De radicale roep van Groen en andere linkse partijen om de salariswagen met één pennentrek af te schaffen en het extralegale voordeel te herverdelen over alle werknemers is onredelijk en onrechtvaardig. Niemand in dit land van slechte wegen en hoge lasten zit te wachten op nog een belastingverhoging, maar de pleitbezorgers van de duurzaamheid hebben wel een punt als ze wijzen op de verstikkende immobiliteit op onze verkeersassen.

De verkeersellende doet meer en meer pendelaars kiezen voor alternatieve vervoersvormen. De vloot bedrijfsfietsen, al dan niet elektrisch, groeit spectaculair. In de steden struikel je over een aanbod van deelsteps, deelfietsen, deelscooters en deelwagens. Ook de meest hardnekkige autofan overweegt tegenwoordig verschillende vervoersmiddelen te combineren. Vandaag zie je forenzen parkeren aan de rand van de stad en een plooifiets uit de koffer halen. De last mile naar hun afspraak doen ze op twee wielen.

Geef het mobiliteitsbudget een faire kans.

Multimodaal is de toekomst en het langverwachte mobiliteitsbudget kan de shift naar minder vervuilend en vlotter verkeer alleen maar versnellen. De punten en komma's van de nieuwe regeling hebben veel weg van doorgeslagen regelneverij. Alles kan beter. Maar het budgetneutrale alternatief voor de bedrijfswagen biedt tenminste andere oplossingen voor wie aan de structurele files wil ontsnappen.

Werkgevers en werknemers, geef het mobiliteitsbudget een faire kans. Het is een vrijwillig systeem, maar elke werkgever met bedrijfswagens in de vloot zou het op zijn minst moeten overwegen met het mobiliteitsbudget aan de slag te gaan. De werknemers van de toekomst zijn vragende partij om zich anders te verplaatsen. Met het mobiliteitsbudget kan een deel van het bedrijfswagenpark eindelijk worden geëlektrificeerd en kunnen de autokilometers naar beneden door meer te kiezen voor alternatieven. Twee vliegen in één klap, waar wachten we op?