GEEF UW FEEDBACK

Wilt u reageren op artikelen in Trends ? Mail dan uw reactie naar trends@trends.be, fax ons op het nummer 02 702 48 02 of stuur uw commentaar naar Trends Lezersbrieven, Raketstraat 50 bus 4, 1130 Brussel.
...

Wilt u reageren op artikelen in Trends ? Mail dan uw reactie naar trends@trends.be, fax ons op het nummer 02 702 48 02 of stuur uw commentaar naar Trends Lezersbrieven, Raketstraat 50 bus 4, 1130 Brussel. In het artikel De échte redenen waarom Karel Vinck opstapt (Trends, 4 november 2004, blz. 39) lees ik dat Steve Stevaert zich verzette tegen een tariefverhoging bij de NMBS. Een prijsstijging zou niet passen in het masterplan van de SP.A-voorzitter om door de files te verminderen de verzuring tegen te gaan. Laten we nu nog aannemen dat er een vervanging kan plaatsvinden tussen een autorit en een treinticket en dat er mensen zijn die de trein zullen nemen als ze daarmee sneller en goedkoper van A naar B kunnen. Dan nog begrijp ik niet waarom die automobilist eerst met zuur op de trein gespoten moet worden. Van een file geraak je immers al lang niet meer verzuurd, maar wat te denken van een zondagavond Brugge, waarbij je de plaatselijke horeca (en dus de fiscus) laat genieten van je jaarlijkse wildbudget, terwijl je bedankt wordt met een verkeersboete van 30 euro voor een paar uur parkeren aan de rand van de stad. De wilde eend en het ree werden ondanks de zoete veenbessen plots zeer zuur op de maag. Er is altijd licht aan het einde van de tunnel, maar meestal is het een trein die op je afkomt. Als een aanvullend getuigenis bij het artikel Hoe krijgen we ouderen en werklozen weer aan de slag? (Trends, 4 november 2004, blz. 60), wijs ik op de dagelijkse realiteit. Dat doe ik vanuit mijn ervaring in de Europese directie van een Britse groep met filialen in België, waar herstructureringen moesten plaatsvinden. Mijn markanste vaststelling was de keuze van een 59-jarige bediende met hoge anciënniteit op ons voorstel dat hij tot zijn 65ste halftijds kon blijven werken met een vergoeding van 86 % van zijn huidige salaris (mogelijk gemaakt door extra incentives vanuit de sector). Hij verkoos ontslag met brugpensioen, ook al moest hij dan nog 15 maanden blijven werken tijdens de opzegperiode. Op zich verrast die keuze (die duurder is voor zowel de maatschappij als de werkgever) ons niet. Uiteraard is er de voordelige regeling van het brugpensioen. Bovendien werkt die man tijdens zijn opzegperiode al maar 90 % met een volledig salaris, omdat onze wetgeving elke week een halve dag sollicitatieverlof toelaat. De laatste zes maanden wordt dat zelfs een volledige arbeidsdag. Er wordt geregeld betoogd dat werkgevers 50-plussers systematisch afschrijven. Ik ben ervan overtuigd dat dit in veel bedrijven niet het geval is, maar het 'systeem' laat niet veel anders toe en motiveert werknemers tot minder lang werken. Ondertussen komen vele 50-plussers die wél nog aan de slag willen, nog moeilijk aan de bak. Men zal dus aan een aantal taboes moeten raken om uit deze impasse te komen. Alternatieven als het brugpensioen moeten ontmoedigd worden, automatische loonsverhogingen zouden moeten worden gekoppeld aan productiviteit en flexibiliteit. Wel moet er rekening gehouden worden met de aard van het werk (bijvoorbeeld zware arbeidstaken). Ook werkgevers hebben een opdracht: goed 'people management' om mensen toe te laten steeds 'inzetbaar' te blijven. De rode draad is echter ook dat het werkaanbod verhoogd moet worden, wat in de huidige context de grootste uitdaging zal zijn. Zullen de regering en de sociale partners eindelijk de moed hebben om beslissingen voor de lange termijn te nemen, die minder populair zijn voor de nabije toekomst?