De Britse filmsterren Ewan McGregor en Charley Boorman vertrokken in april 2004 op een BMW GS-motorfiets richting New York. Over land: door West-Europa, Midden-Europa, Oost-Europa, Rusland, Kazachstan, Mongolië, Siberië, Canada en de VS. Eind juli 2004 reden ze New York binnen. De twee maakten er een tv-programma van en een dvd, schreven er een bestseller over en hebben nog altijd een website. Het werd een verhaal van ontberingen, motorpech, speciale ontmoetingen, weidse uitzichten, grote tegenstellingen. Kortom, een jongensdroom. En heerlijke lectuur. Ewan McGregor op die site: "Zelfs nu de reis is afgelopen, kan ik nauwelijks geloven dat we onze droom konden waarmaken. Op bepaalde momenten was het heel, heel moeilijk, maar de mensen en de plaatsen onderweg hebben me diep geraakt. Het was een Long Way Round."
...

De Britse filmsterren Ewan McGregor en Charley Boorman vertrokken in april 2004 op een BMW GS-motorfiets richting New York. Over land: door West-Europa, Midden-Europa, Oost-Europa, Rusland, Kazachstan, Mongolië, Siberië, Canada en de VS. Eind juli 2004 reden ze New York binnen. De twee maakten er een tv-programma van en een dvd, schreven er een bestseller over en hebben nog altijd een website. Het werd een verhaal van ontberingen, motorpech, speciale ontmoetingen, weidse uitzichten, grote tegenstellingen. Kortom, een jongensdroom. En heerlijke lectuur. Ewan McGregor op die site: "Zelfs nu de reis is afgelopen, kan ik nauwelijks geloven dat we onze droom konden waarmaken. Op bepaalde momenten was het heel, heel moeilijk, maar de mensen en de plaatsen onderweg hebben me diep geraakt. Het was een Long Way Round."Dergelijke verhalen spreken tot de verbeelding. Net zoals het boek van de Brit Ted Simon, Jupiters Reizen, het relaas van een jarenlange reis rond de wereld in de jaren zeventig op een Triumph tweecilinder. Erwin Bollansée, actief in de motorwereld, maakt elk jaar een tocht van enkele weken in de States. Hij vond zijn inspiratie bij Ted Simon. "Ik heb die man één keer ontmoet; hij woont tegenwoordig in Californië. Het was een heel inspirerend gesprek. Trouwens, Simon heeft rond de eeuwwisseling de trip nog eens overgedaan." Voor veel motorrijders is het kennelijk een droom om een grote reis met de motor te maken. Dromen van Route 66 op twee wielen, Monument Valley binnenrijden, door de Rocky Mountains trekken. Dat is nog eens wat anders dan een zondagje motorrijden in de Ardennen. De avontuurlijk ingestelden organiseren op eigen houtje een grote reis, zijn maanden onderweg en schrijven hun relaas neer, in een boek of in bladen zoals Motoren & Toerisme. De reissector biedt tegenwoordig groepsreizen aan voor motorrijders, korte trips in de buurlanden of reizen op andere continenten. Maar daarvoor moet je wel bij nichespelers zijn. Patrick De Pauw van touroperator Connections heeft wel eens een brochure rond motorreizen willen maken. "Omdat we voelen dat er interesse bestaat. Maar tegelijk beseffen we dat België een vrij kleine markt is. Dergelijke motorreizen kunnen dus nooit een strategische activiteit zijn. De interesse is er wel, we willen erop inspelen maar we hebben nog niet de juiste tak aan de boom gevonden." Connections was van plan om iets op te zetten met gewezen VRT-journalist Dirk Tieleman, die enkele jaren geleden met de motorfiets naar Rusland trok. Maar dat is er (nog) niet van gekomen. Op de website van Connections staat wel het reisverhaal van Tieleman en zijn motor. Wat Connections tegenhoudt, is de organisatie van het vervoer ter plaatse. Bij een overzeese trip huren de meeste motorliefhebbers een machine op de plaats van bestemming. Patrick De Pauw: "Organisaties als Avis en Hertz verhuren wel auto's, maar geen motorfietsen. We kunnen wel maatschappijen vinden die motoren verhuren, maar dat zijn bedrijven die geen wereldwijd systeem en ook niet de juiste informaticastructuur hebben. Het gaat vaak om kleinere ondernemingen."Toch zijn er in eigen land enkele kleinere organisaties die motortrips aanbieden. Moto-Evasion bijvoorbeeld organiseert trips in Frankrijk (Elzas, Corsica, Jura, ...), Duitsland (het Zwarte