Het EMU-vraagstuk wordt in Groot-Brittannië dikwijls opgelost met de stelling dat het verlies van democratie niet opweegt tegenover de toename van de Britse welvaart en veiligheid. Maar in tegenstelling tot wat sommige Tory-romantici ook mogen beweren, is het democratisch systeem in Groot-Brittannië er zelf slecht aan toe. Een oneerlijk kiesstelsel, een zwak parlement, een overgecentraliseerde staat, en de vriendjespolitiek zijn voor veel mensen voldoende om niet langer te vechten voor de democratische erfenis. Veel eurosceptici behoren tot de oudere generatie. Dat bewijst dat Groot-Brittannië al enkele jongere generaties heeft voortgebracht die zo cynisch zijn over Westminster dat ze postdemocratisch zijn in hun denken.
...

Het EMU-vraagstuk wordt in Groot-Brittannië dikwijls opgelost met de stelling dat het verlies van democratie niet opweegt tegenover de toename van de Britse welvaart en veiligheid. Maar in tegenstelling tot wat sommige Tory-romantici ook mogen beweren, is het democratisch systeem in Groot-Brittannië er zelf slecht aan toe. Een oneerlijk kiesstelsel, een zwak parlement, een overgecentraliseerde staat, en de vriendjespolitiek zijn voor veel mensen voldoende om niet langer te vechten voor de democratische erfenis. Veel eurosceptici behoren tot de oudere generatie. Dat bewijst dat Groot-Brittannië al enkele jongere generaties heeft voortgebracht die zo cynisch zijn over Westminster dat ze postdemocratisch zijn in hun denken. (Commentaar in The Independent, 21 oktober)De crisis is overal aanwezig, welk voorbeeld je ook noemt. In het leger, bij de gewapende eenheden, in onze nucleaire centrales, in de uitrustingsindustrie,... overal kan het op elk moment knallen. De laatste tijd heb ik meer en meer de indruk dat uit elk lokaal conflict een kettingreactie in het hele land kan ontstaan. Op dat moment zal het hele systeem als een kaartenhuis in elkaar stuiken. (...) Mijn politieke vrienden bevinden zich in alle geledingen van de maatschappij. Meer en meer topkaderleden en belangrijke ondernemers melden me dat ze de toestand zat zijn. (De Russisische generaal Alexander Lebed na zijn ontslag als veiligheidsadviseur van Boris Yeltsin in Der Spiegel van 21 oktober)Het gaat niet meer om de affaire Dutroux. Het onderwerp is veel dieper. Bij de arbeiders gaat het om een fundamentele houding tegen het establishment, dat steeds verder van hun staat. Men moet toegeven dat er een vorm van klassejustitie is. De mensen voelen zich bedrogen en door de politici bespot. Ze merken dat de politici aan de ene kant zeggen dat ze niet akkoord gaan met het arrest, maar anderzijds alles doen om de affaires te verhullen. Andere rechters eten urenlang dure, fiscaal aftrekbare menu's. Connerotte wordt door een pastagerecht van de zaak ontheven. Het spaghetti-arrest is ronduit schandalig. (Socioloog Jan Bundervoet, KU-Leuven, in het Duitse magazine Focus van 21 oktober)Ontvoeringen tegen een losprijs waren ooit het quasi-monopolie van een handvol extreem-linkse politieke groeperingen, die hun revolutionaire activiteiten clandestien wilden sponsoren. Vandaag is het in Latijns-Amerika een criminele industrie met een omzet van vele miljoenen dollar. De hedendaagse kidnappers zijn erg verscheiden : guerrillero's, ex-guerrillero's, drugbendes, gewone criminelen en louche politieagenten. Cash is het enige wat vandaag nog telt. Dus bestaat de prooi vandaag uit toplui van ondernemingen of leden zelfs jonge kinderen van rijke families. Op zich alleen al zijn buitenlanders zakenlui, technici, ontwikkelingshelpers en zelfs missionarissen een stijgend risico. In het laatste jaar werden er in deze regio minstens 50 ontvoerd. ("Kidnapping Big Business", in The Economist