De auteur is adjunct-hoofdredacteur van The Independent.
...

De auteur is adjunct-hoofdredacteur van The Independent. Dankzij de gulheid van de centrale banken, bulkt de wereld van het geld. Dat kapitaal is naarstig op zoek naar veiliger havens in een economisch klimaat dat onvermijdelijk koeler zal worden. In 2004 kon de wereldeconomie nog koortsachtig groeien. Maar die groei heeft ertoe geleid dat er weinig of geen vooruitgang geboekt werd in de aanpak van de aanhoudende onevenwichten in de wereld. Bovenaan op de lijst vinden we de gebruikelijke verdachten terug: de overschotten en de tekorten op de rekeningen-courant. Vul dat lijstje nog aan met de opgeblazen woningprijzen in de meeste ontwikkelde markten, negatieve interestvoeten op korte termijn in vele van die landen en onhoudbare tekorten in de openbare sector zowat overal. Als stijgende interesten aanslaan, zal de economische groei terugtrekken. Het kan zijn dat de groei geleidelijk vertraagt, naarmate er vooruitgang geboekt wordt om te komen tot normale interesten in de VS en er een aanvang gemaakt wordt met een normalere kredietcontrole in China. Die twee grote motoren van de wereldgroei zouden dan eenvoudig een beetje gas terugnemen en toelaten dat andere markten (in het bijzonder de eurozone) het tempo wat meer aangeven. In dat geval zouden de markten kunnen aantrekken. De wereldeconomie zou echter ook een abrupte vertraging kunnen kennen en dan zullen de markten het moeilijk hebben. Rationeel gezien, zou de dollar een lichte terugval moeten kennen (geen crash). Maar de aanpassing zou eerder moeten gebeuren tegen de Japanse yen en de Chinese yuan dan tegen de euro en het Britse pond, zoals tot nog toe het geval was. De timing van verschuivingen op de wisselmarkten is altijd moeilijk te voorspellen en in dit geval zal die evenzeer bepaald worden door het Japanse en Chinese beleid dan door de stemming op de markt. Vooral de Chinezen zullen er niet toe kunnen gebracht worden om te verklappen wanneer ze de koppeling van hun munt aan de dollar zullen versoepelen. De druk voor een verdere daling van de dollar zal in 2005 toenemen. Een correctie van de dollar is een voorwaarde voor meer stabiliteit op andere markten. Zo zou de aandelenmarkt opnieuw vooruitgang kunnen boeken. Daar is de ellende van de ergste baissemarkt in aandelen sinds een generatie alleen nog een onaangename herinnering, die echter wel sterk genoeg is om de waardering van de aandelen nog een hele tijd te kleuren. Het resultaat is dat, ondanks een stevige groei en behoorlijke winstcijfers, de aandelen in heel de wereld het moeilijk hebben gehad om vooruitgang te boeken. Slimme beleggers hebben zich bovendien teruggetrokken uit de publieke aandelenmarkt en zijn privé gegaan. Nu de vooruitzichten voor de koers-dividendverhoudingen weer iets boven de langetermijntrend liggen (iets erboven op sommige markten, iets eronder op andere), kunnen de markten zich iets zekerder voelen. Intussen zijn sommige risico's al in de prijs verrekend, zodat het vooruitzicht luidt dat de belangrijkste aandelenmarkten in de wereld een jaar van bescheiden vooruitgang tegemoet gaan. Op vastrentende markten zullen de beleggers letten op tekenen van inflatie. Ze zullen ook uitkijken of de deficits van de openbare sector teruggesnoeid worden. De VS kan daaraan een mouw passen en zal dat uiteindelijk ook wel doen. Maar de tekorten in bedwang houden in het traag groeiende, ouder wordende Europa en in het nog sneller ouder wordende Japan wordt een moeizame klus van twintig jaar. De vraag waarop de beleggers een antwoord moeten geven, is of de risico's - inflatie-, wissel- en solvabiliteitsrisico - correct geprijsd staan. Aandelen lijken tamelijk goed geprijsd om de risico's te dekken. Kortom, ze zijn in staat om slecht nieuws op te vangen. Maar de obligatiemarkt kan onverwacht slecht nieuws - vooral als het over stijgende inflatie gaat - minder goed verteren. De voor de hand liggende druk op de inflatie komt van de oliemarkt. Tenzij Irak en een aantal andere potentieel belangrijke leveranciers de productie kunnen aanzwengelen en de zenuwen op de markt kalmeren, zou het wel eens kunnen dat de wereld moet leren leven met dure olie. Een mix van hoge energieprijzen, hoge interesten en een vertragende wereldgroei kan een giftige cocktail worden. Het kan ook anders. Er zijn heel wat redenen om een jaar van treffelijke vooruitgang te verwachten. De wereldeconomie groeit nog altijd goed. Het toenemende belang van China (en India) in de wereldeconomie zorgt voor een bijkomende vraag en een afname van de inflatiedruk. De nieuwe EU-lidstaten uit Oost-Europa bezorgen de Europese concurrentiekracht de broodnodige scherpte. En zolang de markten zien dat er eindelijk wat gedaan wordt aan de enorme onevenwichten, zullen ze wel van oordeel zijn dat er nog heel wat leven zit in de huidige expansie. Hamish McRaeEen mix van hoge energie-prijzen, hoge interesten en een vertragende wereldgroei kan een giftige cocktail worden.