"De CD&V moet weten dat de parabel van de verloren zoon niet voor niets geschreven is," zo zegt een financier in reactie op de enquête over fiscale amnestie in deze Trends. En de resultaten daarvan zijn - op zijn zachtst gezegd - onthutsend.
...

"De CD&V moet weten dat de parabel van de verloren zoon niet voor niets geschreven is," zo zegt een financier in reactie op de enquête over fiscale amnestie in deze Trends. En de resultaten daarvan zijn - op zijn zachtst gezegd - onthutsend. Uit een peiling onder de 3244 leden van het Instituut voor de Accountants en de Belastingconsulenten ( IAB) blijkt dat 58,6 % van de 402 respondenten hun klanten negatief zal adviseren omtrent de 'eenmalige bevrijdende aangifte'. Een derde twijfelt nog en slechts 12,7 % is uitgesproken positief (zie blz. 64). Vooral de onduidelijke wetgeving van de federale overheid krijgt een veeg uit de pan. Ook het gedoogbeleid van Leterme I is niet van die aard dat het de onzekerheid van de fiscale adviseurs wegneemt. "Wij wachten," zo schrijft één respondent, "op de fiscale vereenvoudiging". Een ander is veel scherper: "De overheid is volledig onbetrouwbaar. Het zijn legale oplichters." Even opmerkelijk is de reactie van het IAB-bestuur zelf. "Ik betreur het dat zo veel leden negatief tegenover de regeling staan," zegt ondervoorzitter Erwin Vercammen. En hij legt die negatieve houding uit met de slagzin: "Onbekend is onbemind". Prompt roept hij op om te ontsnappen aan de negatieve spiraal. "Die negatieve houding tegenover de eenmalige bevrijdende aangifte is een hypotheek op de toekomst van de komende generaties. Als hun ouders zich nu niet regulariseren, zullen zij in de toekomst met de problemen zitten." Ten gronde heeft de IAB-topman gelijk. De tijdgeest is - zoals dit blad ook altijd heeft beargumenteerd - rijp voor fiscale amnestie. Onder druk van de antiwitwaswet en de Europese spaarrichtlijn willen vele vermogende Belgen tegen vergoeding de spons laten vegen over hun fiscale zonden uit het verleden. De nieuwe wet heeft sjoemelaars wakker geschud. Het gevoel dat België een fiscale bananenrepubliek is en dat ambtenaren wel met een smoes of steekpenning om de tuin kunnen worden geleid, gaat er stilaan uit. De jonge generatie van ondernemers geeft de voorkeur aan wit boven zwart. Ook advocaat Victor Dauginet, die de federale regering in persona adviseerde, geeft toe: "De wet is niet geschreven zoals we het allemaal zouden willen. Maar dat maakt nu eenmaal deel uit van de Belgische politiek en de compromissen die er moesten worden gesloten. Ik verwijt dat de politici niet," zegt hij. "Het zijn de mensen die hun verantwoordelijkheid moeten nemen." Los van het feit of Dauginet met deze uitspraak al dan niet zijn broodheren te veel uit de wind zet, is de kern van de zaak: de fiscale amnestie zal (g)een succes worden, ondanks de regeringen- Verhofstadt II en - Leterme I. De graadmeter van dit succes zal niet zozeer de federale prijzenpot zijn van 850 miljoen euro die Guy Verhofstadt ( VLD) opstrijkt aan geïnde boetes of de 39,9 miljoen euro 'zwijggeld' dat Yves Leterme (CD&V) krijgt door ostentatief niets te doen, maar de bereidheid van elke Belg om straks definitief zijn persoonlijke rug toe te keren naar een zwart verleden. De bank ING laat weten dat - ondanks het vrij negatieve sentiment van de fiscale adviseurs - het aantal vragen over fiscale amnestie na het Vlaamse regeerakkoord weer is gestegen. Goed zo. Als deze Vlaamse regering het slim speelt - en meent wat ze in haar regeerakkoord onder het motto 'meer ondernemen, meer werkgelegenheid' zegt - dan kan ze hieruit politieke munt slaan. Vandaag blijft één doelgroep uit de boot vallen inzake fiscale amnestie: de bedrijfsleider die (zwart) geld uit de vennootschap heeft gehaald. In 1996 werkte de Vlaamse overheid een mooie regeling uit voor de successie van ondernemingen: ze voerde het 0 %-tarief in. Vorig jaar gebeurde iets gelijkaardigs: het tarief voor schenkingen van ondernemingen werd verlaagd tot 2 %. Yves Leterme, ga verder op dit elan! Want dergelijke stimuli zullen, nog meer dan de fiscale amnestie anno 2004, ervoor zorgen dat jonge belastingplichtige bedrijfsleiders nooit meer een zwarte scheve schaats hoeven te rijden. Piet DepuydtHet gevoel dat België een fiscale bananenrepubliek is en dat ambtenaren wel met een smoes of steekpenning om de tuin kunnen worden geleid, gaat er stilaan uit.