van 19 oktober)In de discussie over de consequenties van een teruglopende bevolking in Europa moet de mogelijkheid van arbeidsmigratie worden meegenomen. Het zou de problemen kunnen verzachten. Ik wil de deur niet openzetten voor iedereen, maar als men steeds roept dat er straks te weinig jongeren zijn om alle ouderen te verzorgen, waarom dan niet overwegen om migranten tijdelijk of permanent naar landen van de Europese Unie te halen om daarbij te helpen. Niet als vluchteling, maar als arbeider. (Hedy D'Ancona, europarlementair van de PvdA, geciteerd in de Volkskrant van 11 oktober)Twee decennia geleden waren de armen overal te zien in het straatbeeld van grote Latijns-Amerikaanse steden. Het lijkt er alleen maar op dat deze armen zijn verdwenen. Hoewel ze in aantal zijn vermeerderd, zijn ze minder zichtbaar geworden. De kracht van de vrije markt heeft hen naar andere plaatsen verdreven. Duizenden onderwierpen zich aan de cosmetische zuivering door de politie, die de straten vrij wil maken voor de toeristen en hoge bezoekers. Deze mensen bevolken de heuvels in Medellin, de sloppenwijken van Rio, de barriadas van Mexico en San Paolo en de buitenwijken van Buenos Aires. (Tomas Eloy Martinez, voorzitter van het departement Latijns-Amerikaanse studies van de Rutgers University in New York Times van 16 oktober)Het is belangrijk vast te stellen dat de groei, in Duitsland en in andere landen van Europa, niet gehandicapt wordt door de monetaire politiek. Er zijn voldoende liquiditeiten beschikbaar, het geldvolume is toereikend. De rentevoeten zijn nooit zo laag geweest (...). In dat kader zie ik geen gevaar voor deflatie. Het komt er vandaag op aan gunstige voorwaarden te scheppen voor een duurzame groei en voor investeerdersvertrouwen. Dus moeten de overheidsbudgetten onder controle gehouden worden, moet het belastingniveau omlaag, dienen de systemen van sociale bescherming hervormd en de starheid van de arbeidsmarkt ontmanteld te worden, opdat een nieuwe fase van groei ook jobs zou opleveren. De monetaire politiek heeft daarin omzeggens geen rol te spelen.Men mag geen illusies doen ontstaan, alsof de structurele problemen die ik net aanhaalde, opgelost zouden kunnen worden door de eenheidsmunt. Als we er niet in slagen die problemen op te lossen binnen het kader van nationale politieke beslissingen, dan zal de euro geen nieuwe jobs creëren. Integendeel, de euro zal de concurrentie tussen landen en markten verhevigen en het wisselkoersinstrument, dat tot nog toe als airbag kon dienen, uit de weg ruimen. (Hans Tietmeyer, voorzitter van de Duitse Bundesbank, in Le Monde van 17 oktober)De redactiezalen zijn aseptische laboratoria voor eenzaten geworden waar het gemakkelijker lijkt te communiceren met de sterrenkundige fenomenen dan met het hart van de lezers. De ontmenselijking is aan het galopperen. Het is niet gemakkelijk om te verstaan dat de technologische luister en de roes van de telecommunicatie, waarnaar we zozeer verlangd hebben, alleen maar gediend hebben om de dagelijkse agonie van de deadline te vervroegen en te verzwaren. (De schrijver Gabriel Garcìa Màrquez in El Paìs van 20 oktober)Tarieven in de scheepvaart gaan niet meer omhoog. Verladers zien reders kronkelen om op het huidige niveau, of voor nog minder, te kunnen blijven voortbestaan. Verladers zeggen : ziet u wel dat het goedkoper kan. Als wij maar minder betalen, gaat u vanzelf goedkoper varen. U mag als reder blij zijn dat we geen geld terugvragen. Van voorgaande jaren toen u veel te duur was. Toen had het ook goedkoper gekund als wij maar eerder verstandig waren geweest. (Columnist Jan Salomons in Nieuwsblad Transport van 17 oktober)Uit The Times Magazine, 19 oktober '96.