Plaats van afspraak is The Pharmacy in Knokke. Hannah Van Ongevalle (28) studeert theater, maar belandt op haar 25e achter de bar. In 2014 wordt ze verkozen tot beste bartender van België. Een jaar later publiceert ze haar eerste boek Come take a sip with me, waarin ze tips & tricks geeft om onvergetelijke cocktails te maken. In het boek zwaaien topchefs Sergio Herman, Peter Goossens en Sophie Dumont haar lof toe. Samen met haar broer en haar vader bestiert ze The Pharmacy, een knusse cocktailbar vol antiek in Knokke.

In The Pharmacy stelt Hannah een nieuwe cocktail samen, speciaal voor haar interviewer, Thierry Neuville. Hannah: "Het is een eenvoudige cocktail, maar we gebruiken er een daring techniek voor."In de shaker: 15 ml Suze, 25 ml Mary White Vodka en drie scheutjes aromatische Peychaud's Bitters. De techniek: throwing, of de drank van de ene beker in de andere gieten, met een zo groot mogelijk hoogteverschil. Wie weinig in bars komt, denkt maar aan Marokkaanse theerituelen. Throwing is de beste techniek om de aroma's te bevrijden en toch de smaak van de champagne te bewaren. De afwerking: de cocktail in het glas wordt aangevuld met een heerlijke scheut Cordon Rouge Mumm. Verstuif er wat Pernod-absint over en klaar.

Thierry Neuville: Je bent verkozen tot de beste bartender van België en behoort wereldwijd tot de top 12. Verandert dat jouw kijk op de wereld, en hoe de wereld naar jou kijkt?

Hannah Van Ongevalle: "Die verkiezing uit 2014 gaf mijn carrière een duwtje in de rug. Het spoort mij aan om nóg beter te worden. Ik werk nóg harder, ik wil nóg meer leren over nieuwe technieken en cocktails. Die verkiezing zorgt er ook voor dat ik veel reis en veel interessante mensen ontmoet. Hoewel er in de wereld honderdduizenden bartenders zijn, is de community toch klein. Eenmaal je in die community bekend bent, word je overal uitgenodigd en maak je wereldwijd nieuwe vrienden."

Thierry: Vind je jezelf ambitieus?

Hannah: "Absoluut. Ik ben ambitieus geboren, denk ik. Amper acht jaar oud was ik toen ik met theater begon. Op mijn elfde vertelde ik mijn ouders dat ik een Oscar ging winnen. Nog eens drie jaar later vertrok ik als veertienjarige snotneus naar Amerika, op zoek naar het gouden beeldje. In mijn eentje. Ik dacht dat het een kleintje zou zijn om een rol in een succesvolle film te versieren en stante pede op het grote podium te belanden. Dat plan viel jammer genoeg in het water. (lacht) Maar of het nu zo'n zotte kinderdroom is of de ambitie die mij nu drijft: altijd krijg ik enorm veel steun van mijn familie en vrienden. Dat is van wezenlijk belang, want als je ambitieus bent, is het niet altijd gemakkelijk om je relaties te verzorgen en er voldoende tijd voor vrij te maken. Slechts als je vrienden en je familie je steunen, kan je ambitie onbegrensd zijn."

Thierry: Kwetst kritiek je?

Hannah: "Keihard zelfs, ook al ben ik zelf mijn grootste criticus. Na elke opdracht vraag ik aan de mensen wat ze vonden van de cocktails, van de service. Als ze ook maar één puntje van kritiek hebben, snijdt dat diep. Daar kunnen de twintig positieve opmerkingen die er misschien ook waren, niets aan veranderen. Maar ik besef verduiveld goed dat ik die negatieve commentaren nodig heb om vooruitgang te maken. Kritiek is een opstapje naar succes."

COMPETITIE IN DE FAMILIE

Thierry: Je werkt nagenoeg dag en nacht. Waar haal je die energie vandaan?

Hannah: "Ik heb de meest fascinerende job ter wereld. Tot mijn 25e was ik op zoek, onrustig. Ik heb theater gestudeerd en op verschillende plaatsen in Europa gewoond. Elke keer raakte ik snel verveeld en ging ik op zoek naar een nieuwe uitdaging, een nieuwe plek om te leven. Alles moest altijd nieuw zijn. Goed drie jaar geleden besefte ik dat het tijd werd om iets te vinden waarin ik mij met hart en ziel kon verliezen."

Thierry: Je job is onlosmakelijk verbonden met feesten en plezier maken. Maar wat doe jij als je iets te vieren hebt?

