Wat toen gold, geldt nu evenzeer: het vaccin is, zeker in afwachting van krachtige virusremmers, het enige echte wapen tegen corona. Het is de ruggengraat van een beleid dat onder meer ook een goede ventilatie in gebouwen en een efficiënte test- en quarantaine-aanpak zou moeten omvatten, al zijn die tot nader order te catalogeren onder wishful thinking.

Zonder een nog bredere landelijke vaccinatie zullen voortdurend te veel patiënten op intensieve zorg belanden, en zal ons zorgsysteem telkens opnieuw kraken in al zijn voegen. Het is alsof we gaan vissen met een net met een gat erin: de vissen blijven ontsnappen. Tussen haakjes: zullen met SARS-CoV-2 besmette en zwaar zieke vaccinweigeraars ook die anticoronapillen weigeren, omdat die net als de vaccins uit de labo's van die boosaardige en onbetrouwbare farmasector zijn ontsproten?

Dat tot voor kort slechts enkele verre gebieden de algemene vaccinatieplicht hadden ingevoerd, gebruikte onze federale premier als een excuus om dat idee in ons land van de hand te wijzen. Maar nu Oostenrijk de coronavaccinatie al oplegt, en almaar meer vooraanstaande politici in Duitsland diezelfde weg willen opgaan, is het veel minder gemakkelijk weg te lachen.

We zijn coronasukkels.

Alleen voorspelt het weinig goeds dat de verplichte vaccinatie voor gezondheidswerkers in ons land - een no-brainer - al zoveel weerstand oproept, en zelfs even uitgroeide tot een splijtzwam bij onze toppolitici. Een vakbond die dreigende taal spreekt en politici die hun kar keren, verzieken het debat. Dat belooft voor later, want wat als iemand het in zijn of haar hoofd zou halen om bijvoorbeeld, net zoals in de VS, ambtenaren te dwingen om zich te laten vaccineren?

Uiteraard zal een erg gedreven fractie van de bevolking nooit buigen voor een opgelegde vaccinatie. Zij zullen de bluts met de buil moeten nemen, en hun sociale en professionele leven drastisch ingeperkt zien, tot de strijd tegen het coronavirus is gewonnen en covid-19 hopelijk gedegradeerd zal zijn tot een jaarlijks weerkerende, seizoensgebonden ziekte die zoals griep efficiënt kan worden ingedijkt. Hopelijk is dat volgend jaar al het geval.

Hoe dan ook staat vast dat de aanpak van de pandemie strakker moet worden geregisseerd. Het is in deze crisis al vaak gebleken dat we hier echt niet goed zijn in het ontwikkelen van een sense of urgency: zie ook het dralen met het boostervaccin, dat er nu echt wel heel snel moet komen voor de hele volwassen bevolking. Het is niet bepaald een donderslag bij heldere hemel dat de werkzaamheid van onze coronavaccins taant na een handvol maanden, en dus moet worden opgepept met een nieuwe prik. Of de regering de daadkracht zal hebben om uiteindelijk een vaccinatieplicht aan te kondigen, is zeer de vraag. Intussen blijven we rustig aanmodderen met coronamaatregelen die iedereen al lang de strot uitkomen, en van ons allemaal een bende coronasukkels maken.

Wat toen gold, geldt nu evenzeer: het vaccin is, zeker in afwachting van krachtige virusremmers, het enige echte wapen tegen corona. Het is de ruggengraat van een beleid dat onder meer ook een goede ventilatie in gebouwen en een efficiënte test- en quarantaine-aanpak zou moeten omvatten, al zijn die tot nader order te catalogeren onder wishful thinking.Zonder een nog bredere landelijke vaccinatie zullen voortdurend te veel patiënten op intensieve zorg belanden, en zal ons zorgsysteem telkens opnieuw kraken in al zijn voegen. Het is alsof we gaan vissen met een net met een gat erin: de vissen blijven ontsnappen. Tussen haakjes: zullen met SARS-CoV-2 besmette en zwaar zieke vaccinweigeraars ook die anticoronapillen weigeren, omdat die net als de vaccins uit de labo's van die boosaardige en onbetrouwbare farmasector zijn ontsproten?Dat tot voor kort slechts enkele verre gebieden de algemene vaccinatieplicht hadden ingevoerd, gebruikte onze federale premier als een excuus om dat idee in ons land van de hand te wijzen. Maar nu Oostenrijk de coronavaccinatie al oplegt, en almaar meer vooraanstaande politici in Duitsland diezelfde weg willen opgaan, is het veel minder gemakkelijk weg te lachen.Alleen voorspelt het weinig goeds dat de verplichte vaccinatie voor gezondheidswerkers in ons land - een no-brainer - al zoveel weerstand oproept, en zelfs even uitgroeide tot een splijtzwam bij onze toppolitici. Een vakbond die dreigende taal spreekt en politici die hun kar keren, verzieken het debat. Dat belooft voor later, want wat als iemand het in zijn of haar hoofd zou halen om bijvoorbeeld, net zoals in de VS, ambtenaren te dwingen om zich te laten vaccineren?Uiteraard zal een erg gedreven fractie van de bevolking nooit buigen voor een opgelegde vaccinatie. Zij zullen de bluts met de buil moeten nemen, en hun sociale en professionele leven drastisch ingeperkt zien, tot de strijd tegen het coronavirus is gewonnen en covid-19 hopelijk gedegradeerd zal zijn tot een jaarlijks weerkerende, seizoensgebonden ziekte die zoals griep efficiënt kan worden ingedijkt. Hopelijk is dat volgend jaar al het geval.Hoe dan ook staat vast dat de aanpak van de pandemie strakker moet worden geregisseerd. Het is in deze crisis al vaak gebleken dat we hier echt niet goed zijn in het ontwikkelen van een sense of urgency: zie ook het dralen met het boostervaccin, dat er nu echt wel heel snel moet komen voor de hele volwassen bevolking. Het is niet bepaald een donderslag bij heldere hemel dat de werkzaamheid van onze coronavaccins taant na een handvol maanden, en dus moet worden opgepept met een nieuwe prik. Of de regering de daadkracht zal hebben om uiteindelijk een vaccinatieplicht aan te kondigen, is zeer de vraag. Intussen blijven we rustig aanmodderen met coronamaatregelen die iedereen al lang de strot uitkomen, en van ons allemaal een bende coronasukkels maken.