Socialist aan het hoofd van Dolmen

Met verbazing heb ik jullie 'Eminent' gelezen over de aanstelling van Jan De Ville bij Dolmen (Trends, 3 juli 2003, blz. 100).
...

Met verbazing heb ik jullie 'Eminent' gelezen over de aanstelling van Jan De Ville bij Dolmen (Trends, 3 juli 2003, blz. 100). Ik heb voor Jan De Ville gewerkt bij Techdata (het voormalige Computer 2000) en heb hem als persoon en manager helemaal anders ervaren dan uit uw artikel blijkt. Jan heeft zijn pro's en cons zoals iedereen, maar zijn beleid was professioneel en succesvol, én zijn communicatie was open. De manier waarop uw artikel zijn carrière en aanpak schetst, geeft me een slecht gevoel over de objectiviteit. Ik kan er maar één conclusie uit trekken: vanaf nu zal ik met een andere ingesteldheid uw blad lezen. Raak was jullie portrettering van Gerard Cok (Trends, 10 juli 2003, blz. 46). Ik heb de man zelf diverse keren ontmoet toen ik bankdirecteur was van Rabobank in westelijk Zeeuws-Vlaanderen en weet dat deze man in niets op het stereotiepe beeld van de pornobaas lijkt. Gerard Cok woont in een leuke villa in Westkapelle (niet in het mondaine Zoute), heeft geen Ferrari's of Lamborghini's voor de deur en is, ondanks alle verleidingen van de seksindustrie, altijd gewoon bij zijn vrouwtje José gebleven. Gewoon doen is het devies van Cok en het is ook zijn sterkte als zakenman: Cok staat dicht bij zijn ondernemingen, blijft betrokken bij de kernbeslissingen en heeft een neus voor opportuniteiten. Cok heeft zich altijd moeten verdedigen tegen loze beschuldigingen, aperte leugens en vuilspuiterij. Geen enkele beschuldiging heeft geresulteerd in een strafzaak, laat staan een veroordeling. Niet omdat Cok een hele batterij topadvocaten inhuurde, maar gewoonweg omdat het openbaar ministerie geen strafdossier van enige importantie tegen Cok kon voorleggen. Het doet me genoegen de schoonzoon van Cok te horen zeggen dat tegenwoordig "de bankiers weer in de rij staan om zaken te doen". In de jaren tachtig is dat wel anders geweest. Toen werd de ondernemer flink onder vuur genomen door de Nederlandse justitie en fiscus. Nederlandse grootbanken voelden zich verplicht de relaties met Cok te verbreken. Persoonlijk werd ik gebeld door de hoofddirectie van Rabobank Nederland met de boodschap alle zakelijke relaties met het Cok-imperium te verbreken. De oekaze van het hoofdkantoor resulteerde in een reeks ontslagen. Alleen zij die Cok van nabij kennen, weten hoe zwaar de valse beschuldigingen hem hebben geraakt. Goed dat Trends de omkooppraktijken van farma-industrie en artsen eens aan de kaak stelt (24 juli 2003, blz. 38 en 90). Als apotheker kan ik getuigen hoe groot de impact van de 'promotietechnieken' op sommige dokters is. Een typische vorm van corruptie in een land waar duistere zaken welig tieren. Op welke manier denkt u dat artsen een keuze maken uit twintig generische geneesmiddelen met identiek dezelfde moleculen en dezelfde formule? Om nog maar te zwijgen van de geneesmiddelenstalen die zich wonderbaarlijk vermenigvuldigen tussen de arts, zijn familie, kennissen en klanten (wie zou een beperking controleren?). Een dokterskabinet heeft vaak meer weg van een apotheek, en het zijn de apotheken die daarvan het slachtoffer zijn. Diezelfde apotheker moet meestal bedelen om een staaltje te krijgen van een farmabedrijf. Vernederend. Wilt u reageren op artikelen in Trends ? Mail dan uw reactie naar trends@trends.be, fax ons op het nummer 02 702 48 02 of stuur uw commentaar naar Trends Lezersbrieven, Raketstraat 50 bus 4, 1130 Brussel. Duthoo in verdenking. In Trends van 10 juli 2003 (blz. 19) schreven we dat in de zaak- Réginald Duthoo er zeven mensen in verdenking zijn gesteld. Dat klopt niet. Alleen Duthoo en zijn echtgenote zijn in verdenking gesteld. Hubert Van Leenhove en Johan Van Oekel niet. Michel Wera