Kernenergie (1)

Proficiat voor uw artikel 'Meer atomen voor de vrede' (Trends, 27 oktober 2005, blz. 129). Nu durft een journalist toch de waarheid zeggen. Een precisie: u schreef: "de brandstof bedraagt slechts 17 % van de kost van een centrale". Dat is correct, maar dat omhelst het uraniumerts, de verrijking, de fabricage van de brandstof en de opwerking van het afval. Het uraniumerts alleen bedraagt ongeveer 5 à 6 % van de totale kost.
...

Proficiat voor uw artikel 'Meer atomen voor de vrede' (Trends, 27 oktober 2005, blz. 129). Nu durft een journalist toch de waarheid zeggen. Een precisie: u schreef: "de brandstof bedraagt slechts 17 % van de kost van een centrale". Dat is correct, maar dat omhelst het uraniumerts, de verrijking, de fabricage van de brandstof en de opwerking van het afval. Het uraniumerts alleen bedraagt ongeveer 5 à 6 % van de totale kost. In een working paper ('Welke energie voor een duurzame ontwikkeling') van het Federaal Planbureau (juni 2005) staat: "Volgens de studie van het MIT (Beckjord et al., 2003) zou een verhoging van de kost van uranium van 30 dollar tot 60 dollar per kilo, de productiekosten voor elektriciteit slechts doen toenemen met 2,2 %. Een stijging van de prijs van uraniumerts tot 200 dollar per kilo zou slechts een impact van 14,7 % op de productiekost voor elektriciteit hebben."Als medewerker aan het Instituut Duurzame Mobiliteit heb ik uw artikel 'Meer atomen voor de vrede' met meer dan gewone belangstelling gelezen. Ons onderzoek betreft voornamelijk toepassingen van waterstof in mobiliteit (lees: voertuigen). In ons onderzoek bekijken we ook de aanmaak van waterstof. Als we voor een CO2-vrije aanmaak kiezen, is daar een zeer grote hoeveelheid elektrische energie voor nodig. Nu is het zo dat kerncentrales constant dezelfde hoeveelheid stroom leveren en vraagfluctuaties niet kunnen opvangen. Daarom is het nuttig te onderzoeken of we het 'overschot' aan energie in kerncentrales tijdens periodes van lage vraag, kunnen gebruiken voor het aanmaken van waterstof. In deze beginfase van het waterstoftijdperk hebben we ons voornamelijk geconcentreerd op windturbine-energie. In de discussie over kerncentrales moeten we ook rekening houden met de energie die nodig zal zijn voor de aanmaak van waterstof. Kernenergie lijkt ons een mogelijke oplossing. Van eenmalige leugens en woordbreuken zal deze onzalige en gebuisde regering niet barsten, zo mag blijken uit uw artikel 'Dit is geen gezondheidsbeleid!' (Trends, 20 oktober 2005, blz. 132). En cijfers liegen niet: een geneesmiddel, op de markt in 1993 met een waarde van pakweg 100, weegt nu nog maar 55 door prijsdalingen, blokkeringen, nevenindexeringen enzovoort. Qui dit mieux? En de premier, die graag op zijn post blijft plakken, laat de onbesuisde minister Rudy Demotte (PS) (die niet wil dat zijn volmachten aflopen) de farmabedrijven nogmaals verschalken en het gelag betalen voor zijn wanbeleid. Typisch voor de vertoning van een ploeg die als een bezetene raast en niet beseft wat ze aanricht. Wie zou zich nog afbeulen voor mensen die beter nu vlug opstappen, want het wordt eentonig. Een reden te meer om begrip op te brengen voor de abnormale rode cijfers van de farmasector. Jean-Marie Streydio