WE LEVEN IN nieuwe sociale ecosystemen, waarop we reageren met een brein dat zich nog altijd in de Savanne waant. Soms met grappige gevolgen. We verkiezen allemaal dezelfde plaatsen in een restaurant (zien zonder zelf gezien te worden), onze tuintjes weerspiegelen nog een houding van duizenden jaren geleden, maar minder grappig is dat we een uitgesproken voorkeur hebben voor spijs en drank die een obesitasepidemie veroorzaken. Geef ons vet en snelle suikers en er is geen houden meer aan, want die combinatie komt in de natuur haast niet voor. In onze sociale ecosystemen des te meer, van appelflappen tot gebraad met veenbessen. En zo zien we haast dagelijks dat onze nieuwste economische en politieke systemen al te kwetsbaar zijn geworden voor manipulatie.
...