De Fransman Patrick Murciani werkt al sinds 1980 bij het Amerikaanse Xerox. Die trouw werd zopas beloond met een promotie tot algemeen directeur van het Belgisch-Luxemburgse filiaal in Brussel. 500 mensen zijn daar aan de slag.
...

De Fransman Patrick Murciani werkt al sinds 1980 bij het Amerikaanse Xerox. Die trouw werd zopas beloond met een promotie tot algemeen directeur van het Belgisch-Luxemburgse filiaal in Brussel. 500 mensen zijn daar aan de slag. Murciani is één en al glimlach. Hoewel hij tot over zijn oren in het werk zit, vindt hij de tijd om iedereen die hij op de gang ontmoet vriendelijk te begroeten. Als je in een nieuw bedrijf als algemeen directeur wordt aangesteld, kan een beetje charme zeker geen kwaad. Zijn filosofie steunt op vier woorden: hope, humanity, humility en humour. Murciani studeerde aan de hogere handelsschool ESCAE in Dijon en komt uit een "pied noir"-gezin (Fransen die in de Noord-Afrikaanse kolonies woonden en na de onafhankelijkheid naar het moederland terugkeerden). Zijn eerste baan vindt hij bij de Société des Eaux de Volvic, waar hij sales area manager voor België en Duitsland wordt. Hij blijft er slechts twee jaar. "In die periode brak Perrier door in de Verenigde Staten," herinnert hij zich. "Ik vond dat Volvic moest volgen en mee genieten van het succes van het Franse water in de Verenigde Staten. De directie weigerde mijn idee te volgen, waarop ik ontslag nam." Twee jaar later, in 1980, krijgt hij een baan bij Xerox, een bedrijf dat zich specialiseert in informatica-uitrustingen, maar vooral bekend is voor zijn kopieermachines. Na verscheidene functies in de verkoop en de marketing, leidt hij zeven jaar de customer business unit die het hele zuidwesten van Frankrijk bestrijkt en één van de zeven Franse filialen van de groep vormt. In die periode stijgt het marktaandeel van Xerox in de streek van 12 tot 19%. Dat positieve resultaat levert hem zijn job als algemeen directeur in Brussel op. Van een functie met een regionale autonomie in een gecentraliseerde Franse structuur, belandt hij nu in een nationaal filiaal, dat zelfstandiger werkt. Van een culturele schok is er niet echt sprake. Hij heeft trouwens al in Brussel gewoond, toen hij bij Volvic werkte.Zijn voorganger Dirk Collin laat hem een bedrijf na in volle expansie, waarvan de omzet in de laatste drie jaar gestegen is van 4,8 tot 7,8 miljard frank. In 1998 haalde het Belgisch-Luxemburgse filiaal 50% van zijn omzet uit de verkoop van digitale apparatuur. Het bedrijf commercialiseert faxen, scanners, printers, analoge en digitale copiers, digitale persen en services voor facility management gericht op het documentenbeheer. Daarnaast specialiseert het zich sinds kort in de ontwikkeling van vertaalsoftware. "De Belgisch-Luxemburgse markt is sterk geconcentreerd, heeft grote mogelijkheden, maar is ook zeer veeleisend," vindt Patrick Murciani. Zijn agenda is dan ook overvol en dat zal wel zo blijven. Zijn schaarse vrije uren wil hij voorbehouden voor zijn gezin. Binnenkort verhuizen vrouw en kinderen van Toulouse naar Brussel. De kinderen spelen rugby, één van de favoriete sporten van Patrick Murciani zelf. Maar in de toekomst hoopt hij hen mee te nemen op de motor, om te gaan rijden langs de Belgische stranden.