"De Europese Centrale Bank is er om prijsstabiliteit na te streven en niet om de houdbaarheid van de schuld te vrijwaren", waarschuwt gouverneur Pierre Wunsch in het jaarverslag van de Nationale Bank. Politici lijken zich iets te comfortabel te nestelen in het vangnet van de ultralage rentevoeten en het extreem soepele geldbeleid van de ECB.

Een torenhoog begrotingstekort? Een oplopende schuld? Een zware crisis? Iedereen kan er de ogen voor sluiten, zolang de rente laag blijft en de ECB de nieuwe schulden opkoopt. Ook de regering-De Croo verwart het tijdelijke met het eeuwige. Ze heeft met een kordaat ingrijpen de economische klap van de coronacrisis grotendeels opgevangen en de economie voor nog veel erger behoed, maar over de factuur lijkt niemand zich zorgen te maken.

Regering gokt met onze welvaart.

Niemand maakt werk van een afbetalingsplan door de fundamenten van de economie te versterken. Integendeel: de regering verhoogt de pensioenen en de lonen van het zorgpersoneel, op een ogenblik dat de coronacrisis ons collectief armer maakt. Dat beleid is verdedigbaar, als je ook maatregelen neemt die de werkgelegenheid en de productiviteit aanzwengelen. Aan dat front blijft het stil.

Kan België met een schuldgraad van 116 procent, een structureel begrotingstekort van 6 procent en overheidsuitgaven van 55 procent van het bbp ook de volgende zware crisis opvangen? Wellicht wel, op voorwaarde dat de rente voor eeuwig en drie dagen heel laag blijft. Dat is geen zekerheid. Het is best mogelijk dat de handen van de ECB dan gebonden zijn, bijvoorbeeld omdat er een opstoot van inflatie is.

De federale regering gokt met de welvaart van haar burgers als ze rekent op de ECB om ook de volgende crisis op te vangen. Houd je lot in eigen handen en bouw zelf een veilige buffer op.

"De Europese Centrale Bank is er om prijsstabiliteit na te streven en niet om de houdbaarheid van de schuld te vrijwaren", waarschuwt gouverneur Pierre Wunsch in het jaarverslag van de Nationale Bank. Politici lijken zich iets te comfortabel te nestelen in het vangnet van de ultralage rentevoeten en het extreem soepele geldbeleid van de ECB. Een torenhoog begrotingstekort? Een oplopende schuld? Een zware crisis? Iedereen kan er de ogen voor sluiten, zolang de rente laag blijft en de ECB de nieuwe schulden opkoopt. Ook de regering-De Croo verwart het tijdelijke met het eeuwige. Ze heeft met een kordaat ingrijpen de economische klap van de coronacrisis grotendeels opgevangen en de economie voor nog veel erger behoed, maar over de factuur lijkt niemand zich zorgen te maken. Niemand maakt werk van een afbetalingsplan door de fundamenten van de economie te versterken. Integendeel: de regering verhoogt de pensioenen en de lonen van het zorgpersoneel, op een ogenblik dat de coronacrisis ons collectief armer maakt. Dat beleid is verdedigbaar, als je ook maatregelen neemt die de werkgelegenheid en de productiviteit aanzwengelen. Aan dat front blijft het stil. Kan België met een schuldgraad van 116 procent, een structureel begrotingstekort van 6 procent en overheidsuitgaven van 55 procent van het bbp ook de volgende zware crisis opvangen? Wellicht wel, op voorwaarde dat de rente voor eeuwig en drie dagen heel laag blijft. Dat is geen zekerheid. Het is best mogelijk dat de handen van de ECB dan gebonden zijn, bijvoorbeeld omdat er een opstoot van inflatie is. De federale regering gokt met de welvaart van haar burgers als ze rekent op de ECB om ook de volgende crisis op te vangen. Houd je lot in eigen handen en bouw zelf een veilige buffer op.