Om het personeel te kunnen betalen, moet de intercommunale geld lenen. De bedragen die klanten moeten betalen, lopen op. Een oplossing is niet in zicht.

Softwareproblemen

Een jaar geleden schakelde de Brusselse intercommunale Vivaqua, die drinkwater levert aan alle negentien Brusselse gemeentes en vier gemeentes in Waals-Brabant, voor het beheer van de klantengegevens over naar een nieuw softwaresysteem.

Die update moest de administratie slagvaardiger maken, maar draaide uit op een nachtmerrie. "Bij het overzetten van de klantengegevens zijn grote problemen opgedoken", legt woordvoerster Saar Vanderplaetsen uit aan De Standaard. "Daardoor zijn de gegevens van tienduizenden klanten niet correct overgeplaatst."

De gevolgen zijn niet min. Al maandenlang slaagt Vivaqua er niet in om naar grote delen van het klantenbestand tussentijdse voorschotfacturen of eindafrekeningen te sturen. Volgens Vanderplaetsen zijn er vandaag nog steeds "grote achterstanden" bij de inning van betalingen bij iets meer dan één op de vier klanten, ruwweg 90.000 aansluitingen.

Geld lenen

"De gelden die we innen bij onze abonnees zijn onze grootste bron van inkomsten. We krijgen geen subsidies", aldus Vanderplaetsen.

Om het personeel en facturen van onderaannemers nog te kunnen betalen, zag Vivaqua geen andere mogelijkheid dan verschillende kortlopende leningen aan te gaan bij kredietinstellingen. Exacte ­bedragen deelt Vivaqua niet mee, maar Vanderplaetsen spreekt over "ettelijke miljoenen".

Ook voor de klanten zelf zijn er gevolgen. Wie maandenlang geen tussentijdse voorschotfacturen ontvangt, krijgt op een dag onherroepelijk een hoge eindafrekening in de bus. Zelfs al zijn de Brusselse watertarieven bij de laagste van het land, toch gaat het voor een doorsnee gezin snel over 300 euro per jaar.

Om het personeel te kunnen betalen, moet de intercommunale geld lenen. De bedragen die klanten moeten betalen, lopen op. Een oplossing is niet in zicht.Een jaar geleden schakelde de Brusselse intercommunale Vivaqua, die drinkwater levert aan alle negentien Brusselse gemeentes en vier gemeentes in Waals-Brabant, voor het beheer van de klantengegevens over naar een nieuw softwaresysteem. Die update moest de administratie slagvaardiger maken, maar draaide uit op een nachtmerrie. "Bij het overzetten van de klantengegevens zijn grote problemen opgedoken", legt woordvoerster Saar Vanderplaetsen uit aan De Standaard. "Daardoor zijn de gegevens van tienduizenden klanten niet correct overgeplaatst."De gevolgen zijn niet min. Al maandenlang slaagt Vivaqua er niet in om naar grote delen van het klantenbestand tussentijdse voorschotfacturen of eindafrekeningen te sturen. Volgens Vanderplaetsen zijn er vandaag nog steeds "grote achterstanden" bij de inning van betalingen bij iets meer dan één op de vier klanten, ruwweg 90.000 aansluitingen. "De gelden die we innen bij onze abonnees zijn onze grootste bron van inkomsten. We krijgen geen subsidies", aldus Vanderplaetsen. Om het personeel en facturen van onderaannemers nog te kunnen betalen, zag Vivaqua geen andere mogelijkheid dan verschillende kortlopende leningen aan te gaan bij kredietinstellingen. Exacte ­bedragen deelt Vivaqua niet mee, maar Vanderplaetsen spreekt over "ettelijke miljoenen". Ook voor de klanten zelf zijn er gevolgen. Wie maandenlang geen tussentijdse voorschotfacturen ontvangt, krijgt op een dag onherroepelijk een hoge eindafrekening in de bus. Zelfs al zijn de Brusselse watertarieven bij de laagste van het land, toch gaat het voor een doorsnee gezin snel over 300 euro per jaar.