Hannah: "Dat het altijd feesten is, is een misverstand. Het is hard werken. Ik ben verzot op mijn job als bartender, maar ik ben ook verlekkerd op heerlijke gerechten. Ik drink graag, ik eet graag. Als ik vrije tijd heb, ga ik graag naar andere bars, maar ook op restaurant. Als bartender kun je heel veel leren van chefs en nieuwe smaken ontdekken die je dan van de keuken naar de bar kunt vertalen. Wat ik ook graag doe, is samen met mijn vriend schandalig veel series bekijken. Dat is mijn manier om te relaxen, te vieren en mijn batterijen op te laden."

Thierry: Wie speelt er een belangrijke rol in je leven en je carrière?

Hannah: "Het zal wel klef klinken, maar het is de eerlijke waarheid: mijn toekomstige echtgenoot. Mijn job vraagt veel van mij en vreet tijd en energie. Soms klop ik dagen van wel 20 uur. Dan heb je iemand nodig die voor je zorgt, die je door en door kent en ziet wanneer het je te veel wordt. Iemand die op het juiste moment zegt: 'Relax nu even, ik zal even iets lekkers voor je maken en je kijkt maar wat naar Sex and the City.' Mijn verloofde zorgt ervoor dat ik niet helemaal gek word en kan blijven presteren. Spelen ook een cruciale rol: mijn broer en mijn vader. Samen maken we van The Pharmacy een succes. We delen dezelfde passies. Geloof me, niemand kan Kerstmis vieren zoals wij dat thuis doen. Elk familiefeestje draait ook steevast uit op een kleine cocktailcompetitie."

EEN COCKTAIL MET HAM

Thierry: Durf je dingen te doen die buiten de grenzen vallen?

Hannah: "Absoluut. Het is zelfs een eigenschap die naar boven kwam tijdens de competitie die me de titel van beste bartender heeft opgeleverd. Toen ik deelnam aan die wedstrijd had ik nog maar zeven maanden ervaring. Tijdens een van de proeven maakte ik een cocktail met ham. Ik zag de gezichten van de juryleden verkrampen. Ik zag ze denken: 'Nee, Hannah, verknal het nu niet!' Tegen hun verwachtingen in viel het resultaat in de smaak."

Thierry: Heb je een levensmotto?

Hannah: "Al sinds mijn elfde ben ik verzot op goede quotes, citaten die iets over mezelf vertellen. Drie jaar geleden stootte ik op een uitspraak die me op het lijf geschreven is. Het is wijsheid van de Amerikaanse dichter Maya Angelou: 'Mensen vergeten wat je zegt of doet, maar vergeten nooit hoe je hen liet voelen.' Ik kan alleen maar een goede bartender zijn als ik mijn gasten een goed gevoel geef."

