Waarom de Eurostar nooit boven water zal komen

Op 4 december 2003 wees Trends op de zware verliezen bij de Eurostar (blz. 46). Ik wens te benadrukken dat de Franse en Britse regeringen het Eurostar-hogesnelheidsconcept altijd als een project op lange termijn hebben gezien, een project dat werd ontwikkeld om de verbindingen tussen het Europese vasteland en het Verenigd Koninkrijk te bevorderen. Alle partijen waren er zich van bewust dat zo'n grootschalige onderneming niet meteen winstgevend zou worden.
...

Op 4 december 2003 wees Trends op de zware verliezen bij de Eurostar (blz. 46). Ik wens te benadrukken dat de Franse en Britse regeringen het Eurostar-hogesnelheidsconcept altijd als een project op lange termijn hebben gezien, een project dat werd ontwikkeld om de verbindingen tussen het Europese vasteland en het Verenigd Koninkrijk te bevorderen. Alle partijen waren er zich van bewust dat zo'n grootschalige onderneming niet meteen winstgevend zou worden. Bovendien: dat de Eurostar-treinstellen duurder zijn dan de Thalys-treinen, komt omdat ze dubbel zo lang zijn - ze tellen achttien rijtuigen in plaats van negen, omdat ze over vijf verschillende stroomnetwerken circuleren en omdat de stellen zijn uitgerust met extra veiligheidsvoorzieningen nodig voor de doorrit doorheen de Kanaaltunnel. Trends-columnist Marc Buelens sloeg met 'Investeert u ook in de NV ik' (Trends, 13 november 2004, blz. 145) de nagel op de kop. Ik doe als twintiger heel graag mijn werk en vind dat enorm belangrijk. Als ik dan rondom mij kijk en zovele leeftijdsgenoten zie die tegen hun zin werken of vinden dat ze te weinig verdienen, dan word ik boos. Tegelijkertijd willen ze omringd worden door alle beschikbare technologie en investeren in hun eigen - mijns inziens vooral materiële 'ik', zoals Buelens het zelf zo mooi beschrijft. Maar gsm's, leuke reizen en mooie kleding kopen, of trendy hobby 's uitoefenen én daarmee pronken, kost geld, veel geld. Nogal wat mensen schijnen dat niet te beseffen. Het hangt volledig af van jezelf of je iets van je leven maakt of niet. Ik zou Marc Buelens willen feliciteren met zijn knappe column. Ikzelf ben een 41-jarige zelfstandige accountant-belastingconsulent met twee medewerkers en hou er al jaren een wat 'afwijkende levensvisie' op na. Ik zie geen klanten na 18 uur of in het weekend; ik zit elke ochtend én avond samen te eten met mijn gezin (werkende echtgenote in het onderwijs én twee kinderen van zes en vier jaar); ik sport wekelijks zo'n vier tot zes uur en bovendien staat mijn kantoor in mijn tuin, zodat ik gemiddeld één dag per week uitspaar aan woon-werkverkeer. Praktijkgids marketing. In de Praktijkgids Marketing (Trends, 4 december 2003) slopen enkele fouten. Monique Sampermans werkt bij Leo Burnett en niet bij Quattro/Saatchi & Saatchi, zoals de tekst op blz. 12 vermeldde. Onze excuses daarvoor. Bovendien verschijnt Pub niet tweemaandelijks maar tweewekelijks (blz. 13) en is Mediabook een jaarboek dat bij Pub hoort, niet bij Media Marketing. Fons Verplaetse. Eregouverneur Fons Verplaetse ontkent formeel dat hij heeft meegewerkt aan de studie van Marcia De Wachter over de halvering van de socialezekerheidsbijdragen (Trends, 4 december 2004, blz. 3 - Cursief). "Ik heb de studie pas doorgenomen toen ze werd bekendgemaakt en ben onder de indruk gekomen van het werkgelegenheidsprobleem waarmee België worstelt," aldus Verplaetse. "Dit probleem is even moeilijk, zoniet nog complexer dan de overheidsschuld van de Belgische economie."