1 jaar geleden.

De monetaire breuklijn door het eurogebied wordt steeds breder. De sterkere noordelijke eurolanden willen vasthouden aan een orthodox geldbeleid dat op termijn borg staat voor een waardevaste euro en prijsstabiliteit. De zwakkere eurolanden eisen dat de Europese Centrale Bank een soepeler monetair beleid voert. De breuklijn loopt dwars door België. Als de euro uit elkaar spat, staat ons land voor de verscheurende keuze: wil het een sterke munt in het voordeel van Vlaanderen, of een zwakke munt in het voordeel van Wallonië? Stelt die keuze zich, dan is Elio Di Rupo wellicht de laatste premier van België geweest.
...

De monetaire breuklijn door het eurogebied wordt steeds breder. De sterkere noordelijke eurolanden willen vasthouden aan een orthodox geldbeleid dat op termijn borg staat voor een waardevaste euro en prijsstabiliteit. De zwakkere eurolanden eisen dat de Europese Centrale Bank een soepeler monetair beleid voert. De breuklijn loopt dwars door België. Als de euro uit elkaar spat, staat ons land voor de verscheurende keuze: wil het een sterke munt in het voordeel van Vlaanderen, of een zwakke munt in het voordeel van Wallonië? Stelt die keuze zich, dan is Elio Di Rupo wellicht de laatste premier van België geweest.Mario Draghi heeft als voorzitter van de ECB hemel en aarde bewogen om een brug te slaan over de monetaire breuklijn. De ECB belooft overheidsobligaties van de noodlijdende eurolanden op te kopen, op voorwaarde dat die landen aanvaarden dat ze onder Europese curatele worden geplaatst. Op die manier probeert Draghi solidariteit vanuit het Noorden in te ruilen tegen hervormingen in het Zuiden. Het spanningsveld in het eurogebied is daarmee niet weggenomen, net zoals decennia van staatshervormingen de Belgische problemen niet hebben opgelost. Buigen of barsten, die vraag blijft zowel in euroland als in België onopgelost.In de aanloop naar het interprofessioneel overleg 2003-2004 ondervraagt de Vlaamse werkgeversorganisatie Voka de Vlamingen over loonkosten en arbeid. Uit het onderzoek blijkt dat 66 procent van de werknemers bereid is minder loon te aanvaarden als dat meer mensen in de eigen sector aan het werk houdt. Een resultaat dat op applaus wordt onthaald bij het VBO. De werkgeversorganisatie pleit voor loonmatiging, aangezien de loonkosten per eenheid product (gecorrigeerd voor productiviteit) 10 procent hoger liggen dan in de buurlanden.Tot 2005 blijft de loonkostenhandicap tegenover de buurlanden stabiel. Maar daarna neemt die opnieuw een hoge vlucht, om op te lopen tot ongeveer 15 procent. Oorzaak is de minder sterke productiviteitsgroei in België, die lange tijd een van de troeven van onze economie is geweest. Maar ook de sociale partners en de regering hebben boter op het hoofd, want loonkostenontsporingen werden niet bijgestuurd, hoewel de wet op de loonnorm dat voorschrijft. Ook de automatische indexering speelt een rol. Tijdens de onderhandelingen voor 2013-2014 zullen de werkgevers opnieuw loonmatiging bepleiten, de vakbonden zullen minstens de index opeisen.Dirk en Luc Busschop prijken samen op de cover van Trends. De twee broers hebben het familiale kantoormeubelenbedrijf Bulo net overgenomen van hun vader Walter Busschop. De flamboyante stichter wil het bedrijf nog drie jaar leiden, dan is het aan zijn zonen. Het bedrijf opent in 1984 een vestiging langs de E19 in Mechelen. Onder hetzelfde dak huizen de onafhankelijke firma's Van Vaek, dat de meubelen van Bulo produceert, en het ontwerpbureau Pocodin. Een kwart van de omzet van 27,5 miljoen euro komt uit de export, een percentage dat het bedrijf met de helft wil optrekken.Na Luc en Dirk stapt ook broer Bart in het bedrijf, maar anno 2012 is de familiale tak rond Dirk de enige aandeelhouder. Vader Walter sterft onverwachts eind 2001. De omzet van Bulo blijft schommelen rond 25 miljoen euro, en blijft voor belangrijke omzetten zorgen voor Pocodin en Van Vaek. Twee jaar geleden werd ook Bulo Design opgericht. Want het designaspect is alleen maar belangrijker geworden. Naast de nieuw leven ingeblazen ontwerpen van Jules Wabbes tekenden onder anderen ook Ann Demeulemeester, Vincent Van Duysen, bOb Van Reeth en Maarten Van Severen voor de meubelontwerpen van Bulo. In Bredero blikt de redactie terug op de Trends van één, tien en twintig jaar geleden.