Of u het nu wilt of niet, de komende jaren zal u onrechtstreeks in bitcoins investeren. Pensioenfondsen en verzekeraars investeren schoorvoetend in cryptomunten, en via hen dus ook de gewone spaarders. Het potentiële rendement is te aanlokkelijk en de risico's zijn relatief klein, want ze investeren er maar een kleine fractie van hun portefeuille in. Daarmee haalt het financiële systeem zijn paard van Troje binnen. Ze laten een vijand binnen en helpen die groeien.

Cryptofans willen een tabula rasa. Ze willen een democratisering van de vermogensopbouw. Ze willen de macht van het grootkapitaal breken en vervangen door een nieuwe generatie van kapitalisten wiens rijkdom op geen enkele manier nog kan worden bedreigd door overheden en centrale banken. Dat klinkt aanlokkelijk, maar het komt met kanjers van voetnoten.

De bitcoin, een paard van Troje.

Cryptofans zetten al hun hoop op de immer stijgende koers van de cryptomunten om een nieuwe generatie rijken te creëren. Voorlopig heeft de volatiele koers van de bitcoin zich altijd al hersteld, maar dat is geen wetmatigheid. Het blijft bovendien een heel ongelijk systeem, waarin de aanhangers van het eerste uur disproportioneel rijk en machtig zijn. Kapitalisme gaat ook over het idee dat iemand nu eenmaal als eerste rijk moet worden. Maar het haalt zijn morele gezag van het idee dat er genoeg manieren zijn om tot de top van de samenleving door te dringen.

Cryptomunten, met hun ingebakken schaarste en ongelijkheid, kunnen snel hun democratiserende aura kwijtspelen, als laatkomers enkel nog kruimels krijgen en zich tegen een heel hoge prijs moeten inkopen. Voordat ze het weten, worden cryptofans misschien het establishment waar de rest zich tegen verzet.

Of u het nu wilt of niet, de komende jaren zal u onrechtstreeks in bitcoins investeren. Pensioenfondsen en verzekeraars investeren schoorvoetend in cryptomunten, en via hen dus ook de gewone spaarders. Het potentiële rendement is te aanlokkelijk en de risico's zijn relatief klein, want ze investeren er maar een kleine fractie van hun portefeuille in. Daarmee haalt het financiële systeem zijn paard van Troje binnen. Ze laten een vijand binnen en helpen die groeien. Cryptofans willen een tabula rasa. Ze willen een democratisering van de vermogensopbouw. Ze willen de macht van het grootkapitaal breken en vervangen door een nieuwe generatie van kapitalisten wiens rijkdom op geen enkele manier nog kan worden bedreigd door overheden en centrale banken. Dat klinkt aanlokkelijk, maar het komt met kanjers van voetnoten. Cryptofans zetten al hun hoop op de immer stijgende koers van de cryptomunten om een nieuwe generatie rijken te creëren. Voorlopig heeft de volatiele koers van de bitcoin zich altijd al hersteld, maar dat is geen wetmatigheid. Het blijft bovendien een heel ongelijk systeem, waarin de aanhangers van het eerste uur disproportioneel rijk en machtig zijn. Kapitalisme gaat ook over het idee dat iemand nu eenmaal als eerste rijk moet worden. Maar het haalt zijn morele gezag van het idee dat er genoeg manieren zijn om tot de top van de samenleving door te dringen. Cryptomunten, met hun ingebakken schaarste en ongelijkheid, kunnen snel hun democratiserende aura kwijtspelen, als laatkomers enkel nog kruimels krijgen en zich tegen een heel hoge prijs moeten inkopen. Voordat ze het weten, worden cryptofans misschien het establishment waar de rest zich tegen verzet.