In Parijs was PierreMarcolini vooral bekend bij de leden van de zeer gesloten club des croqueurs de chocolat (de club van de chocoladesmullers). Maar daar komt nu wellicht verandering in. Eind vorig jaar opende Pierre Marcolini immers zijn eerste 'echte' winkel in Parijs, iets opvallender dan de discrete corner die hij sinds 2000 openhield in de Flamant-boetiek in het 6de arrondissement.
...

In Parijs was PierreMarcolini vooral bekend bij de leden van de zeer gesloten club des croqueurs de chocolat (de club van de chocoladesmullers). Maar daar komt nu wellicht verandering in. Eind vorig jaar opende Pierre Marcolini immers zijn eerste 'echte' winkel in Parijs, iets opvallender dan de discrete corner die hij sinds 2000 openhield in de Flamant-boetiek in het 6de arrondissement. De nieuwe shop heeft alles weg van een chique juwelierswinkel. De zoetigheden worden tentoongesteld als diamanten, in glazen kastjes, op edele houtstaanders of in lichtgevende verpakkingen. Een deel van de winkelruimte wordt afgesloten met een dik gordijn. Misschien met een zekere zin voor dramatiek, maar zonder oubollig te worden, het gordijn is immers niet donkerrood, maar wel zilvergrijs. Kortom, luxe maar zonder praalzucht. In diezelfde zin om hedendaags te blijven werd de grote balzaalachtige kroonluchter vervangen door een minimalistische verlichting bestaande uit twee eenvoudige kruiselings opgehangen buislampen. Die keuzes liggen in de lijn van het imago van het merk, dat als een van de meest subtiele en meest vernieuwende in de branche wordt aangezien. Exclusief, eerder dan een massaproduct. En om het allemaal nog mooier te maken, ligt de winkel in de rue de Seine, in het hartje van het zeer exclusieve Saint-Germain des Prés. In de gedempte atmosfeer van de Parijse boetiek prijst een verkoopster de speculaas aan bij een groepje Japanse toeristen. Het is echter niet met dit heerlijke koekje op basis van bruine suiker, volledig 'Made in Belgium' dat Marcolini punten wil scoren. En ook niet met de zeer Parijse macaron, dé specialiteit van het Parijse huis Ladurée. Neen, top of the bill is de Carré2 Chocolat. Dit gamma werd in september vorig jaar al uitgekozen door Colette, de meest trendy conceptstore van het land. Het bestaat in tien verschillende smaken, sorry aroma's, van gekarameliseerde pecannoten, over gebrande noga tot gegrilde hazelnoten. En dan is er nog een elfde aroma, de Carré2 Chocolat limited edition. Deze zeer modieuze naam verhult een chocoladearoma dat zijn zeldzame smaak dankt aan een boon die Pierre Marcolini persoonlijk ontdekte in Mexico. De Belg zou trouwens de hele lokale productie hebben opgekocht om de exclusiviteit ervan te garanderen. Die Carré2 Chocolat - het chocolade vierkant en niet het vierkant in chocola - is in de ogen van Pierre Marcolini meer dan een gewoon product. Het design is apart, de naam bijna experimenteel en het geheel geldt als grafisch identiteitskaartje voor het merk. Dit 'magische vierkant' van 82 gram, opgedeeld in negen stukken (of drie maal drie, vandaar het kwadraatteken in de naam), wordt verpakt in een simpele transparante folie, in plaats van het traditionele goudkleurige zilverpapier met errond een antracietgrijs designpapier. Het is een creatie van de befaamde Franse ontwerper YanPennor's. Dit zwaargewicht van de grafische vormgeving ontwierp reeds de winkels van Marcolini, zorgde voor de nieuwe look van het Japanse cosmeticamerk Shiseido, verjongde het imago van de champagnes Laurent-Perrier en ontwierp een nieuw mes voor het bekende merk Laguiole. Zijn stijl kenmerkt zich door de ArtsandCrafts-invloeden, de multidisciplinaire Engelse stroming die rond de jaren 1880 de ambachtelijke kunst opnieuw onder de spots bracht. Bij Pennor's vind je geen computers, alleen 'edel' gereedschap. De tekening van de schil van de cacaoboon, het logo van het huis Marcolini, werd niet softwarematig ontwikkeld, maar met pen en Chinese inkt, volledig in de lijn van de Angelsaksische graveerkunst. Yan Pennor's is zo de getrouwe vertolker van de hoge kwaliteit en de rijke ervaring die het merk van de Belgische patissier kenschetsen. De Franse ontwerper is overigens behoorlijk populair in de wereld van de gastronomie. Zo ontwierp hij in het begin van de jaren negentig van vorige eeuw meubels in bruin ebbenhout voor meersterrenkok MichelBras. En in 1996 creëerde hij La cerise sur le gâteau, een taart in speelse vormen voor patissier PierreHermé. Later stond Pennor's ook nog in voor de inrichting, volledig in tropische houtsoorten, van Hermés Parijse winkel. Als fervent aanhanger van kwaliteitsvol werk, is Pennor's de fiere vertolker van wat hij de hand made fine design noemt. Een manier van werken waar Pierre Marcolini zich volledig in kan vinden. Om zeker te zijn van de kwaliteit van zijn producten, staat Marcolini zelf in voor de productie van zijn chocolade. Hij werkt dus met de cacaoboon als grondstof, in tegenstelling tot andere chocolatiers die de chocolade bij andere producenten kopen, hem smelten en omvormen tot een product waar ze dan hun naam op kleven. "In het begin van de vorige eeuw waren er in Brussel alleen al meer dan 150 chocolatiers die de cacaoboon als grondstof gebruikten," merkt Marcolini op. "Nu zijn er in heel Europa nog maar drie ambachtslui die op die manier werken."Volgens Yan Pennor's is de samenwerking perfect, er is maar een half woord nodig om elkaar te begrijpen. Logisch, een goede tekening zegt immers meer dan duizend woorden. Antoine MorenoDe zoetigheden worden tentoongesteld als diamanten, in glazen kastjes, op edele houtstaanders of in lichtgevende verpakkingen. Om zeker te zijn van de kwaliteit van zijn producten, staat Marcolini zelf in voor de productie van zijn chocolade. Hij werkt dus met de cacaoboon als grondstof, in tegenstelling tot andere chocolatiers.