De regering legt 558 miljoen euro op tafel voor de eerste fase van Myrrha. Dat is een verantwoorde keuze. De onderzoeksreactor zal vanaf 2026 medische isotopen produceren en onderzoek doen naar technologie om het kernafval te verminderen en minder lang radioactief te maken.
...

De regering legt 558 miljoen euro op tafel voor de eerste fase van Myrrha. Dat is een verantwoorde keuze. De onderzoeksreactor zal vanaf 2026 medische isotopen produceren en onderzoek doen naar technologie om het kernafval te verminderen en minder lang radioactief te maken. Dat Myrrha, en dus het kernafvalprobleem, wordt losgekoppeld van de sluiting van de kerncentrales, is een goede zaak. Die koppeling, en de verwijzingen naar de gevaren van nucleaire energie, speelt vooral in de kaart van olie- en gasbedrijven. Die hopen de vrijgekomen ruimte in de elektriciteitsbevoorrading op te vullen met gascentrales. Terwijl de vraag of de kerncentrales moeten sluiten, in de eerste plaats afhangt van de prioriteiten die de regering stelt. Willen we zo snel mogelijk naar een systeem met 100 procent hernieuwbare energie? Dan is de sluiting van het nucleaire productiepark zonder meer een optie. Of willen we zo veel mogelijk doen om de klimaatverandering onder controle te houden? Dan is het wellicht zinniger het aantal gascentrales af te bouwen, en een deel van de kernreactoren operationeel te houden, of zelfs te vervangen door kleine, meer flexibele reactoren. Myrrha is om nog een reden een verdedigbare investering. Zelf oplossingen onderzoeken is beter dan het probleem van het kernafval te negeren en door te schuiven naar de volgende generaties. Al blijft het opvallend dat andere landen met kerncentrales geen geld veil hebben voor iets wat ook hen aanbelangt. De Belgische inspanning moet voor de verantwoordelijken van Myrrha zowel een stimulans zijn als een oproep om voor de bouw van de volgende fases ook buitenlands geld aan te trekken.