Het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) zalft. Het behoedzame consensus-streven van de VBO-top contrasteert met de ongezouten aanpak van de Duitse werkgeversfederatie BDI. Haar flamboyante voorzitter, Hans-Olaf Henkel, zou niet aarzelen om vakbonden, politici en publieke opinie onverbloemd te confronteren met de waarheid omtrent Renault, Alcatel, Belgacom, Nova ( nvdr BDI is de economische vleugel van de Duitse werkgeversorganisatie, naast BDA dat voor sociale materies bevoegd is). Henkels grootste triomf is misschien wel dat hij de beleidsmakers in Bonn heeft weten te overtuigen dat ze Duitslands problemen moeten aanpakken vóór het te laat is. Daar is hij in geslaagd door met zijn campagne naar de publieke opinie te trekken. De politici weten wat ze moeten doen, zegt hij, maar ze zijn bang voor de reactie van het publiek. "Ik moet de politici helpen het denken van de kiezers te veranderen," rechtvaardigt de topman van de federatie van de Duitse industrie zijn bijwijlen controversieel optreden.
...

Het Verbond van Belgische Ondernemingen (VBO) zalft. Het behoedzame consensus-streven van de VBO-top contrasteert met de ongezouten aanpak van de Duitse werkgeversfederatie BDI. Haar flamboyante voorzitter, Hans-Olaf Henkel, zou niet aarzelen om vakbonden, politici en publieke opinie onverbloemd te confronteren met de waarheid omtrent Renault, Alcatel, Belgacom, Nova ( nvdr BDI is de economische vleugel van de Duitse werkgeversorganisatie, naast BDA dat voor sociale materies bevoegd is). Henkels grootste triomf is misschien wel dat hij de beleidsmakers in Bonn heeft weten te overtuigen dat ze Duitslands problemen moeten aanpakken vóór het te laat is. Daar is hij in geslaagd door met zijn campagne naar de publieke opinie te trekken. De politici weten wat ze moeten doen, zegt hij, maar ze zijn bang voor de reactie van het publiek. "Ik moet de politici helpen het denken van de kiezers te veranderen," rechtvaardigt de topman van de federatie van de Duitse industrie zijn bijwijlen controversieel optreden. Er gaat nauwelijks een week voorbij of Hans-Olaf Henkel trekt in de media van leer tegen hoge lonen, starre voorschriften en technofobie. "De sociale consensus heeft ons al miljoenen banen gekost," verkondigt hij op de Duitse televisie. "Duitsland is exportkampioen in het uitstoten van banen." In plaats van er gewoon mee naar de achterkamertjes van Bonn te gaan, weet de voormalige directeur van IBM Europa de Duitsers ervan te overtuigen dat hun hoge lonen, royale voordelen en verwarrende voorschriften de oorzaak zijn van 4,7 miljoen Duitse werklozen (het hoogste werkloosheidspeil sinds 1993). Henkel verkondigt dat Duitsland op een kruispunt staat : ofwel stoot het tegen een muur en zal het gedwongen worden om abrupte veranderingen door te voeren zoals Groot-Brittannië deed onder Thatcher ofwel hervormt het zichzelf voor het te laat is, zoals Nederland of Zweden deden. Hij ijvert naar eigen zeggen elke dag voor het tweede scenario. Volgens hem is de industrie zo wanhopig aan verandering toe dat veel ondernemers de wet overtreden en zich niets aantrekken van de loonniveaus die door de Duitse loonkartelafspraken zijn opgelegd. Hij wil dat Bonn er vaart achterzet, de kartelafspraken versoepelt en de bedrijfstakken bij wet toelaat te onderhandelen over eigen loonschalen in de bedrijven. "We moeten de wet wijzigen," zegt hij. Te meer daar Duitsland al bewezen heeft dat verandering mogelijk is. Hij merkt bijvoorbeeld op hoe het land bezig is het pensioensysteem te hervormen. Hij