Tijdens de Tweede Wereldoorlog slaagden een aantal Britse bollebozen erin de geheime codes van het Duitse leger te kraken, zodat ze wisten welke militaire operaties er op til waren. Veel historici zijn ervan overtuigd dat deze ontcijfering, samen met de Russische militaire overmacht, een einde gemaakt heeft aan de wereldbrand. Een kleine technologische voorsprong kan op termijn grote verschillen opleveren.
...

Tijdens de Tweede Wereldoorlog slaagden een aantal Britse bollebozen erin de geheime codes van het Duitse leger te kraken, zodat ze wisten welke militaire operaties er op til waren. Veel historici zijn ervan overtuigd dat deze ontcijfering, samen met de Russische militaire overmacht, een einde gemaakt heeft aan de wereldbrand. Een kleine technologische voorsprong kan op termijn grote verschillen opleveren. Vandaag gebeurt iets gelijkaardig op de Amerikaanse beurzen, als we Flash Boys mogen geloven, het jongste boek van Michael Lewis. Lewis, een voormalige obligatiehandelaar, publiceerde in 2010 The BigShort, waar hij een aantal financiële experts volgt die de financiële crisis zagen aankomen er ook veel geld mee hebben verdiend. Met Flash Boys duikt hij opnieuw in de financiële wereld en hij doet dat op zijn eigen zeer specifieke vertellende manier. Flash Boys gaat een heel stuk verder dan het vroegere werk. Het boek leert dat de Amerikaanse beurzen op grote schaal worden gemanipuleerd door een aantal zakenbanken, hefboomfondsen en de zogenoemde High Frequency Traders (HFT's). Vooral die laatste groep -- in het Nederlands het beste omschreven als 'flitshandelaars' -- maakt het bont. Ze hebben dankzij zeer moderne computertechnologie en gespecialiseerde algoritmes een voorsprong op gewone beleggers. Zo kunnen ze sneller orders plaatsen dan concurrenten. Het verschil lijkt op het eerste gezicht miniem: ze zijn andere beleggers slechts een milliseconde (of zelfs minder) voor. Maar dat duizendste tot miljoenste deel van een seconde voorsprong is soms voldoende voor een verschil van miljoenen euro's. Daarbij wordt ook gebruikgemaakt van supercomputers en de meest moderne glasvezelverbindingen. De orders van de HFT's worden sneller verwerkt dan die van gewone beleggers of zelfs gespecialiseerde fondsen. Zodra gewone beleggers een order plaatsen, koopt een flitshandelaar diezelfde aandelen iets sneller om ze dan duurder aan de gewone belegger door te verkopen. Zonder dat die er iets van merkt. Op die manier wordt de prijsvorming van aandelen, grondstoffen en futures gemanipuleerd. De HFT'ers lopen natuurlijk niet te koop met hun technologische voorsprong, die door wiskunde-experts is uitgedokterd. Maar Michael Lewis vond ex-handelaars die uit de biecht wilden klappen, bijvoorbeeld Brad Katsuyama die als trader bij de Royal Bank of Canada de mechanismen kent. Katsuyama heeft met The Investors Exchange (IEX) een nieuwe meer 'eerlijke' beursvloer opgezet waar niet elke milliseconde telt. Wat Flash Boys ook leert, is dat de Amerikaanse beurswaakhond geen graten zag in deze vorm van supersnelle aandelenhandel. Het werd in 2005 zelfs aangemoedigd om voor meer concurrentie op de beursvloer te zorgen. Het boek van Lewis is niet zonder gevolgen gebleven. De FBI start een onderzoek en wil nagaan of de gewone beleggers benadeeld werden. Ook het ministerie van Justitie van New York onderzoekt mogelijke malversaties. Michael Lewis, Flash Boys: Cracking the Money Code, Allen Lane, 2014, 288 blz., 35 euro ALAIN MOUTON