'Gewoon voortdoen en service bieden' Ruben Van De Walle van Slagerij Van De Walle

Het is vroeg. De eerste zonnestralen verjagen voorzichtig het frisse ochtendblauw. Kluisbergen slaapt nog. Maar Ruben Van De Walle is al klaar voor een nieuwe werkdag in zijn slagerij. "Het zijn drukke dagen", zegt hij. "Soms staan hier wachtrijen van tientallen meters lang. Dat komt doordat er maar weinig mensen op hetzelfde moment in onze kleine winkel mogen. Maar de klanten blijken dat niet erg te vinden. Ze babbelen met elkaar. Wanneer het eindelijk hun beurt is, stappen ze vaak goedgezind de winkel binnen. De tijd in de wachtrij is voorbijgevlogen, zeggen ze dan. En ik begrijp dat wel. Voor de epidemie ontmoetten de mensen elkaar op café, nu in een wachtrij."
...

Het is vroeg. De eerste zonnestralen verjagen voorzichtig het frisse ochtendblauw. Kluisbergen slaapt nog. Maar Ruben Van De Walle is al klaar voor een nieuwe werkdag in zijn slagerij. "Het zijn drukke dagen", zegt hij. "Soms staan hier wachtrijen van tientallen meters lang. Dat komt doordat er maar weinig mensen op hetzelfde moment in onze kleine winkel mogen. Maar de klanten blijken dat niet erg te vinden. Ze babbelen met elkaar. Wanneer het eindelijk hun beurt is, stappen ze vaak goedgezind de winkel binnen. De tijd in de wachtrij is voorbijgevlogen, zeggen ze dan. En ik begrijp dat wel. Voor de epidemie ontmoetten de mensen elkaar op café, nu in een wachtrij." Twee wereldoorlogen, de Spaanse griep. Slagerij Van De Walle, al sinds 1777 een vaste waarde in Kluisbergen, heeft al enkele maatschappelijke en economische stormen moeten trotseren. "Mijn oom vertelde vroeger vaak over vorige crisissen", zegt Ruben, een telg van de zevende generatie. "Lange wachtrijen, lege winkelrekken, verplicht binnenblijven. Vooral tijdens de Tweede Wereldoorlog moet er een vergelijkbaar sfeertje hebben gehangen. Er is nu wel geen onderdrukking of materiële schade, maar de situatie is wel abnormaal. En dat veroorzaakt onrust. Dat voel je. De mensen zijn voorzichtiger, letten meer op de dingen die ze doen en denken langer over iets na." Ruben Van De Walle trekt de rolluiken van zijn etalage omhoog en kijkt naar de lucht. "Ik kan me voorstellen dat heel wat beginnende winkeliers en zelfstandigen in deze periode met een bang hartje leven", zegt hij. "Maar ze moeten niet wanhopen. Ze moeten gewoon elke dag opnieuw hun winkel opendoen en zo goed mogelijk hun klanten bedienen. Ze moeten zorgen dat de mensen veilig kunnen winkelen, de beste service krijgen en vriendelijk behandeld worden. Zo is de kans groot dat iedereen ook na de coronacrisis opnieuw voor de kleine handelaars zal kiezen. Dus: blijven voortdoen en service bieden. Zo komt alles goed. Ik ben er zeker van." "Ondanks de vele regels die er de jongste maanden bij zijn gekomen, geniet ik elke dag opnieuw van onze winkel", zegt Lina Nasser. Samen met haar man Bob Dierckx runt ze Lina's Ambachtelijke Bakkerij, in het oude stationsgebouw van Mortsel-Oude God. "Ik besef meer dan ooit dat de mensen niet alleen voor de fijne producten en de goede service naar een kleine speciaalzaak afzakken. Ze willen ook een praatje kunnen slaan. Dat menselijke contact maakt een groot verschil. Dat merkte ik goed tijdens de quarantaineweken. Toen voelde ik dat de mensen echt behoefte hebben aan een babbel of een luisterend oor. Omdat er maar vier mensen in onze bakkerij werken, kunnen we allemaal voldoende aandacht aan onze klanten besteden. Van het merendeel van hen weten we na verloop van tijd wel waar ze mee bezig zijn, wat hen zorgen baart en waar ze graag over praten. En dat wordt geapprecieerd. Winkelen moet - zeker nu - meer zijn dan handen ontsmetten en voldoende afstand houden. Op dat gebied proberen we zowel letterlijk als figuurlijk een warme bakker te zijn." Toch ontsnappen Lina en haar man niet aan de onvoorziene ongemakken die de pandemie met zich brengt. "Naast bakkers zijn we ook jonge ouders", vertelt Bob. "Toen de scholen sloten, moesten we niet alleen onze winkel openhouden, maar ook onze kinderen opvangen. Omdat onze bakkerij vijf dagen per week open was, vergde dat in het begin heel wat organisatie. Maar omdat we veel aan de horeca leveren en die ook moest sluiten, konden we onze werkweek anders indelen. Tot de heropening van de restaurants zijn we maar vier dagen per week bereikbaar. Zo hebben we een extra lang weekend en kunnen we meer met onze kinderen bezig zijn. Nadelen in voordelen omzetten is belangrijk om je als kleine zaak door deze periode te slaan.""De Walvis is de laatste echte viswinkel van Leuven", zegt Cornelis van der Zande, terwijl hij een vis fileert. Sinds vorig jaar zijn hij en Freek Albregts de uitbaters van de 33 jaar oude zaak. "Ik dacht dat zowat alle Leuvense liefhebbers van verse vis onze winkel al zouden kennen. Maar ik zie sinds het begin van de coronacrisis nog heel wat nieuwe klanten bij komen. Ik denk dat de overvloed aan vrije tijd er iets mee te maken heeft. Normaal zitten de mensen de hele dag op hun werk en kiezen ze 's avonds voor een snelle maaltijd. De afgelopen maanden was het avondeten voor velen het hoogtepunt van de dag. Er mocht dan ook iets speciaals op tafel komen. En zo hebben velen opnieuw de smaak van verse ingrediënten ontdekt." Zijn collega Freek zet ondertussen een nieuw flesje alcoholgel op de toonbank. "Covid-19 heeft de manier van winkelen volledig veranderd", zegt hij. "Niet meer dan één klant in de winkel, spatschermen, ontsmettingsmiddelen. Daar gaan wij zonder morren in mee. Sterker nog: omdat Cornelis' echtgenote 27 weken zwanger was toen de crisis uitbrak, gingen we tot het uiterste om elke mogelijke besmetting te voorkomen. Dat viel de mensen op. Zo kregen we een paar dagen geleden een verpleegster van Gasthuisberg over de vloer. 'Ik wil jullie bedanken omdat jullie de gezondheid van anderen zo serieus nemen', zei ze. Op zulke momenten besef je dat kleine dingen vaak een groot verschil kunnen maken." Voor het winkelraam fiets een man wuivend voorbij. Cornelis wuift terug. "Ik maak me geen illusies. Sommige dingen zullen nooit meer hetzelfde worden als voordien", zegt hij. "Betalen met cash geld zal op termijn verdwijnen. Virtueel winkelen zal ook almaar belangrijker worden, zelfs in ambachtelijke zaken zoals die van ons. Maar geen nood, het wordt gewoon beter."