Er gaat bijna geen dag voorbij of een onderneming die er maar niet in slaagt werkkrachten te vinden haalt het nieuws. Ondanks de economische onzekerheid door de stijgende inflatie, de oorlog in Oekraïne en de verstoorde logistieke aanvoerlijnen ten gevolge van het strikte coronabeleid in China, blijft de arbeidsmarkt hier op volle toeren draaien.

België staat met de spanning op de arbeidsmarkt al maanden bovenaan in de Europese ranglijsten. De ernst van de situatie kan moeilijk worden overschat. Ondernemingen die niet de juiste werkkrachten vinden, worden in hun groei gefnuikt. Het is niet meer dan normaal dat de regeringen maatregelen nemen om de krapte aan te pakken. Het zijn de bedrijven die de jobs creëren, maar het is aan de overheid om voor een raamwerk te zorgen dat helpt om de vacatures in te vullen. Dat kan door een klassiek beleid van de wortel en de stok te voeren, waarbij niet-werkenden er financieel toe worden aangezet een baan te zoeken, en door werkonwilligen te bestraffeb. Maar de beleidsmaatregelen blijven ondermaats. Het arbeidsmarktbeleid van de federale regering is een mager beestje. De activering van werkzoekenden en de bestraffing van werkonwilligen door de regionale regeringen voldoen niet.

Bedrijven moeten krapte zelf oplossen.

Meer en meer bedrijven hebben hun conclusie getrokken: ze zullen de arbeidskrapte zelf moeten oplossen. Dat doen ze ook, blijkt uit getuigenissen die Trends verzamelde. Een uitgekiend hr-beleid waarbij nieuwkomers groeimogelijkheden krijgen, in verschillende functies aan de slag kunnen, met aandacht voor de work-lifebalans en hybride werk, helpen de arbeidsschaarste te counteren. Het toont de wendbaarheid van onze bedrijven, en is tegelijk een pijnlijk teken van een gebrekkig beleid.

Er gaat bijna geen dag voorbij of een onderneming die er maar niet in slaagt werkkrachten te vinden haalt het nieuws. Ondanks de economische onzekerheid door de stijgende inflatie, de oorlog in Oekraïne en de verstoorde logistieke aanvoerlijnen ten gevolge van het strikte coronabeleid in China, blijft de arbeidsmarkt hier op volle toeren draaien. België staat met de spanning op de arbeidsmarkt al maanden bovenaan in de Europese ranglijsten. De ernst van de situatie kan moeilijk worden overschat. Ondernemingen die niet de juiste werkkrachten vinden, worden in hun groei gefnuikt. Het is niet meer dan normaal dat de regeringen maatregelen nemen om de krapte aan te pakken. Het zijn de bedrijven die de jobs creëren, maar het is aan de overheid om voor een raamwerk te zorgen dat helpt om de vacatures in te vullen. Dat kan door een klassiek beleid van de wortel en de stok te voeren, waarbij niet-werkenden er financieel toe worden aangezet een baan te zoeken, en door werkonwilligen te bestraffeb. Maar de beleidsmaatregelen blijven ondermaats. Het arbeidsmarktbeleid van de federale regering is een mager beestje. De activering van werkzoekenden en de bestraffing van werkonwilligen door de regionale regeringen voldoen niet. Meer en meer bedrijven hebben hun conclusie getrokken: ze zullen de arbeidskrapte zelf moeten oplossen. Dat doen ze ook, blijkt uit getuigenissen die Trends verzamelde. Een uitgekiend hr-beleid waarbij nieuwkomers groeimogelijkheden krijgen, in verschillende functies aan de slag kunnen, met aandacht voor de work-lifebalans en hybride werk, helpen de arbeidsschaarste te counteren. Het toont de wendbaarheid van onze bedrijven, en is tegelijk een pijnlijk teken van een gebrekkig beleid.