www.mumm.com

www.the-pharmacy.be

Plaats van afspraak is The Pharmacy in Knokke. Hannah Van Ongevalle (28) studeert theater, maar belandt op haar 25e achter de bar. In 2014 wordt ze verkozen tot beste bartender van België. Een jaar later publiceert ze haar eerste boek Come take a sip with me, waarin ze tips & tricks geeft om onvergetelijke cocktails te maken. In het boek zwaaien topchefs Sergio Herman, Peter Goossens en Sophie Dumont haar lof toe. Samen met haar broer en haar vader bestiert ze The Pharmacy, een knusse cocktailbar vol antiek in Knokke. In The Pharmacy stelt Hannah een nieuwe cocktail samen, speciaal voor haar interviewer, Thierry Neuville. Hannah: "Het is een eenvoudige cocktail, maar we gebruiken er een daring techniek voor."In de shaker: 15 ml Suze, 25 ml Mary White Vodka en drie scheutjes aromatische Peychaud's Bitters. De techniek: throwing, of de drank van de ene beker in de andere gieten, met een zo groot mogelijk hoogteverschil. Wie weinig in bars komt, denkt maar aan Marokkaanse theerituelen. Throwing is de beste techniek om de aroma's te bevrijden en toch de smaak van de champagne te bewaren. De afwerking: de cocktail in het glas wordt aangevuld met een heerlijke scheut Cordon Rouge Mumm. Verstuif er wat Pernod-absint over en klaar.Thierry Neuville: Je bent verkozen tot de beste bartender van België en behoort wereldwijd tot de top 12. Verandert dat jouw kijk op de wereld, en hoe de wereld naar jou kijkt?Hannah Van Ongevalle: "Die verkiezing uit 2014 gaf mijn carrière een duwtje in de rug. Het spoort mij aan om nóg beter te worden. Ik werk nóg harder, ik wil nóg meer leren over nieuwe technieken en cocktails. Die verkiezing zorgt er ook voor dat ik veel reis en veel interessante mensen ontmoet. Hoewel er in de wereld honderdduizenden bartenders zijn, is de community toch klein. Eenmaal je in die community bekend bent, word je overal uitgenodigd en maak je wereldwijd nieuwe vrienden."Thierry: Vind je jezelf ambitieus?Hannah: "Absoluut. Ik ben ambitieus geboren, denk ik. Amper acht jaar oud was ik toen ik met theater begon. Op mijn elfde vertelde ik mijn ouders dat ik een Oscar ging winnen. Nog eens drie jaar later vertrok ik als veertienjarige snotneus naar Amerika, op zoek naar het gouden beeldje. In mijn eentje. Ik dacht dat het een kleintje zou zijn om een rol in een succesvolle film te versieren en stante pede op het grote podium te belanden. Dat plan viel jammer genoeg in het water. (lacht) Maar of het nu zo'n zotte kinderdroom is of de ambitie die mij nu drijft: altijd krijg ik enorm veel steun van mijn familie en vrienden. Dat is van wezenlijk belang, want als je ambitieus bent, is het niet altijd gemakkelijk om je relaties te verzorgen en er voldoende tijd voor vrij te maken. Slechts als je vrienden en je familie je steunen, kan je ambitie onbegrensd zijn."Thierry: Kwetst kritiek je?Hannah: "Keihard zelfs, ook al ben ik zelf mijn grootste criticus. Na elke opdracht vraag ik aan de mensen wat ze vonden van de cocktails, van de service. Als ze ook maar één puntje van kritiek hebben, snijdt dat diep. Daar kunnen de twintig positieve opmerkingen die er misschien ook waren, niets aan veranderen. Maar ik besef verduiveld goed dat ik die negatieve commentaren nodig heb om vooruitgang te maken. Kritiek is een opstapje naar succes."Thierry: Je werkt nagenoeg dag en nacht. Waar haal je die energie vandaan?Hannah: "Ik heb de meest fascinerende job ter wereld. Tot mijn 25e was ik op zoek, onrustig. Ik heb theater gestudeerd en op verschillende plaatsen in Europa gewoond. Elke keer raakte ik snel verveeld en ging ik op zoek naar een nieuwe uitdaging, een nieuwe plek om te leven. Alles moest altijd nieuw zijn. Goed drie jaar geleden besefte ik dat het tijd werd om iets te vinden waarin ik mij met hart en ziel kon verliezen."Thierry: Je job is onlosmakelijk verbonden met feesten en plezier maken. Maar wat doe jij als je iets te vieren hebt?Hannah: "Dat het altijd feesten is, is een misverstand. Het is hard werken. Ik ben verzot op mijn job als bartender, maar ik ben ook verlekkerd op heerlijke gerechten. Ik drink graag, ik eet graag. Als ik vrije tijd heb, ga ik graag naar andere bars, maar ook op restaurant. Als bartender kun je heel veel leren van chefs en nieuwe smaken ontdekken die je dan van de keuken naar de bar kunt vertalen. Wat ik ook graag doe, is samen met mijn vriend schandalig veel series bekijken. Dat is mijn manier om te relaxen, te vieren en mijn batterijen op te laden."Thierry: Wie speelt er een belangrijke rol in je leven en je carrière?Hannah: "Het zal wel klef klinken, maar het is de eerlijke waarheid: mijn toekomstige echtgenoot. Mijn job vraagt veel van mij en vreet tijd en energie. Soms klop ik dagen van wel 20 uur. Dan heb je iemand nodig die voor je zorgt, die je door en door kent en ziet wanneer het je te veel wordt. Iemand die op het juiste moment zegt: 'Relax nu even, ik zal even iets lekkers voor je maken en je kijkt maar wat naar Sex and the City.' Mijn verloofde zorgt ervoor dat ik niet helemaal gek word en kan blijven presteren. Spelen ook een cruciale rol: mijn broer en mijn vader. Samen maken we van The Pharmacy een succes. We delen dezelfde passies. Geloof me, niemand kan Kerstmis vieren zoals wij dat thuis doen. Elk familiefeestje draait ook steevast uit op een kleine cocktailcompetitie."Thierry: Durf je dingen te doen die buiten de grenzen vallen?Hannah: "Absoluut. Het is zelfs een eigenschap die naar boven kwam tijdens de competitie die me de titel van beste bartender heeft opgeleverd. Toen ik deelnam aan die wedstrijd had ik nog maar zeven maanden ervaring. Tijdens een van de proeven maakte ik een cocktail met ham. Ik zag de gezichten van de juryleden verkrampen. Ik zag ze denken: 'Nee, Hannah, verknal het nu niet!' Tegen hun verwachtingen in viel het resultaat in de smaak."Thierry: Heb je een levensmotto? Hannah: "Al sinds mijn elfde ben ik verzot op goede quotes, citaten die iets over mezelf vertellen. Drie jaar geleden stootte ik op een uitspraak die me op het lijf geschreven is. Het is wijsheid van de Amerikaanse dichter Maya Angelou: 'Mensen vergeten wat je zegt of doet, maar vergeten nooit hoe je hen liet voelen.' Ik kan alleen maar een goede bartender zijn als ik mijn gasten een goed gevoel geef." www.mumm.comwww.the-pharmacy.be