In 1925 startten Henri Flachs en zijn echtgenote Berthe op de Ninoofse Steenweg in Brussel met een manufacture générale de crins. De familie Flachs bewerkte er natuurlijke grondstoffen zoals dierenhaar, kapok, veren, dons en wol tot vullingsmateriaal voor onder meer kussens. In de jaren vijftig kwam de twee zonen, Georges en Albert, bij de zaak. De kmo verschoof haar activiteiten en begon met de productie van hoofdkussens en dekbedden. In 1958 nam het familiebedrijf zijn intrek in een voormalige brouwerij in Linkebeek. De bedrijfsnaam Plumka, een verwijzing naar pluimen, dateert van 1960.
...

In 1925 startten Henri Flachs en zijn echtgenote Berthe op de Ninoofse Steenweg in Brussel met een manufacture générale de crins. De familie Flachs bewerkte er natuurlijke grondstoffen zoals dierenhaar, kapok, veren, dons en wol tot vullingsmateriaal voor onder meer kussens. In de jaren vijftig kwam de twee zonen, Georges en Albert, bij de zaak. De kmo verschoof haar activiteiten en begon met de productie van hoofdkussens en dekbedden. In 1958 nam het familiebedrijf zijn intrek in een voormalige brouwerij in Linkebeek. De bedrijfsnaam Plumka, een verwijzing naar pluimen, dateert van 1960. Sinds 2009 staan Nathalie en Jacques Flachs, de kinderen van Albert, aan het roer van Plumka. Het bedrijf staat nog altijd bekend voor zijn producten op basis van natuurlijke grondstoffen, maar de productie werd intussen uitgebreid met een lijn van dekbedden en hoofdkussens in polyestervezels. Nathalie Flachs benadrukt dat Plumka traditie en ambacht combineert met innovatie. "In ons atelier in Linkebeek werken we nog altijd met machines in hout die onze grootvader heeft gebouwd. Tegelijk draaien hier zeer geavanceerde, hoogtechnologische machines." Plumka stelt vijftien mensen te werk en realiseert een jaarlijkse omzet tussen 2,5 en 3 miljoen euro. De verkoop gebeurt in multimerkenwinkels van beddengoed, in meubelzaken en in de winkel aan het atelier in Linkebeek. Plumka haalt zijn grondstoffen uitsluitend bij Europese leveranciers. Pluimen en dons haalt Plumka bij ganzen- en eendenkwekerijen die gecertificeerd zijn met het Responsible Down Standard-label. Dat label waakt erover dat de kwekerijen op een diervriendelijke manier werken. Naast de pluimen- en donsdekens maakt Plumka ook dekbedden met een synthetische vulling en dekbedden met 'andere natuurlijke materialen'. "Dat natuurlijk materiaal is lyocell", verduidelijkt Nathalie Flachs, de CEO van Plumka. "Wij hebben gekozen voor lyocell van het merk Tencel van de Oostenrijkse producent Lenzing. De basisgrondstof voor de lyocellvezels is pulp van eucalyptushout."In de kaardmachine worden de lyocellvezels losgemaakt, ontward en met grote kammen in dezelfde richting georiënteerd. "Op die manier ontstaat er een dun vlies", legt Nathalie Flachs uit. "In functie van het gewenste gewicht voor het dekbed maken we zo in verschillende fasen lagen."De lagen worden vervolgens op elkaar gelegd. Tussen elke vezellaag zit een luchtlaag. "Meer vezellagen betekent dus ook meer lucht. En die lucht is belangrijk, want ze draagt in grote mate bij tot het isolerend effect van het dekbed", zegt Nathalie Flachs.Op enorme naaimachines met tien tot twaalf naalden worden de vezellagen vastgestikt tussen twee lagen stof. "In tegenstelling tot veel andere producenten volgen we voor het binnenstiksel geen lijnenpatroon, maar werken we met open vierkanten", legt Nathalie Flachs uit. "Dit speciale patroon zorgt voor een optimale stabilisatie van de vezels."Aan de uitgang van de machine wordt het dekbed gesneden. Daarna stikken de naaisters er een zoom rond om het te sluiten. "Dat is grotendeels een manueel proces", zegt Nathalie Flachs. "Een bewuste keuze, want met de automatische naaimachines kan je alleen afgeronde kanten stikken. Wij willen vierkante kanten omdat het dekbed dan beter op zijn plaats blijft in het overtrek."De dekbedden worden opgeplooid, opgerold en in zakken verpakt. In stoffen zakken, want Plumka weert plastic. "Dat is niet alleen een duurzaamheidskeuze, het heeft ook te maken met de specificiteit van onze dekbedden", verklaart Nathalie Flachs. "Door de vele luchtlagen zijn dekbedden erg volumineus. Dat is nadelig voor het transport en de opslag. Met een plastic zak die je vacuüm trekt, kan je het volume beperken. Maar dat willen we juist niet, want een dekbed heeft die lucht nodig voor zijn isolerende eigenschappen. Een stoffen zak is bovendien herbruikbaar, bijvoorbeeld als linnenzak voor wasgoed."