De locatie boven op de heuvel, met zicht op de vijvers Mellaerts en omgeven door de kruinen van de bomen en een wijngaard met 650 stokken, is geprivilegieerd. Bovendien is de plek aan de kruising van de Vorstlaan en de Tervurenlaan van alle kanten snel en gemakkelijk te bereiken. Dat zou normaal gesproken 'kassa' moeten betekenen voor een goed uitgebate horeca-exploitatie. Helaas was dit in het verleden niet het geval: diverse horecaondernemers beten er hun tanden stuk. In de tijd van Vignoble de Margot werde...

De locatie boven op de heuvel, met zicht op de vijvers Mellaerts en omgeven door de kruinen van de bomen en een wijngaard met 650 stokken, is geprivilegieerd. Bovendien is de plek aan de kruising van de Vorstlaan en de Tervurenlaan van alle kanten snel en gemakkelijk te bereiken. Dat zou normaal gesproken 'kassa' moeten betekenen voor een goed uitgebate horeca-exploitatie. Helaas was dit in het verleden niet het geval: diverse horecaondernemers beten er hun tanden stuk. In de tijd van Vignoble de Margot werden de grote middelen bovengehaald: Claude Noaillon werd ingehuurd, een kok die in zijn gloriedagen sterrenregens veroorzaakte. Maar ook hij kon een sluiting niet voorkomen. Deze keer heeft een consortium van ondernemers onder leiding van Christian Baguet besloten de zaak nieuw leven in te blazen. Alles werd gedegen opgeknapt. Het chique en trendy decor van de eetzaal en de bovenliggende loungebar heeft art-deco-invloeden. Het is goed zitten in de gerieflijke armstoelen en we genoten van het spektakel dat de ondergaande zon en de voorbijvliegende eenden boden. Ondertussen deed de bediening haar best om het ons naar de zin te maken. Naast de bijna honderd plaatsen binnen telt het terras met het moderne buitenmeubilair evenveel zitplaatsen. De keuken is het domein van chef Sébastien Cochaux. Hij werd opgeleid in brasseries (Belga Queen, L'Huitrière, La Villa d'Este en les Brasseries Georges) en verzorgde de banketafdeling van Le Vignoble de Margot. Hij kreeg de taak het blazoen op te poetsen en doet dit door veel aandacht aan de presentatie van zijn gerechten te besteden. Maar ondanks de zorgvuldig op het bord gepositioneerde puntjes en streepjes en het gestrooi met eetbare bloemen, klasseerden wij het geproefde niet onder 'grote kookkunst'. Vier geroosterde sint-jakobsvruchten lagen in zoete witloofroom (19,90 euro). Tartaar van zalm met kruiden en dikke room was verpakt in een schel licht gerookte zalm en miste frisheid (17,50 euro). Zeeduivel was onberispelijk vers en was gepresenteerd als rollade met gekonfijte tomaat, polenta met vanilleparfum, parmezaan, groenteschilfers en pickles van het huis (23,90 euro). Als snoepjes gevormde pasta was gevuld met een mengeling van noten en gorgonzola en werd opgehemeld door coulis van raketsla, chips van ham en schors van Grana Padano (18,50 euro). Van onder de kurk kwam een zeer correcte Argentijnse Caro Amancaya 2010 (39 euro). Als u na het diner nog wat wilt onderuitzakken bij een glaasje en gepaste muziek, dan is er de Bar de La Vigne op de bovenverdieping. PIETER VAN DOVEREN