WE HEBBEN GESTEMD op 26 mei. Sindsdien zijn we toeschouwers van een heel vreemd schouwspel dat uitblinkt in traagheid. De hoogste officieren verlaten het schip met heel donkere wolken aan de horizon. Ik kijk ernaar, zit erbij in mijn luie zetel en voel me machtelozer dan ooit. Vorige week drong tot me door dat ik kijk naar de politieke ontwikkelingen in ons land zoals ik kijk naar een voetbalmatch, de orkaan Dorian of een historische film. Ik kijk, meer niet. Soms amuseer ik me, maar meestal vind ik de match saai. Soms erger ik me, maar het is toch vooral onverschilligheid die domineert. Steeds scherper besef ik dat ik het schouwspel niet kan beïnvloeden - ja, dat ik het zelfs op 26 mei niet beïnvloed heb.
...