Net voor het paasweekend kondigde premier Charles Michel (MR) aan dat de regering een akkoord heeft bereikt over de zware beroepen. Maar eigenlijk wordt gewoon groen licht gegeven aan minister van Pensioenen Daniel Bacquelaine (MR) om met de sociale partners een lijst met zware beroepen op te stellen.
...

Net voor het paasweekend kondigde premier Charles Michel (MR) aan dat de regering een akkoord heeft bereikt over de zware beroepen. Maar eigenlijk wordt gewoon groen licht gegeven aan minister van Pensioenen Daniel Bacquelaine (MR) om met de sociale partners een lijst met zware beroepen op te stellen. De criteria die daarvoor in aanmerking komen, zijn zware fysieke belasting, een veiligheidsrisico en onregelmatige uren. Stress is een verzwarend criterium. Op basis daarvan zou iemand twee tot zes jaar vroeger kunnen stoppen met werken, maar nooit voor 60 jaar. De vraag is of over die lijst wel een overeenkomst kan worden bereikt. Voor de vakbonden zal die zo lang mogelijk moeten zijn. De werkgevers zijn niet enthousiast, en gelijk hebben ze. De regeling die de regering voor ambtenaren heeft uitgewerkt, zal model staan voor die van de privéwerknemers. Maar dat stelsel is een doorslag van vroegere regelingen in de overheidssector, waardoor mensen in bepaalde beroepen veel vroeger mochten stoppen met werken. De preferentiële tantièmes, die toelaten vroeger dan 65 jaar te stoppen, worden vervangen door een systeem dat van heel veel ambtenarenfuncties een zwaar beroep maakt. Lood om oud ijzer dus. Als die regeling voor ambtenaren in de privésector wordt gekopieerd, krijgen ook daar de meeste beroepen het predicaat 'zwaar beroep'. Heel veel werknemers kunnen dan op hun 60ste met pensioen. Een deal over de zware beroepen neutraliseert recente pensioenhervormingen zoals het optrekken van de leeftijd voor het vervroegd pensioen en het strenger brugpensioen.