Manager van het Jaar (1)

Als trouwe lezer van Trends heb ik me gestoord aan de cover (foto én tekst) op 8 januari 2004. Samen met een aantal vrouwelijke collega's was ik zeer verbaasd zo'n seksistische omslag te vinden, en dat in 2004! Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat jullie zo'n cover nooit zouden publiceren bij een mannelijke Manager van het Jaar.
...

Als trouwe lezer van Trends heb ik me gestoord aan de cover (foto én tekst) op 8 januari 2004. Samen met een aantal vrouwelijke collega's was ik zeer verbaasd zo'n seksistische omslag te vinden, en dat in 2004! Ik kan mij niet van de indruk ontdoen dat jullie zo'n cover nooit zouden publiceren bij een mannelijke Manager van het Jaar. Zouden jullie erover hebben gedacht om bij gewezen Manager van het Jaar Stijn Bijnens zijn biceps op de cover te zetten? Jullie bevestigen met deze omslagfoto nog maar eens alle clichés. Maar misschien moeten we het wel grappig vinden? Ik vind het beledigend voor Martine Reynaers. Ik was ontzettend blij met de verkiezing van Martine Reynaers tot Manager van het Jaar 2003. Toen ik echter de cover van Trends zag, heb ik eventjes gevloekt. Dan krijgt een jonge, ondernemende vrouw - een langverwacht, uitstekend en eigentijds rolmodel - de welverdiende prijs en wat staat er op de cover? Haar benen. Mij ontgaat in ieder geval de humor van jullie omslagfoto. Moeten we anno 2004 nog steeds in de pen kruipen om een minder stereotiepe én meer eigentijdse benadering van de vrouwelijke kant van het ondernemingsgebeuren te bepleiten? De Trends-cover met de nieuwe Manager van het Jaar geeft veel bloot: vooral over hoe de redactie van Trends denkt over (zaken-)vrouwen, hoe verouderd jullie beeldvorming wel is, hoe Trends nog geen begin heeft gemaakt met nadenken over vrouwenbeelden in de media, en zo kan ik nog wel even doorgaan. Als uw hoofdredacteur Manager van het Jaar zou zijn, zou het blad het dan relevant vinden om een foto van zijn kuiten op de cover te plaatsen? Als vrouwelijke manager van een Antwerps reclamebureau was ik geschokt bij het zien van de Trends-cover met de nieuwe Manager van het Jaar. Martine Reynaers vertelt op blz. 44 dat ze zichzelf "niet zo koket" vindt, maar uw cover is niet alleen denigrerend voor haar, het is een aanfluiting voor alle vrouwelijke managers. Voor de beeldvorming bij Jan Publiek zijn jullie, mediamakers, voor 99 % verantwoordelijk: dit soort beeldvorming kunnen vrouwelijke managers goed missen. Of vindt u misschien dat een gezond stel hersens synoniem is van manwijf of gebrek aan smaak? Tussen de uitersten van een half-blootreportage van de missverkiezingen en jullie cover liggen nog duizend elegante varianten. Wij, vrouwen, rekenen op een genuanceerdere beeldvorming. Ik wens mijn teleurstelling uit te drukken over de cover met de nieuwe Manager van het Jaar: een paar (mooie) benen, maar geen naam, geen gezicht. De discrepantie met de voorstelling van de vorige Manager van het Jaar spreekt boekdelen. Boekdelen over een maatschappij die nog altijd een vrouw die én carrière maakt én een gezin heeft (wat een dubbele inspanning betekent tegenover wat de doorsnee man in dezelfde si-tuatie moet presteren/presteert) niet als een evident gegeven beschouwt. Ik was niet in het minst verbaasd bij het zien van de Trends-cover met de vrouwelijke Manager van het Jaar: de benen van Martine Reynaers met daaronder de titel "ZIJ is de manager van het jaar". Geen naam of gezicht op de cover... Blijkbaar is een vrouw in het zakenleven nog steeds een vreemde eend in de bijt, geen primus inter pares. Hoe jammer is het te moeten vaststellen dat de Manager van het Jaar 2003 - Martine Reynaers - geen gezicht krijgt/verdient volgens Trends. Deze cover was ronduit seksistisch en dus heel hard te betreuren. Hoe seksistisch is jullie cover, mijne heren. Deze dame heeft wellicht veel meer dan mooie benen. Het doet me genoegen dat mooie vrouwenbenen de Trends-redactie kunnen bekoren. En het doet me eveneens genoegen dat er eindelijk eens geen vreselijkmannengezicht op de voorpagina van Trends stond. Toch wil ik jullie even wijzen op deverkeerde indruk die deze cover aan de vrouwelijke managers van dit land geeft. Ik wacht met spanning op een voorpagina van Trends met de onderbenen van een mannelijke manager, al begrijp ik dat u daarmee niet zult scoren. De Manager van het Jaar is een manager zoals een ander: man of vrouw, dat doet er niet toe. In Trends van 15 januari las ik dat de omslag met Martine Reynaers bittere reacties heeft uitgelokt. Dat begrijp ik niet. De cover over de Manager van het Jaar 2003 was een goede vondst en esthetisch en journalistiek een van de betere omslagen van de jongste maanden. Waar ik als vrouw zwaarder aan til, is de toonzetting van de onderschriften in Cocktail. Die zijn, waarschijnlijk ongewild en meer dan mij lief is, soms vrouwonvriendelijk. Feministen, dat is mijn ervaring, missen vaak elk gevoel voor humor en relativering. Verhandelbare emissierechten. In het artikel 'Boete voor politiek getreuzel: 400 miljoen euro per jaar' (Trends, 15 januari 2004, blz. 50) sloop een fout. In het citaat van professor Kurt Deketelaere (KU Leuven) over de publicatiedatum van de Europese richtlijn staat 25 oktober 2002 in plaats van 25 oktober 2003. Ons land had dus geen twaalf, maar twee maanden tijd om de maatregel in zijn wetgeving te implementeren - wat inderdaad gekkenwerk is. Winterthur. In onze Top 5000 (11 december 2003, blz. 182) schreven we dat verzekeraar Ethias zijn concurrenten Naviga en Winterthur had overgenomen. Ten onrechte: verzekeraar Winterthur is nog steeds een onafhankelijke speler op de verzekeringsmarkt. Onze excuses.