Hij vergaarde faam als columnist van The Village Voice in New York, maar Edward Ball werd geboren en getogen in Savannah, Georgia, als telg uit een bemiddelde, conservatieve, zuiderse familie. In de vorige eeuwen bezat de familie plantages, waar vooral rijst verbouwd werd. Uiteraard werd het harde labeur opgeknapt door zwarte slaven. Net als in alle andere families die beseffen dat hun geërfde rijkdom nog gedeeltelijk steunt op het slavenwerk uit vorige eeuwen, werd er nooit met...

Hij vergaarde faam als columnist van The Village Voice in New York, maar Edward Ball werd geboren en getogen in Savannah, Georgia, als telg uit een bemiddelde, conservatieve, zuiderse familie. In de vorige eeuwen bezat de familie plantages, waar vooral rijst verbouwd werd. Uiteraard werd het harde labeur opgeknapt door zwarte slaven. Net als in alle andere families die beseffen dat hun geërfde rijkdom nog gedeeltelijk steunt op het slavenwerk uit vorige eeuwen, werd er nooit met een gebenedijd woord over gerept. Het verontrustte de familie dan ook dat buitenbeentje Edward een onderzoek begon naar de slaven op de familieplantages. Het (erg leesbare) verslag vinden we in Slaven in de familie. Tot dusver werd de slavernij in de Amerikaanse geschiedenis vooral behandeld in boeken die het midden hielden tussen roman en pamflet. Voorop staan nog altijd Roots van Alex Haley, inmiddels een kwarteeuw oud, en het klassieke De negerhut van oom Tom van de strijdster voor de opheffing van de slavernij Harriet Beecher Stowe. Dit laatste werk stamt al uit 1852, toen de slavernij nog niet eens afgeschaft was. Dat gebeurde pas in 1865. Een boek waarin een nazaat van plantagebezitters in het gebrandmerkte verleden graaft, was er nog niet. Voor velen, zowel blanken als zwarten, was zo'n boek er liever nooit gekomen. Edward Ball stootte zowel in de eigen familie als bij de nakomelingen van de slaven niet zelden op tegenstand en vijandigheid. Extreme blanken verwijten hem nestbevuiling, terwijl radicale zwarten hem onder de neus wrijven dat een blanke hun geschiedenis niet moet optekenen. Al bij al waren er evenwel voldoende mensen te vinden die wilden meewerken. Daardoor kreeg Ball een onwaarschijnlijk scherpe kijk op de historische realiteit van zowel de plantagehouders als de slaven. Ball laat geen taboes overeind. Bij zijn speurtocht naar nakomelingen van slaven vindt hij ook halfbloeden. Tal van plantagehouders verwekten immers kinderen bij slavinnen. Dat was niet anders bij Balls voorouders. Ball vindt in de archieven zelfs een slavin die acht kinderen kreeg van een blanke man uit zijn familie en die niet met lege handen achterbleef toen het testament van de vader geopend werd. Allicht was zo'n behandeling wel zeer uitzonderlijk.Ball had er zelfs een reis naar Sierra Leone voor over, waar hij nakomelingen ontmoette van zwarte families die slaven verkochten aan handelaars die hen naar Amerika verscheepten. Samen vragen ze vergeving voor dat navrante verleden. Hier gaat Ball over de schreef, maar die melige toets kunnen we hem na zo'n revelerend en sereen boek best vergeven.Edward Ball, Slaven in de familie. Arena, 384 blz., 998 fr. ISBN 9069743299.LDD