Hoe machtig is de vakbond nog?

In het artikel 'Hoe machtig is de vakbond nog?' (Trends, 27 april 2006, blz. 62) mis ik enkele aspecten, die sowieso al veel te weinig aan bod komen wanneer in de kwaliteits- en economische media over de vakbond gesproken wordt. Ten eerste: een vakbond moet een organisatie zijn die de belangen van de werknemers in het bedrijf behartigt. Daarvoor bestaat hij en terecht. Met studenten, immigranten, gepensioneerden en dies meer hebben de vakbonden geen zaken. Dat is niet hun werkterrein, wel dat van de politieke partijen.
...

In het artikel 'Hoe machtig is de vakbond nog?' (Trends, 27 april 2006, blz. 62) mis ik enkele aspecten, die sowieso al veel te weinig aan bod komen wanneer in de kwaliteits- en economische media over de vakbond gesproken wordt. Ten eerste: een vakbond moet een organisatie zijn die de belangen van de werknemers in het bedrijf behartigt. Daarvoor bestaat hij en terecht. Met studenten, immigranten, gepensioneerden en dies meer hebben de vakbonden geen zaken. Dat is niet hun werkterrein, wel dat van de politieke partijen. Ten tweede: het is onverantwoord dat de vakbonden zetelen in beleidsorganen van publiekrechtelijke instellingen die materies van algemeen belang beheren (zoals de Nationale Bank en de NMBS). Zij zijn daarvoor niet gekozen en bekleden machtsposities waarvoor zij geen mandaat van de burgers hebben ontvangen. Wat komen zij daar doen? Dat is het werkterrein van de professionele bestuurders en van de gekozen politieke partijen. Ten derde: de uitbetaling van de werklozensteun. Dat is een verrijking voor de vakbond op kosten van alle burgers. Ten vierde: waar blijft de rechtspersoonlijkheid van de vakbond? Verantwoording opnemen voor hun daden? Geen sprake van! Ten vijfde: financiële transparantie? Zelfs niet tegenover hun leden! Dit is niet eens een limitatieve opsomming. Wil een vakbond over alle beleidsmateries meespreken, dan moet hij zich omvormen tot een politieke partij, zich met een programma aanbieden voor de kiezer en verantwoording afleggen over zijn beleid. In de reeks 'chief technology officer' zegt Gust Smeyers, CTO van Icos: 'Vlaanderen moet meer geld investeren in onderzoek, We kunnen Europa kloppen' (Trends, 27 april 2006, blz. 88). Maar nu Vlaanderen de mond vol heeft van Flanders District of Creativity, moet ik vaststellen dat het met innovatie en creativiteit eerder pover gesteld is in de meeste Vlaamse ondernemingen. Dat kon ik vaststellen bij contacten in de automobielindustrie, de geneesmiddelensector, de distributie, de banken en de sector van de luxegoederen. Neem nu RFID-technologie. Die blijkt vrijwel onbekend, behalve in gespecialiseerde pers en instellingen als Imec. En de bedrijven die RFID kennen, durven er geen gebruik van maken: ze zijn liever volger dan pionier. De impact van RFID op het dagelijkse leven zal echter fenomenaal zijn: RFID-labels zullen op middellange termijn de streepjescode vervangen. De wachttijd aan de kassa in de supermarkt op zaterdag wordt teruggebracht tot hooguit een minuut. Fraude bij omwisselen van streepjescodes, water in plaats van champagne, wordt uitgesloten. In het artikel 'Atenor uit het rood' (Trends, 13 april 2006, blz. 74) werd het gebouw North Galaxy besproken. Het architectenbureau Jaspers-Eyers & Partners, Art & Build, H. Montois laat weten dat zij de ontwerpers zijn van dit gebouw. Waarvan akte. Wilt u reageren op artikelen in Trends ? Mail dan uw reactie naar trends@trends.be, fax ons op het nummer 02 702 48 02 of stuur uw commentaar naar Trends Lezersbrieven, Raketstraat 50 bus 4, 1130 Brussel.