De enorme banengroei in Nederland heeft vooral plaats aan de onderkant van de markt. Pizzakoeriers, uitlaatdiensten voor honden, crèches : daar geschiedt op dit moment de banengroei. Nederland heeft één van de laagste percentages jeugdwerkloosheid ter wereld en zoals bekend heeft de jeugd de toekomst. Laagopgeleide jongeren die vroeger meteen de Bijstand ingingen, brengen nu pakketjes rond of verkopen op straat hot dogs. U beseft het misschien niet, maar dit soort banen in hele nieuwe vormen van bedrijvigheid heeft een geweldige bijdrage geleverd aan het verminderen van de werkloosheid. Deze geruisloze revolutie hebben wij niet alleen te danken aan loonmatiging, maar ook aan het nieuwe elan in Nederland. Het ondernemerschap is weer bon ton, ook bij groepen mensen die er vroeger niet over piekerden een eigen zaak te beginnen.
...

De enorme banengroei in Nederland heeft vooral plaats aan de onderkant van de markt. Pizzakoeriers, uitlaatdiensten voor honden, crèches : daar geschiedt op dit moment de banengroei. Nederland heeft één van de laagste percentages jeugdwerkloosheid ter wereld en zoals bekend heeft de jeugd de toekomst. Laagopgeleide jongeren die vroeger meteen de Bijstand ingingen, brengen nu pakketjes rond of verkopen op straat hot dogs. U beseft het misschien niet, maar dit soort banen in hele nieuwe vormen van bedrijvigheid heeft een geweldige bijdrage geleverd aan het verminderen van de werkloosheid. Deze geruisloze revolutie hebben wij niet alleen te danken aan loonmatiging, maar ook aan het nieuwe elan in Nederland. Het ondernemerschap is weer bon ton, ook bij groepen mensen die er vroeger niet over piekerden een eigen zaak te beginnen. (Columnist Paul van der Kwast in FEM van 21 september)"Azië is de toekomst." "Iedereen investeert in de Pacific Rim.""De 21ste eeuw zal Chinees zijn." Het enige wat verkeerd is aan deze stellingen, is dat het leeuwendeel van de VS-investeringen naar Europa vloeien, niet naar Azië. De dynamiek van deze investeringen zou een vonk kunnen laten overslaan en Europa opnieuw competitief maken als ten minste de politici aldaar zouden opvolgen wat er in de bedrijfswereld omgaat. Europa beleeft nu wat de VS 15 jaar geleden doormaakten. Toen dwong het Japans ondernemerschap de Amerikaanse industrie om het geweer van schouder te veranderen, te herstructureren en zijn competitiviteit te herwinnen. Voor Europa is vandaag Amerika het model voor flexibiliteit en een ongeëvenaarde efficiëntie in het aanwenden van zijn kapitaal. (Commentaar van Business Week, 7 oktober)Het is niet eenvoudig om de gevolgen van nieuwe technologie te voorzien. De geschiedenis staat bol van voorbeelden van schijnbaar verstandige en eerbiedwaardige personen en organisaties die zich schromelijk vergisten. In 1876 kreeg Western Union, een telegraaf-onderneming, de kans om een patent te kopen van Bell's telefoon. De firma wees het af omdat "dat machientje niet nuttig was." In 1899 stelde de voorzitter van het United States Office of Patents voor om zichzelf op te heffen omdat "alles wat kan uitgevonden worden, reeds was uitgevonden." En in 1940, vond Thomas Watson, de toenmalige voorzitter van IBM, dat er een wereldmarkt kon zijn voor hooguit vijf computers ; hij zag er geen commerciële mogelijkheden voor. (The Economist van 28 september)Het probleem van Van den Brande is dat hij te veel tijd heeft. Hij heeft alleen buitenlandse handel en buitenlandse betrekkingen in zijn portefeuille. Hij heeft tijd zat om te flaneren en te kakelen. Budgetminister Wivina Demeester doet het grote werk in de Vlaamse regering en zij doet dat bekwaam. Ik heb geen tijd voor academische bespiegelingen. De Waalse economie zit ook in mijn pakket. Dat betekent dat ik van dossier naar dossier pendel. In Wallonië is de overheid soms ook privé-ondernemer. De gezondheid van bijvoorbeeld Cockerill-Sambre is in de eerste plaats mijn verantwoordelijkheid. (De Waalse minister-president Robert Collignon in Elsevier van 28 september)Bij gebrek aan een uitgesproken overtuiging, meer bepaald ter linkerzijde, die het gevoel van opstandigheid zou kunnen kanaliseren, wendt de meest gerevolteerde fractie van de bevolking zich tot de kandidaten van het Front National. Achter dit decadent stemgedrag schuilt een drang om "die van boven," de machtigen, de burgerlijke en weldenkende elite en de flics van de dominante ideologie, een gigantisch " merde" in het gezicht te slingeren. En als men niet FN stemt, of nog niet, onthoudt men zich zo massaal dat die "stilte" zelfs geen merde meer betekent, maar " berk." In die zin heeft een genormalizeerde linkserigheid, verburgerlijkt tot in het caricaturale toe door haar gemediatiseerde discoursen als het hoogtepunt van culturele en sociale integratie voor te stellen het bedje gespreid van het Front National. (Commentator Jean-François Kahn in L'Evènement du Jeudi van 26 september)Het is betreurenswaardig dat ernstige persoonlijkheden en het land in zijn totaliteit niet méér in dit debat meedraaien. Daarom moet men deze bijdrage ( nvdr - het gewraakte artikel van journalist Paul Belien in The Wall Street Journal) zien als een commentaar op een systeem dat mensen die op een verantwoorde wijze zouden kunnen deelnemen aan het publieke debat, ertoe dwingt dat te doen van buiten een hoofdstroom die weigert naar ze te luisteren. Wij beschouwen steun aan het Vlaams Blok veeleer als een weerspiegeling van de lage achting vanwege de Vlaamse stemgerechtigden voor de belangrijkste politici van het land, dan als een bewijs van sympathie voor extremistische politici in België. (Commentaar van The Wall Street Journal Europa op 26 september in reactie op de aantijgingen van PS-voorzitter Busquin)De vraag is of Bolkestein vandaag de moed opbrengt te erkennen dat hij de schijn van onoirbare belangenverstrengeling beter had kunnen vermijden. Doet hij dat, dan komt hij hooguit een beetje beschadigd uit dit incident. Veel burgers zullen het zelfs waarderen dat hij bereid is een fout te erkennen. Doet hij dat niet, dan zet hij de sluizen wagenwijd open voor een ondoorzichtige en cliëntilistische politieke cultuur waarin alle politici met dubbele petten door het leven gaan. De voor-wat-hoort-wat-praktijken waartoe die leidt, zijn uit Italië en België bekend. (Publicist Arnold Koper over de "affaire Bolkestein", waarbij de liberale voorzitter via een brief aan een minister van Volksgezondheid actief de politieke belangen behartigde van het farmabedrijf MSD, waar hij commissaris was, in De Volkskrant van 28 september)Lurie's World, in Time, 7 oktober.