Woud), Marokko (met terreinmotoren) en de VS. Het bedrijf zorgt voor de overnachtingen en het roadbook. De motorrijder kan met zijn eigen motorfiets aan de trips in Europa deelnemen. Per reis mogen maximaal zestien motoren mee. Groepsreizen lijken op het eerste gezicht in te gaan tegen de essentie van het motorrijden (de motor biedt zogenaamd individuele vrijheid), maar Jean-Philippe Decraene van Moto-Evasion zegt dat de deelnemers niet verplicht zijn om in groepsverband te rijden. "Je kan ook alleen rijden met het roadbook en een gps, en 's avonds in het hotel verblijven." De reizen naar de States (van Orlando naar San Francisco) gebeuren niet met de eigen motorfiets. In dat geval werkt de organisatie samen met het bedrijf Eagle Rider, dat ter plaatse voor Harley-Davidsons zorgt. "Met dergelijke reizen trekken we een ander publiek aan. Voor de trips in Europa bestaan onze klanten vooral uit bezitters van motoren als BMW, Honda en Suzuki. Maar voor een reis naar de States zijn het eerder Harleyrijders. Of mensen die geen motor hebben, maar wel een motorrijbewijs bezitten en die zo'n reis als een droom zien."De Verenigde Staten is niet het enige land waar motorrijders naartoe willen. Wie in de (internationale) motorbladen bladert of een beetje surft op het net, komt een resem reisbestemmingen tegen. Zeker in de Angelsaksische wereld bestaat veel belangstelling voor trips naar Australië, Nieuw-Zeeland en Zuid-Afrika. Terwijl mensen in de VS vooral reizen met een Harley, zijn de motoren voor die andere bestemmingen eerder Japans (Honda) of Duits (BMW, en dan vooral de GeländeSportversie van dat merk). Route 66-Reizen maakt reclame met het feit dat in 2007 de Amerikareizen uitsluitend met Harley-Davidsons gebeuren. Wie Zuid-Afrika op de motor wil verkennen, kan dan weer terecht bij GS-Adventures. De naam geeft duidelijk aan dat die organisatie op basis van BMW-GS-motoren werkt voor groeps- en individuele reizen. Een alternatief zijn de motortrips met motoren waarmee de inheemse bevolking ook zelf de weg opgaat. India staat bekend om z'n motorreizen met Royal Enfieldmachines. Die naam mag dan al Engels zijn, de motor is echt wel 'made in India'. Het ontwerp van de Enfields stamt van de jaren vijftig van de vorige eeuw en sindsdien is er nauwelijks iets aan gewijzigd. In Engeland is Royal Enfield al lang verleden tijd, maar in India blijft de machine in productie. Overigens: wie dat wil, kan ook in Engeland een echte classic bike huren en daarmee rondreizen. In Cornwall bestaat zelfs de mogelijkheid om een week lang een cottage te huren, inclusief een klassieke Britse motorfiets. Het Knokse Xplore 360° biedt motorreizen aan naar minder voor de hand liggende bestemmingen. Niet naar de VS, maar naar Chili, Argentinië, Vietnam, Cambodja, Laos, Mongolië en Kazachstan. Bart Coudenys van Xplore 360° werkt daarvoor samen met een Nederlandse organisatie. "Ook wij maken gebruik van motoren van ginder, en dus niet van de grote BMW's. In Kazachstan bijvoorbeeld rijden we met Uralmotoren." Urals zijn geïnspireerd op (sommigen zeggen: gekopieerd van) de BMW-motoren uit de jaren veertig van de vorige eeuw. Geen spitstechnologie en dus door de meereizende monteur gemakkelijk zelf te herstellen bij pannes. In minder toegankelijke streken zet de reisorganisatie terreinmotoren in. Coudenys: "De nadruk ligt op het motorrijden. De motor vormt een belangrijk onderdeel van de reis, maar eindelijk gaat het nog altijd om een reis. Vandaar dat er ook plaats is voor de plaatselijke cultuur." Wie valt er voor dergelijk aanbod? "Motorliefhebbers die er de centen voor hebben ( nvdr - een trip duurt gemiddeld drie weken) en die interesse hebben voor andere culturen," zegt Coudenys. De vraag naar motorreizen neemt in ieder geval toe. "Ze staan nog maar pas op onze site en we krijgen al ontzettend veel aanvragen binnen. De mensen willen niet alleen een reis, maar ook een meerwaarde. Ze willen iets doen, iets beleven. Natuurlijk heb je in ons land ook de mogelijkheid om met de motor te rijden. Maar in een groot, ver land met de motor op pad zijn, is toch nog iets totaal anders." Ad van Poppel