Maakt u zich geen illusies. De maatregelen die we nu nemen, breken deze vierde golf niet. Hij zal verder doorrazen, want het virus zit werkelijk tot in de kleinste uithoeken van het land. Wat we nu doen, leidt waarschijnlijk tot een vertraging over een week of twee. Toch moeten we ervoor gaan. We hebben geen keuze.

Die vierde golf voelt aan als een natte dweil in ons gezicht. Dat heeft met een gevoel van uitzichtloosheid te maken - houdt dat nu nooit meer op? - maar ook met de wetenschap dat we opnieuw net te laat zijn. We zijn net te laat met de boostervaccins, net zoals we bij de derde golf in de lente net te laat waren met de massale uitrol van de eerste vaccins. Vooral Europa was toen de kop van Jut. Het had slecht onderhandeld. Herinner u het gekrakeel met AstraZeneca, dat liever aan de Britten leverde. Herinner u de kritiek op de eigen regeringen, die leken te talmen met de opstart van de vaccinatiecentra. Dan schoot de trein plots in gang, kwam de Vlaming massaal opdagen en werden we wereldkampioen vaccinatie. De beloning: een rustige zomer. Nu is de timing opnieuw bar slecht. De boostercampagne loopt, maar zelfs één maandje eerder starten, had ons veel winst gebracht. De analyse moet straks worden gemaakt. Alweer.

Regels of niet, het virus raast nog weken door.

Tegelijk moeten we toch een paar dingen relativeren. In de huidige sfeer lijkt het een pleister op een houten been, maar al bij al zijn dit fijnmazige maatregelen. De horeca krijgt beperkingen, maar blijft open. Ook in het onderwijs zal het allicht bij inperkende maatregelen blijven en zullen scholen vooral dichtgaan als leerkrachten bij bosjes uitvallen en de besmettingsgraad in de klas te hoog oploopt. Contactberoepen, evenementen, winkelen in gezelschap,... Veel blijft min of meer draaien. Ook in privékring blijft alles mogelijk. Het gehate woord 'bubbels' valt niet. Opnieuw zal de economische schade meevallen. De economische, psychologische en politieke schade zit vooral in het negatieve sentiment dat over ons allen hangt en dat er steeds dieper inhakt.

Als straks de cijfers dalen, zal dat het gevolg zijn van drie factoren. Ten eerste: de boosterprikken die de afgelopen weken of dagen zijn gezet. Nu al beschermen zij de allerzwaksten, die anders - samen met niet-gevaccineerden - nog massaler op intensieve zorg zouden belanden. Dat zal zich doorzetten. Ten tweede: de natuurlijke immuniteit van al wie in deze golf besmet werd of wordt. Dat zijn er velen en meestal zijn het jonge, mobiele mensen. Ten derde: de nieuwe maatregelen. Corona is nu eenmaal een kansberekening. Elk gemeden contact verkleint de kans een klein beetje.

De regering heeft het vorige week niet aangedurfd om ineens ver genoeg te gaan. Dat was niet slim, want dat suggereert een beeld van tanend leiderschap. Het leidt automatisch tot de ongemakkelijke vraag of ze deze keer wél heeft durven te doen wat echt moet. Eerlijk gezegd, zou ik graag het leiderschap van de net ingezworen regering-De Croo terugzien. Kan ze dat nog opbrengen? Zijn er ondertussen te veel wrijvingen, ook met de deelstaten? Heeft ze nog een sterk verhaal? We moeten hopen van wel. De kans bestaat dat we leiderschap nodig zullen hebben. De reden komt uit Zuid-Afrika.

Maakt u zich geen illusies. De maatregelen die we nu nemen, breken deze vierde golf niet. Hij zal verder doorrazen, want het virus zit werkelijk tot in de kleinste uithoeken van het land. Wat we nu doen, leidt waarschijnlijk tot een vertraging over een week of twee. Toch moeten we ervoor gaan. We hebben geen keuze.Die vierde golf voelt aan als een natte dweil in ons gezicht. Dat heeft met een gevoel van uitzichtloosheid te maken - houdt dat nu nooit meer op? - maar ook met de wetenschap dat we opnieuw net te laat zijn. We zijn net te laat met de boostervaccins, net zoals we bij de derde golf in de lente net te laat waren met de massale uitrol van de eerste vaccins. Vooral Europa was toen de kop van Jut. Het had slecht onderhandeld. Herinner u het gekrakeel met AstraZeneca, dat liever aan de Britten leverde. Herinner u de kritiek op de eigen regeringen, die leken te talmen met de opstart van de vaccinatiecentra. Dan schoot de trein plots in gang, kwam de Vlaming massaal opdagen en werden we wereldkampioen vaccinatie. De beloning: een rustige zomer. Nu is de timing opnieuw bar slecht. De boostercampagne loopt, maar zelfs één maandje eerder starten, had ons veel winst gebracht. De analyse moet straks worden gemaakt. Alweer.Tegelijk moeten we toch een paar dingen relativeren. In de huidige sfeer lijkt het een pleister op een houten been, maar al bij al zijn dit fijnmazige maatregelen. De horeca krijgt beperkingen, maar blijft open. Ook in het onderwijs zal het allicht bij inperkende maatregelen blijven en zullen scholen vooral dichtgaan als leerkrachten bij bosjes uitvallen en de besmettingsgraad in de klas te hoog oploopt. Contactberoepen, evenementen, winkelen in gezelschap,... Veel blijft min of meer draaien. Ook in privékring blijft alles mogelijk. Het gehate woord 'bubbels' valt niet. Opnieuw zal de economische schade meevallen. De economische, psychologische en politieke schade zit vooral in het negatieve sentiment dat over ons allen hangt en dat er steeds dieper inhakt. Als straks de cijfers dalen, zal dat het gevolg zijn van drie factoren. Ten eerste: de boosterprikken die de afgelopen weken of dagen zijn gezet. Nu al beschermen zij de allerzwaksten, die anders - samen met niet-gevaccineerden - nog massaler op intensieve zorg zouden belanden. Dat zal zich doorzetten. Ten tweede: de natuurlijke immuniteit van al wie in deze golf besmet werd of wordt. Dat zijn er velen en meestal zijn het jonge, mobiele mensen. Ten derde: de nieuwe maatregelen. Corona is nu eenmaal een kansberekening. Elk gemeden contact verkleint de kans een klein beetje. De regering heeft het vorige week niet aangedurfd om ineens ver genoeg te gaan. Dat was niet slim, want dat suggereert een beeld van tanend leiderschap. Het leidt automatisch tot de ongemakkelijke vraag of ze deze keer wél heeft durven te doen wat echt moet. Eerlijk gezegd, zou ik graag het leiderschap van de net ingezworen regering-De Croo terugzien. Kan ze dat nog opbrengen? Zijn er ondertussen te veel wrijvingen, ook met de deelstaten? Heeft ze nog een sterk verhaal? We moeten hopen van wel. De kans bestaat dat we leiderschap nodig zullen hebben. De reden komt uit Zuid-Afrika.