer middelen en grotere markten. We kunnen het ons gewoonweg niet meer permitteren met oogkleppen aan te rekruteren of te investeren.

België heeft een gouden generatie jonge techondernemers, maar die had nog veel groter kunnen zijn. Het is nog al te veel een onderonsje van blanke mannen uit de middenklasse en we benutten daardoor slechts een fractie van het aanwezige talent. Dat gebrek aan diversiteit is het meeste zichtbaar bij de ondernemers die al op grote schaal internationaal actief zijn of een succesvolle exit hebben gehad. Bij de start-ups die op de rand van de grote doorbraak staan, zijn er gelukkig al wat meer vrouwen of mensen met buitenlandse roots onder de oprichters. Maar ze blijven zeldzaam. Een ander lichtpuntje is dat sommige Belgische start-ups en investeerders beseffen dat ze in een veel te kleine vijver vissen naar talent. Ze voeren een gericht en actief rekruteringsbeleid waaraan hun sectorgenoten zich moeten spiegelen. Dat is noodzakelijk, want ondanks wereldspelers zoals Collibra en Showpad, is het succes van de Belgische internet- en softwarebedrijven nog fragiel. We zijn nog altijd maar een middenmoter in een markt waar slechts de absolute top effectief profiteert van zijn inspanningen. We moeten daarom het succes van de huidige generatie Rode Duivels als voorbeeld nemen. Zonder Vincent Kompany, Romelu Lukaku en andere talenten met buitenlandse roots was die generatie topvoetballers nooit doorgebroken. Onze start-ups zijn cruciaal om het onvermijdelijke falen van oudere bedrijven op te vangen en om banen met veel toegevoegde waarde te creëren, die onze welvaart in stand kunnen houden. België moet bovendien opboksen tegen landen met meer middelen en grotere markten. We kunnen het ons gewoonweg niet meer permitteren met oogkleppen aan te rekruteren of te investeren.