noemt de liberalisering van Duitslands strakke sluitingsuren voor winkels een ware doorbraak : "In de voorbije twaalf maanden is er meer gebeurd dan ooit voordien." Voornamelijk door zijn gedrevenheid om te snoeien in het royale Duitse ziekengeld botst Henkel op tegenkanting van vakbonden, politici en zelfs van de Bondskanselier verwijzend naar Henkel klaagt Helmut Kohl over degenen "die met domme verklaringen Duitsland door het slijk halen." Maar de voorman van de Duitse werkgevers lijkt vastberaden om zijn boodschap erin te hameren, ondanks het verwoede achterhoedegevecht van de Duitse mijnwerkers en staalarbeiders voor het behoud van het oude systeem. Henkel is het vinnigst wanneer hij erop wijst hoe weinig tijd de Duitsers op het werk doorbrengen. "Maken de langste vakanties en het grootste aantal vakantiedagen ons zieker dan anderen ?" vroeg hij in het Duitse sensatieblad Bild. Uit statistieken blijkt dat de Duitsers zich twee keer zo vaak ziek melden dan de Amerikanen. Toch heeft "de beeldenstormer" ook heel wat aanhangers, vooral in zakenkringen. In november werd Hans-Olaf Henkel opnieuw voor twee jaar verkozen tot voorzitter van de BDI, de grootste lobbyorganisatie voor de Duitse zakenwereld. De Duitse minister voor Economische Zaken Gunther Rexrodt treedt de scherpzinnige voorzitter bij : "Henkel is drastisch en overdrijft, maar dat is nodig om de dingen in beweging te zetten," zo zei hij. Als zoon van een Hamburgs zakenman die sneuvelde tijdens de oorlog, is Henkel (57 j.) de controverse nooit uit de weg gegaan : toen de vakbond IG Metall IBM een kortere werkweek probeerde op te leggen, weigerde hij te onderhandelen en overtuigde hij zijn medewerkers om lid te worden van een vakbond die een langere werkweek toeliet. Eveneens bij IBM bracht hij de discussie op gang over wat Standort Deutschland genoemd wordt, ofte Duitsland als een interessante vestigingsplaats voor de industrie. In 1986 begon hij een kruistocht tegen het Duitse belastingstelsel, "omdat Duitsland zijn bedrijven dood belast." In 1994 verliet Hans-Olaf Henkel IBM, nadat CEO Louis Gerstner de besluitvorming gecentraliseerd had en de macht wegtrok van lokale opperhoofden zoals hij. Uittredend federatievoorzitter Tyll Necker vroeg hem toen het roer van de BDI over te nemen. De leden van de BDI hadden bewondering voor zijn vaardige aanpak van vakbondsproblemen bij IBM en hij werd unaniem tot voorzitter verkozen. Een van zijn grootste successen was dat hij de Duitse overheid zover had gekregen dat de bijdrage van ondernemingen voor zieke werknemers met 20 % werd verminderd. Maar de arbeiders kwamen op straat en de bedrijven moesten toegeven. Henkel gelooft dat de industrie de maatregelen had kunnen implementeren als ze de situatie beter in handen had gehad. Hij is ervan overtuigd meer succes te hebben met de nieuwe belastingwet. Hij hoopt dat zijn voorstel om de vennootschapsbelasting voor buitenlanders te verlagen in de wet zal worden opgenomen. Duitsland moet immers aantrekkelijker worden voor buitenlandse investeerders. Uit een rapport dat de Bundesbank onlangs publiceerde, blijkt dat de buitenlandse investeringen in Duitsland vorig jaar daalden met 5 miljard mark (100 miljard frank). Tegenover criticasters wil Henkel zich niet verontschuldigen. Omdat hij "de gebreken van Duitsland aan de kaak stelt" en daarbij geen genade kent. "Om banen te redden. In dit land proberen de mensen altijd confrontaties uit de weg te gaan door de waarheid onder de mat te vegen," zegt hij.Waar hebben we dat nog gehoord ?WSJ