De beslissing van Vlaams minister van Sport Ben Weyts (N-VA) om indoorsportactiviteiten met nauw contact voor mensen ouder dan twaalf tot nader order te verbieden, is de juiste, maar komt rijkelijk laat. Trends wees eerder op het potentiële virusverspreidingsgevaar bij sportwedstrijden, want elke week vormt elke speler of speelster in elke wedstrijd van elke club een potentiële broeihaard van besmettingen. En dat geldt in de eerste plaats voor wedstrijden of trainingssessies in vaak ondermaats verluchte indoorsporthallen.

Zelfs een klein kind weet dat afstand houden bij sporten als basketbal onmogelijk is. Dat zijn zonder meer contactsporten, waarbij spelers of speelsters zwoegend en zwetend in elkaars gezicht hijgen. Een heerlijk feest voor een virus als covid-19. Hetzelfde geldt voor andere sporten als handbal, volleybal, voetbal en korfbal. En een keuze hebben teamsporters ook niet. Ze moeten er altijd helemaal voor gaan, of ze verliezen hun plaats in het team.

Het binnensportfeestje van covid-19 stopt rijkelijk laat.

Uiteraard stonden en staan de clubs niet te springen om hun leden wegens corona verplicht op non-actief te zetten. Maar clubs volgen wel de beslissingen van de sportfederaties. Dat die samen met de bevoegde minister die moeilijke knoop niet sneller hebben doorgehakt, is erg jammer. Moest het aantal besmettingen met covid-19 dan echt eerst helemaal de pan uit swingen voor deze perfect logische beslissing werd genomen?

Maar beter laat dan nooit, zeker? Alleen zal het niet volstaan enkel in te grijpen bij indoorsporten. Benieuwd of onze sportfederaties en bevoegde minister het ook aandurven buitensporten als voetbal, hockey of korfbal - want die laatste heeft zowel een binnen- als buitenseizoen - aan coronabanden te leggen. Want geloven dat bij teamsporten buiten wél afstand kan gehouden worden, is een gevaarlijke illusie.

De beslissing van Vlaams minister van Sport Ben Weyts (N-VA) om indoorsportactiviteiten met nauw contact voor mensen ouder dan twaalf tot nader order te verbieden, is de juiste, maar komt rijkelijk laat. Trends wees eerder op het potentiële virusverspreidingsgevaar bij sportwedstrijden, want elke week vormt elke speler of speelster in elke wedstrijd van elke club een potentiële broeihaard van besmettingen. En dat geldt in de eerste plaats voor wedstrijden of trainingssessies in vaak ondermaats verluchte indoorsporthallen.Zelfs een klein kind weet dat afstand houden bij sporten als basketbal onmogelijk is. Dat zijn zonder meer contactsporten, waarbij spelers of speelsters zwoegend en zwetend in elkaars gezicht hijgen. Een heerlijk feest voor een virus als covid-19. Hetzelfde geldt voor andere sporten als handbal, volleybal, voetbal en korfbal. En een keuze hebben teamsporters ook niet. Ze moeten er altijd helemaal voor gaan, of ze verliezen hun plaats in het team.Uiteraard stonden en staan de clubs niet te springen om hun leden wegens corona verplicht op non-actief te zetten. Maar clubs volgen wel de beslissingen van de sportfederaties. Dat die samen met de bevoegde minister die moeilijke knoop niet sneller hebben doorgehakt, is erg jammer. Moest het aantal besmettingen met covid-19 dan echt eerst helemaal de pan uit swingen voor deze perfect logische beslissing werd genomen?Maar beter laat dan nooit, zeker? Alleen zal het niet volstaan enkel in te grijpen bij indoorsporten. Benieuwd of onze sportfederaties en bevoegde minister het ook aandurven buitensporten als voetbal, hockey of korfbal - want die laatste heeft zowel een binnen- als buitenseizoen - aan coronabanden te leggen. Want geloven dat bij teamsporten buiten wél afstand kan gehouden worden, is een gevaarlijke illusie.