Columns schrijven is het laatste nieuwtje op mijn curriculum vitae. De eerste stap in dit proces is de onderwerpkeuze. Ditmaal voelt het niet aan als een keuze. Het thema raakt me erg diep. Ik wil het letterlijk van mij afschrijven.
...

Columns schrijven is het laatste nieuwtje op mijn curriculum vitae. De eerste stap in dit proces is de onderwerpkeuze. Ditmaal voelt het niet aan als een keuze. Het thema raakt me erg diep. Ik wil het letterlijk van mij afschrijven. Vrijdag 25 juni, Würzburg. De Beierse stad ligt op nauwelijks 40 kilometer van ons bedrijf in Weikersheim. Een 24-jarige man zaait chaos en terreur in een winkel. Gewapend met een keukenmes valt de man in het wilde weg shoppende vrouwen aan. Resultaat: een dodentol van drie vrouwen, plus nog eens vijf gewonden tijdens zijn vluchtpoging. Omstaanders, onder wie ook een politiek vluchteling uit Irak, weerden zich als helden, waardoor de politie de dader kon vatten en arresteren. Die dader is een Somaliër, die als politiek vluchteling verbleef in een opvanghuis in Würzburg. De terreurdaad deed in Duitsland de discussie over immigratie weer oplaaien. Ik wil niet speculeren over zijn motieven, noch over de al dan niet bestaande link met een extremistische tak van de islam of zijn psychische aandoeningen. De daden veroordeel ik ook zeer duidelijk. Ik wil het hebben over onze ervaring met integratie en de economische gevolgen van het opnemen van vele vluchtelingen de voorbije jaren. Als ondernemer en directeur van een middelgroot bedrijf, ben ik steeds op zoek naar het beste talent. In onze streek, op de grens van Baden-Württemberg en Beieren, is er zo goed als volledige tewerkstelling. Ik moet bovendien opboksen tegen mastodonten zoals adidas, Audi, Siemens en Volkswagen. We zitten in het pompende economische hart van Duitsland - in het verlengde daarvan dus van Europa. Welk antwoord we daarop vonden? We mikken onder meer duidelijk op het integreren van jonge talenten uit het buitenland, al dan niet met het statuut van politiek vluchteling. Een aantal jonge vluchtelingen ging bij ons aan de slag. Via het duale schoolsysteem - een combinatie van leren en werken - konden enkelen zich opwerken tot ingenieur. We hebben dus een overweldigend positieve ervaring met integratie en diversiteit. Buitenlanders die kansen krijgen, zijn sterk gemotiveerd en zeer loyaal. Ons bedrijf maakt uiteraard geen onderscheid tussen ras, herkomst en religie. Wat telt, zijn de ingesteldheid, de motivatie en het doorzettingsvermogen. Maar dat is vooral een proces van vallen en opstaan. Onze lokale, Duitse, werknemers, zijn aanvankelijk soms wat terughoudend ten aanzien van nieuwe collega's met een andere sociale achtergrond. Een heel concreet en praktisch probleem is dat iedereen plots Engels moet praten. Niet iedereen wil dat meteen. Het geeft dan een enorme voldoening wanneer ook onze lokale mensen doorhebben dat die nieuwe talenten heel goed scoren in motivatie, werkhouding en ingesteldheid. En toch blijven er nog die terreurdaden, uit haat en woede. Het integratieproces wordt een heel actieve strijd, die veel energie zal vergen.