Vlaanderen pleit voor een cursus 'eerste hulp bij burn-out'. Maar burn-outcoaches worden niet verplicht. Over burn-outs kun je de gemeenschap nooit voldoende informeren. Ik heb veertig jaar ervaring en een grondige kennis van de theorie: overspannen, stress, een burn-out, een bore-out, depressieve buien en nog veel meer. Ik ken de theorie en de praktijk.
...

Vlaanderen pleit voor een cursus 'eerste hulp bij burn-out'. Maar burn-outcoaches worden niet verplicht. Over burn-outs kun je de gemeenschap nooit voldoende informeren. Ik heb veertig jaar ervaring en een grondige kennis van de theorie: overspannen, stress, een burn-out, een bore-out, depressieve buien en nog veel meer. Ik ken de theorie en de praktijk.Mijn aanpak? Het moet eerst erger worden vooraleer je mag ingrijpen. De patiënt moet eerst door de hel, pas dan is hij bereid er iets aan te doen. Mijn behandelingsplan is homeopathisch: we bestrijden de ziekte met wat ze veroorzaakt. Hier volgt ons vijftienpuntenplan. 1. Zeg tegen de ziekte: doe niet flauw, zoek toch geen excuses. Zet jezelf scherpere deadlines, neem je verantwoordelijkheid eindelijk eens ten volle op. Werk harder. Besef eens en voorgoed dat je werk je leven moet zijn. 2. Wijs erop dat falen altijd een persoonlijke nederlaag is. Een 'Peeters' (vul de juiste familienaam in) geeft nooit op! No pain, no gain. Als de patiënt een hekel heeft aan Engelse wijsheden, gebruik ze dan overvloedig. 3. Wijs op mensen die het harder in het leven hebben en geen burn-out hebben. Denk je dat Carles Puigdemont of Johan Van Overtveldt het zo gemakkelijk hebben? Lijden zij aan een depressie? Verwarren zij een kleine moeilijkheid met een burn-out, een depressie of moedeloosheid? Denk je dat Peter Sagan, toen hij uit de Ronde werd gezet, riep: 'Ik heb een burn-out'? Die man werd nadien wereldkampioen. Niet door treurig in zijn zetel te zitten en doelloos voor zich uit te staren. 4. Zeg: als je iets wil gedaan krijgen, moet je het vragen aan een bezige bij. Je bent altijd een bezige bij geweest, je gaat nu toch niet stilvallen. Pas op, zo'n plotse overgangen van actief naar passief kunnen gevaarlijk zijn. 5. Zeg: je gaat ons toch niet in de steek laten, alleen omdat je je even depri voelt? We rekenen op jou! 6. De neerwaartse vergelijking. Zou je dan liever in een kerk in Texas zitten? Of op een popfestival in Las Vegas? Wil je je jeugd ruilen met die van Griet Op de Beeck? Zou je liever je naam zien opduiken in de Paradise Papers? 7. Als de betrokkene neigt naar depressiviteit, zorg dan voor afwisseling. Ga ermee op zwier. Zeg niet dat alcohol de pijn niet blust maar doet oplaaien, zeg vooral: ach, een glaasje meer kan nooit kwaad. Als de patiënt niet rookt, leer hem of haar dan roken. Dat ontspant. Zoek een stimulerende omgeving: drukke shoppingcentra, massaconcerten, grote restaurants, kermissen. Kortom, dingen waar iets gebeurt. Daar kikkert ieder mens van op. 8. Koop een boek van Rik Torfs. Die weet op alles raad. 9. Help de zieke met multitasking. Kan hij slechts twee zaken tegelijkertijd? Laat hem dan een derde proberen. 10. Help de zieke minder te focussen en als hij dan toch focust, zorg dat hij uitsluitend op het werk focust. Laat geen afleidingen toe door ontspanning, een open gesprek, sociale steun. 11. Zeg: je hebt het zelf veroorzaakt, je moet er nu zelf weer uit. Citeer leuke titels van romans of films zoals De eenzaamheid van de langeafstandsloper en Honderd jaar eenzaamheid. Gebruik dan opnieuw de neerwaartse vergelijking. Jij zit nog maar acht maanden thuis met je dwaze depressie. Denk je echt dat je daarmee indruk maakt? 12. Toon de weg. Naar de pc, de iPad, de smartphone, de file. Zeg, vooral als de patiënt een fobie voor Engels heeft: face your anxieties. 13. Vraag: wat neem je? Zeg dan: verdubbel de dosis. Als de patiënt niets slikt, wijs hem er dan op dat hij met zijn gezondheid speelt. 14. Leg nog eens geduldig uit dat de toekomst bij de perfectionisten ligt. 15. Koop een boek van Pascale Naessens. Niet zozeer gezonde voeding als boeken daarover zijn belangrijk.