Er woedt een oorlog in Europa, hoge energieprijzen teisteren onze koop- en concurrentiekracht, en de inflatie is in februari opgelopen tot bijna 10 procent. Je zou je voor minder schrap zetten voor een recessie. Maar kijk, de Nationale Bank verwacht voor dit jaar een economische groei van 2,4 procent. De komende drie jaar komen er 100.000 extra banen, zodat de werkloosheid onder controle blijft. Dure woorden als stagflatie en een langdurige loon-prijsspiraal durft de Nationale Bank nog niet in de mond te nemen.

De Belgische economie getuigt dus nog maar eens van een opmerkelijk incasseringsvermogen. Toch horen twee belangrijke voetnoten bij de relatief gunstige prognoses. Eén: de economie kan nu tegen een stevige stoot omdat ze nog herstelt van de pandemie. Zonder dat herstel was een recessie nu onafwendbaar geweest. Twee: de vooruitzichten zijn niet gebaseerd op een worstcasescenario. De groei blijft overeind zolang er geen volwaardig embargo komt op Russische energie en zolang de Belgische industrie niet stilvalt bij gebrek aan toelevering vanuit Rusland.

De Belgische economie is maar één klap verwijderd van het canvas.

Bij slechtere scenario's dreigt de veerkracht wél te breken. Nog duurdere energie zou definitief een streep trekken door een aantrekkende consumptie als drager van het herstel. Nog duurdere energie zou via de loonindexering de bedrijven een stevige pad in de korf zetten. Nu al stijgen de loonkosten met 13 procent in drie jaar. Gelukkig kunnen de bedrijven een deel van die hogere kosten opvangen door in te teren op de relatief hoge winstmarges, maar een deel van de kostenstijging vertaalt zich onherroepelijk in een aantasting van de concurrentiekracht en het verlies van marktaandeel op de exportmarkten. De geschiedenis leert dat een kleine, open economie als de Belgische op de eerste plaats haar concurrentiekracht moet verdedigen, om de welvaart veilig te stellen. Als straks de rust terugkeert op de energiemarkten en op het geopolitieke toneel, dan is het incasseringsvermogen van de Belgische economie nog net groot genoeg om overeind te blijven. We zijn echter maar één rake mep verwijderd van een kennismaking met het canvas.

Er woedt een oorlog in Europa, hoge energieprijzen teisteren onze koop- en concurrentiekracht, en de inflatie is in februari opgelopen tot bijna 10 procent. Je zou je voor minder schrap zetten voor een recessie. Maar kijk, de Nationale Bank verwacht voor dit jaar een economische groei van 2,4 procent. De komende drie jaar komen er 100.000 extra banen, zodat de werkloosheid onder controle blijft. Dure woorden als stagflatie en een langdurige loon-prijsspiraal durft de Nationale Bank nog niet in de mond te nemen.De Belgische economie getuigt dus nog maar eens van een opmerkelijk incasseringsvermogen. Toch horen twee belangrijke voetnoten bij de relatief gunstige prognoses. Eén: de economie kan nu tegen een stevige stoot omdat ze nog herstelt van de pandemie. Zonder dat herstel was een recessie nu onafwendbaar geweest. Twee: de vooruitzichten zijn niet gebaseerd op een worstcasescenario. De groei blijft overeind zolang er geen volwaardig embargo komt op Russische energie en zolang de Belgische industrie niet stilvalt bij gebrek aan toelevering vanuit Rusland.Bij slechtere scenario's dreigt de veerkracht wél te breken. Nog duurdere energie zou definitief een streep trekken door een aantrekkende consumptie als drager van het herstel. Nog duurdere energie zou via de loonindexering de bedrijven een stevige pad in de korf zetten. Nu al stijgen de loonkosten met 13 procent in drie jaar. Gelukkig kunnen de bedrijven een deel van die hogere kosten opvangen door in te teren op de relatief hoge winstmarges, maar een deel van de kostenstijging vertaalt zich onherroepelijk in een aantasting van de concurrentiekracht en het verlies van marktaandeel op de exportmarkten. De geschiedenis leert dat een kleine, open economie als de Belgische op de eerste plaats haar concurrentiekracht moet verdedigen, om de welvaart veilig te stellen. Als straks de rust terugkeert op de energiemarkten en op het geopolitieke toneel, dan is het incasseringsvermogen van de Belgische economie nog net groot genoeg om overeind te blijven. We zijn echter maar één rake mep verwijderd van een kennismaking met het canvas.