15 maart 2015, het Jan Breydelstadion in Brugge. Cercle Brugge, het kleine broertje van de twee Brugse voetbalclubs, staat 2-0 voor in de laatste wedstrijd van het seizoen. Er zijn maar enkele minuten meer te spelen. Cercle lijkt te doen wat het de twee voorgaande seizoenen ook deed: op het nippertje de degradatie ontlopen. Maar dan slaat het noodlot toe. Tegenstander Mechelen scoort uit buitenspel, de grensrechter vlagt niet. Cercle van slag, en Mechelen maakt in de volgende minuten nog twee doelpunten. Na twaalf jaar eerste klasse degradeert de Brugse ploeg.
...

15 maart 2015, het Jan Breydelstadion in Brugge. Cercle Brugge, het kleine broertje van de twee Brugse voetbalclubs, staat 2-0 voor in de laatste wedstrijd van het seizoen. Er zijn maar enkele minuten meer te spelen. Cercle lijkt te doen wat het de twee voorgaande seizoenen ook deed: op het nippertje de degradatie ontlopen. Maar dan slaat het noodlot toe. Tegenstander Mechelen scoort uit buitenspel, de grensrechter vlagt niet. Cercle van slag, en Mechelen maakt in de volgende minuten nog twee doelpunten. Na twaalf jaar eerste klasse degradeert de Brugse ploeg.Voor elke Belgische voetbalclub is een degradatie naar tweede klasse een economische ramp. De tv-gelden vallen weg, de inkomsten uit tickets en catering dalen fors, terwijl spelerscontracten en infrastructuurkosten doorlopen. De recente omvorming van tweede klasse tot 1B, met amper acht ploegen in competitie, veranderde daar niets aan. Twee jaar na de degradatie heeft Cercle Brugge al twee keer een exploitatieverlies van een miljoen euro moeten doorslikken. De vereniging, die zich had omgevormd tot een cvba om vers kapitaal aan te trekken, ziet haar vermogen wegstromen om de verliezen te dekken. Enkel een externe investeerder kan redding brengen.De redder in nood heet Dmitry Rybolovlev, een Rus die in 2011 de controle verwierf over de noodlijdende Franse voetbalclub AS Monaco. Die stond op dat moment voorlaatste in de tweede klasse, ongeveer dezelfde positie als Cercle Brugge op dit moment. Rybolovlev profileerde zich aanvankelijk als een tweede Roman Abramovich. Wat die met Chelsea gedaan had, zou Rybolovlev met Monaco doen. Er veel geld tegenaan smijten om de club weer aan de top van Europa te brengen. Hij investeerde 350 miljoen euro, vooral in dure aankopen.Maar Monaco is Chelsea of Manchester United niet. De Franse club heeft maar een kleine aanhang en nauwelijks internationale uitstraling. AS Monaco is niet het soort club die veel inkomsten genereert uit de verkoop van tickets, merchandising of tv-rechten. Dus is een ander businessmodel nodig. Bovendien was Rybolovlev al sinds 2008 in een vechtscheiding met zijn echtgenote Elena verwikkeld. Elena kreeg van de rechter 3,3 miljard euro toegewezen, goed voor de duurste echtscheiding in de geschiedenis. Dat bedrag werd in beroep sterk teruggeschroefd, en uiteindelijk kwam er een minnelijke schikking.Rybolovlev besliste in de zomer van 2014 alle topspelers van Monaco te verkopen, en het over een andere boeg te gooien. Terwijl Abramovich 2 miljard euro uitgaf om Chelsea aan Champions League-winst te helpen, wou Rybolovlev voortaan geld verdienen aan zijn voetbalclub. Monaco legt zich toe op het aantrekken van jonge, betaalbare spelers met de bedoeling ze met een mooie meerwaarde door te verkopen. Dat die strategie slaagt, bewijst de transfer van Anthony Martial. Monaco trok de jonge Fransman in 2015 voor 5 miljoen euro aan en verkocht hem vorige zomer voor 80 miljoen euro aan Manchester United."Rybolovlev beheert AS Monaco als een echte zakenman", zegt de Franse journalist Arnaud Ramsay, die net een biografie van de man uitbracht, in interviews met Franse kranten. "Hij beseft dat investeren in voetbal een van de makkelijkste manieren is om je geld te verliezen, maar hij wil tonen dat het ook anders kan. Hij gaat er prat op dat AS Monaco, vooral door de vele uitgaande transfers, de voorbije twee jaar zelfbedruipend was. Maar hij wil meer: winst maken."Om de jonge talenten te laten rijpen, zocht AS Monaco al een tijdje een buitenlandse club om mee samen te werken. Dit jaar werden vier spelers bij Cercle Brugge gestald. Vooral Franse spelers die tussen het reserve- en het eerste elftal van Monaco vielen, en daardoor te weinig aan spelen toekwamen. Beide partijen zijn gelukkig met de samenwerking en die lijkt nu uit te monden in een overname. AS Monaco zou 4,5 miljoen euro betalen voor 60 procent van de aandelen van Cercle. Een peulschil voor Rybolovlev, wiens vermogen geschat wordt op bijna 8 miljard euro.Ramsay, die meer dan zestig mensen (ook tegenstanders) voor zijn boek interviewde, omschrijft Rybolovlev als een atypische Russische miljonair. Hij zou timider en discreter zijn dan Abramovich, en heeft gebroken met zijn vaderland. Hij steekt zijn geld vooral in Amerikaans, Frans en Zwitsers vastgoed, in kunst en, samen met de bekende makelaar Jorge Mendes, in voetbalspelers.Zijn fortuin vergaarde Rybolovlev toen hij in de dagen van de perestrojka bedrijven begon te kopen en verkopen. Zo legde hij de hand op Uralkali, een producent van kalium (grondstof voor de meststofindustrie). Heel die periode is omgeven met een waas van onduidelijkheid. Rybolovlev zat elf maanden in de gevangenis op beschuldiging van moord op een directeur van een van zijn bedrijven, maar kwam vrij wegens gebrek aan bewijzen.In 2007 bracht Rybolovlev Uralkali naar de beurs, en in 2010 verkocht hij zijn controlebelang voor 5 miljard euro. Sindsdien brengt hij veel tijd door op zijn jacht bij het Griekse privé-eiland Skorpios, dat zijn dochter kocht van de familie Onassis. Hij heeft zowel een Russisch als een Cypriotisch paspoort. Ramsay kon Rybolovlev drie uur spreken op zijn jacht, en ontmoette er naar eigen zeggen een heel intelligente man, die wel altijd afstand houdt en kil overkomt: "Een opportunist, die weet wat hij wil en die er niet van houdt dat mensen zijn vertrouwen beschamen."